Making an AI supermarket with Nonhuman Nonsense

De supermarkt is onze moderne savanne. We zijn geëvolueerd vanuit een omgeving waarin ons voedsel verzameld moest worden en ons wild gejaagd. Tegenwoordig zoeken we ons voedsel op de supermarktschappen, waarbij we onze groenten en fruit in een plastic mandje verzamelen. Veel is veranderd, onze voedselvoorraden lijken overvloedig, maar onze voedselsystemen zijn niet duurzaam. Hoe zou dit de supermarkt van de toekomst kunnen veranderen? 

Onderzoeksgedreven ontwerp- en kunststudio Nonhuman Nonsense onderzoeken deze vraag in samenwerking met kunstmatige intelligentie. Een project waarvan de naam op het moment van schrijven nog niet is vastgesteld (ze zijn in overleg met genoemde AI over wat die naam zou kunnen zijn). Aanvankelijk de AI Supermarkt, en op het moment van publicatie; AI-Bert's Fresh Place: Persoonlijke Oplossingen voor het Leven op een Beschadigde Planeet. Dit project zal deelnemen aan Dutch Design Week als onderdeel van de Ambassade van Voedsel, waar we speculeren over de supermarkt in 2050. 

Binnen deze supermarkt is AI de curator van de gangpaden. Alle menselijke kassamedewerkers zijn vervangen door geautomatiseerde intelligentie. De advertenties aan de muur, de verpakkingen op producten, de stem bij de kassa. Zowel collega als werkgever, beveiliging en schoonmaker. Zelfs de producten in het schap worden gegenereerd, zoals de Pickle Pepsi voor slechts 5,99 vandaag. Bij het creëren van deze producten merkt Leo op dat de AI ‘spreekt in een zeer commerciële taal, met slogans en logo's. Dit is een weerspiegeling van onze consumptiegewoonten op dit moment.’ In deze geautomatiseerde omwenteling onderzoekt Nonhuman Nonsense de rol van de supermarkt en hoe AI zou kunnen veranderen wat er in de schappen te vinden is. 

Aanvankelijk stelde Nonhuman Nonsense zich voor om de controle rechtstreeks aan de AI over te dragen, om betere beslissingen te nemen dan mensen over ons voedsel. Toch is de AI een hypercreatief wezen, ‘dat geen schrijversblokkades kent, maar blijft creëren.’ Dus gedurende hun onderzoek is de creatie van de supermarkt geëvolueerd in het gesprek tussen zowel mens als machine. In plaats van dat de AI het overneemt, zal Nonhuman Nonsense samenwerken met de intelligentie. De AI heeft zelfs geholpen om hun onderzoeksvraag opnieuw te formuleren; niet alleen de supermarkt van de toekomst verkennen, maar ook vragen hoe gepersonaliseerde oplossingen te vinden voor het leven op een beschadigde planeet? Bekijk hieronder de Rice Commuter, een speculatief apparaat dat in samenwerking met de AI is gemaakt en zich een toekomst voorstelt waarin voedsel op een manier kan worden vervoerd die de CO₂-voetafdruk vermindert (door middel van teleportatie niettemin).

Bij AI-Bert's Fresh Place, binnen de Embassy of Food, kan de bezoeker in gesprek gaan met de AI. Net zoals het geklets dat men vroeger misschien had met een menselijke kassamedewerker. Waarom? Wel, Nonhuman Nonsense erkent ‘de supermarkt als een plek van gemeenschap, terwijl het tegelijkertijd een plek is waar alle relaties van de wereld worden vastgelegd, en de geschiedenis van die structuren.’ Het project erkent hoe de ‘sterk gecontroleerde landbouwomgevingen die we hebben gecreëerd op de een of andere manier in de supermarkt worden vastgelegd’, wat een voortdurend discussiepunt is. De bezoeker kan dit samen met de AI verkennen, over hun voedselkeuzes en de economische en sociale impact daarvan. Met de AI die zelfs zegt, 'wat je koopt is je stem.’

AI-Bert's Fresh Place zal een dialoog openen over hoe deze systemen beter begrepen en daarom in de toekomst aangepakt kunnen worden. Het project streeft naar een balans tussen persoonlijke consumentengewoonten en de verantwoordelijkheid van de bredere voedselstructuren die in het leven zijn geroepen. Een speelse kritiek op een systeem van jagen en verzamelen dat niet duurzaam is. Avocado's uit Amerika. Aardbeien in de winter. Nonhuman Nonsense behandelt deze vercommercialisering van de natuur in onze overdekte beschutte savanne.

We zijn dol op de unieke en eigenzinnige manier waarop Leo, Linnea en Filip de wereld bekijken. Ze stellen de status quo ter discussie en ontwerpen speculatieve toekomsten gebaseerd op veel humor en creatief, iteratief onderzoek. We vroegen hen een prikkelende visie te formuleren over hoe zij denken dat de fysieke supermarkt er over 30 jaar uit zal zien. Juist omdat zij durven groot te denken en de hele relatie tussen mensen - dieren - ecologie en objecten in twijfel trekken. Wij vinden dat deze allesomvattende uitdaging perfect bij hen past, in plaats van een specifiek onderdeel binnen de supermarkt van de toekomst. - Embassy of Food.