An artificial skin to breathe underwater

De menselijke wereld ziet zichzelf vaak als gescheiden van de rest van de natuurlijke wereld. Omdat wij onszelf, ironisch genoeg, als hoger functionerende wezens boven alle anderen op aarde hebben bestempeld, geeft ons dat de indruk van superioriteit. Maar wat als het menselijk ras zou terugkeren naar een leven dat meer in harmonie is met de natuurlijke wereld door technologische vooruitgang? 

Dit concept wordt werkelijkheid in het afstudeerproject 'Community of Symbiosis' van Loes Voerman. Het wordt dit jaar gepresenteerd tijdens de Dutch Design Week, als onderdeel van de tentoonstelling 'Het Zit in Onze Natuur'. Het project gaat in op de vraag hoe technologie kan worden gebruikt om samen te werken met niet-menselijke soorten. In plaats van ze als vanzelfsprekend te beschouwen en deze soorten voor ons eigen doel te gebruiken, wat als we een relatie met hen zouden cultiveren? 

Voerman onderzoekt dit begrip door de hypothetische interactie tussen mensen en waterpest, een plant die veel voorkomt in zoetwatermeren in Nederland. In haar alternatieve realiteit heeft een mens genaamd Emyle ervoor gekozen om een technologische vooruitgang te gebruiken om deze verbinding te bevorderen; kunstmatige huid stelt haar in staat onder water te ademen. Met dit vermogen zou ze een relatie tussen soorten kunnen opbouwen en onderhouden. 

Hoe zou deze relatie eruitzien? Wat zouden deze soorten graag in ruil willen om samen te werken? Aangezien we ons in wat de wetenschap het antropoceen noemt bevinden, een tijdperk gedomineerd door menselijke prioriteiten, zou een wereld die niet gebouwd is voor menselijk voordeel een extreem concept zijn, voor sommigen, om te evalueren. Hoe zou een wereld eruitzien waarin menselijk voordeel niet de primaire besluitvormer was in deze relaties? 

De Gemeenschap van Symbiose dwingt het publiek ook om na te denken over de filosofische implicaties rondom dit concept. Enkele van de ethische overwegingen die zij opwerpt, zijn onder andere de plicht van mensen om chirurgische ingrepen te ondergaan om deze samenwerking mogelijk te maken, zelfs zonder direct voordeel voor de betreffende mens, evenals de afweging of het beter is om onze milieufouten goed te maken of de natuur haar eigen balans te laten herstellen. Wat moet uiteindelijk onze rol in de natuur zijn?