Het is niet elke dag dat iemand met een schoenendoos je kantoor binnenloopt, en nog zeldzamer wanneer die schoenendoos een mogelijke toekomst bevat. Onlangs verraste Jules Ruijs mij met een schoenendoos vol 3D-geprinte fractalobjecten - prachtige tastbare vormen die doen denken aan noten, schelpen of koralen, maar niettemin gemaakt zijn met wiskundige fractalformules.
Fractalpatronen herhalen zich op alle niveaus, van kleine atomen in een cel tot het niveau van een ecosysteem of zelfs de Melkweg. De inhoud van de schoenendoos biedt een blik op een toekomst waarin de vruchten van ons menselijk vernuft resoneren met de wereld om ons heen. Geen contrast of tegenstelling tussen biologie en technologie, maar een kruisbestuiving.
Als ik vandaag uit mijn raam kijk en de gebouwen om me heen zie, zie ik het resultaat van het modernistische denken uit de 20e eeuw. Rationalistische, reductionistische gestapelde blokken van glas, beton en staal. Mensen ervaren dit als onnatuurlijk. Dat kan, moet en zal beter. Fractal design biedt een alternatief. Het erkent dat alles met alles verbonden is. Wanneer de kleinere onderdelen floreren, floreert het hele systeem, en omgekeerd. Fractal Flourishing in een schoenendoos.


Comments (0)
Share your thoughts and join the technology debate!
No comments yet
Be the first to share your thoughts!