Who wants a stylus?

"Wie wil er een stylus?" Woorden van Apple's Steve Jobs bij de introductie van de iPhone die gebruikmaakt van een revolutionair invoerapparaat: de vinger. Met dit apparaat merk je dat het behoorlijk moeilijk is om het scherm te bedienen met je dikke vingers (zoals de mijne op de foto). Dit inspireerde Thomas Martel om zijn duimen aan te passen aan de invoerapparaten van de toekomst.

"Thomas Martel, 28, is een grote man. Hij heeft daarom moeite met het gebruiken van de functies op steeds kleiner wordende gebruikersinterfaces op apparaten zoals zijn nieuwe iPhone. Tenminste, dat had hij, totdat hij zijn duimen operatief liet aanpassen met een revolutionaire nieuwe chirurgische techniek bekend als 'houtbewerking'."Van mijn oude Treo, naar mijn Blackberry, naar deze nieuwe iPhone, had ik moeite om de juiste knoppen te raken, en ik verloor altijd die kleine stylussen," legt Martel uit. "Zeker, de ingreep was duur, maar als ik denk aan al de tijd die ik bespaar door moderne handhelds zo veel sneller te kunnen gebruiken, denk ik echt dat de operatie zichzelf binnen tien tot vijftien jaar terugbetaalt. En wat het me bespaart aan frustratie - dat is onbetaalbaar."

"Dit is echt baanbrekend spul," legt Dr. Robert Fox Spars uit, die heeft meegewerkt aan het ontwikkelen van de procedure. "We veranderen plastische chirurgie van iets dat mensen gebruiken uit ijdelheid, naar een echt hulpmiddel om de efficiëntie op de werkplek te verbeteren."

De ingreep bestond uit het maken van een kleine incisie in beide duimen en het afschaven van de botten, gevolgd door zorgvuldige spieraanpassing en modificatie van de vingernagels. Hoewel Martels nieuwe duimen nu klein en vrouwelijk lijken in vergelijking met zijn verder zeer grote handen, zegt hij dat hij nog steeds "zo ongeveer alles kan optillen wat ik voor de operatie kon optillen - hoewel het openen van potten spaghettisaus een probleem is geweest. Dat was een grote verrassing."

http://northdenvernews.com/content/view/922/2

Helaas bleek dit uiteindelijk allemaal een grap te zijn. Het zou me niet verbazen als dit in de toekomst (of al) echt gebeurt. De dingen die wij ontwerpen, ontwerpen uiteindelijk ons.