Why Borghildur Indriðadóttir wishes to perform on the Moon

Wat is de betekenis van kunst op de maan? Kunstenaar op de Maan is het nieuwste project van de IJslandse beeldend kunstenares Borghildur Indriðadóttir, die optreedt voor de sterren en danst op het maanoppervlak. Ze streeft ernaar om binnen de komende paar jaar naar de maan te vliegen en een hedendaags dansstuk uit te voeren dat live naar de aarde wordt gestreamd. Het werk stelt de vraag welke aanspraken er worden gemaakt met betrekking tot onbemande gebieden? Welke hiërarchieën en systemen ontstaan er? Hoe kunnen vrouwen zichzelf doen gelden binnen patriarchale structuren? Dit project verwerpt koloniale visies ten gunste van een vreedzaam gebaar en tracht genderstructuren in kunst en wetenschap te onderzoeken en uiteindelijk de vraag te stellen hoe wij, als mensen, onze rol binnen het zonnestelsel begrijpen.

De manen zijn zulke fascinerende plekken, alleen al denken aan de maan van de Aarde doet me dansen willen. Ja, het is echt de geest van dit gevoel van verbinding die we hebben met de ruimte en in- en uitzoomen, van verre plekken naar onze kern. De eerste mannelijke stappen op de maan zullen herschreven worden met de toekomst die op de maan danst, een conceptueel idee en visie die ik al een tijdje heb. Als ik de kans zou krijgen om daarheen te gaan, zou ik een dans doen bij de eerste aanraking van het oppervlak, mijn handen voor me uitsteken en de maangodinnen groeten. Dit mysterieuze, intense en heldere fenomeen dat we kennen. Ik verlang naar deze plek, de maan geeft me een helder en levendig gevoel! Ik weet zeker dat de vermiste steen me naar dit project heeft geleid, de steen die ik terug wil brengen naar de maan.

Het proces van het creëren van dit kunstwerk is gaande en verrijkt door mijn ontmoetingen met visuele kunst, ruimtewezens, astronauten, wetenschappers, geologen en de korst van de IJslandse hooglanden om er een paar inspiratiebronnen te noemen. Dus werk ik met het begrijpen en implementeren hiervan in mijn kunst. Vooral de kleuren - bijvoorbeeld het koude staalzilver en diepe lapisblauw, mijn proces is om een gevoel van vrouwelijkheid binnen deze kleuren terug te winnen in een door mannen gedomineerde ruimtewereld. Mijn proces om naar de Maan te gaan, is een conceptuele onderneming, dus het verhaal en deze interdisciplinaire aanpak blijven zich ontwikkelen naast de huidige gebeurtenissen die plaatsvinden binnen Artist on the Moon (AOM). Zoals tentoonstellingen en kunstwerkontwikkeling, tekeningen, schilderijen, choreografie, gesprekken, onderzoek, reflectie.

Ik weet niet precies wat dat betekent, wat is het IJslandse woord voor antropocentrisch? Een soort Übermensch? Mijn standpunt over mensen die naar onbemande gebieden buiten de aarde reizen, is dat dit niet gedaan zou moeten worden tenzij het noodzakelijk is. Het voelt respectloos om een raket vol blauwe ballen naar andere gebieden te sturen, ik twijfel hieraan, en aan het geld achter de besluitvorming. Ik stel de macht in twijfel met dit project Kunstenaar op de Maan. Ik denk dat dit duidelijk is in mijn project en in de manifestatie ervan dat ik geen grondgebied opeis en ik denk ook niet dat iemand dat zou moeten doen. En laten we niet vergeten om over de vlaggen te praten, hier ben ik het ook niet mee eens.

Mijn project van vandaag onthult het evidente gebrek aan gendergelijkheid in de ruimtewetenschap op dit moment. Wij zijn hier om dit te veranderen, deze absurde machtsverhoudingen gelijk te trekken en de ontbrekende steen terug te brengen. Het verkennen van nieuwe landschappen is de vraag die niet altijd in het fysieke ligt, maar in het astro-filosofische, de menselijke sociale structuur als landschap op zich en wat haar identiteit is, hoe kan ik dit als kunstenaar op aarde vandaag verkennen?

Om door te gaan met creëren & moedig te zijn, je uit te spreken, bewust te zijn en een kritisch oog te hebben omdat er geen eindpunt is. Gewoon ontwikkeling.

Ons zonnestelsel draait om het centrum van de Melkweg. We bevinden ons in een van de vier spiraalarmen van het sterrenstelsel. Mensen zien hun rol als een dominerende kracht in de besluitvorming voor de Aarde en zelfs daarbuiten. Met mijn project stel ik dit vaak door mannen gedomineerde machtsspel van het opeisen van gebieden en de wedloop om de eerste en de beste in alles te zijn ter discussie, zo'n door ego gedreven kracht. Dit is zo irrelevant als we kijken naar ons draaiende zonnestelsel, de echte kracht moet binnen ons opnieuw worden gedefinieerd, met zachtheid, met het perspectief van het universum en zijn oneindige mogelijkheden. En we moeten begrijpen dat valuta en geld niet de beslissingen moeten aansturen over wie dingen mag doen en besluiten land te vernietigen, of wie de kans krijgt kennis te verwerven. Mensen, een collectieve soort, draaien op dit moment in cirkels.

Door balans te brengen, en misschien inspiratie door een stabiele houding te geven aan de toeschouwer van de choreografie, kunstwerken en onderzoek van AOM.