Dit verhaal maakt deel uit van Next Generation, een serie waarin we jonge makers een platform bieden om hun werk te presenteren. Jouw werk hier? Neem contact op en zet je koers uit terwijl we samen onze toekomst verkennen.

Lindsey Bundel is een multidisciplinaire kunstenaar die niet werkt naar een specifiek eindproduct, maar de vervreemding en chaos van de onderzoeksfase een prominente rol laat spelen. Met thema's zoals technologie, natuur, object en trauma onderzoekt Lindsey speels en filosofisch de verstoorde relatie tussen zichzelf en de dingen om hen heen. Ze werden geselecteerd om deel uit te maken van ‘Kickstart Lab’, een talentontwikkelingsprogramma in Utrecht, en hun afstudeerwerk, Mutual Darkness of Objects, werd tentoongesteld tijdens de Dutch Design Week in 2021.

Over een periode van 11 weken heb ik de positie en vorm van de badmat in mijn gedeelde huishouden gedocumenteerd wanneer deze mij frustreerde. De 28 matversies die hieruit voortkwamen, zijn vervolgens nauwkeurig op schaal nagemaakt en in keramiek bewaard. Deze objecten bevatten de onbewust jeugdige en levendige bewegingen van mijn huisgenoot, een energie die ik wil bewaren omdat deze sterk contrasteert met die van mij.

‘Wederzijdse Duisternis van Objecten’ is een onderzoeksdocumentatie, geïnspireerd door Object-Georiënteerde Ontologie, over het ontdekken en ontwikkelen van een verhaal vanuit een niet-menselijk uitgangspunt. Binnen dit onderzoek wordt het (niet-menselijke) object gebruikt als een ‘tracer’ om de werelden die het doorloopt te traceren. Door het object te observeren en te analyseren in de verschillende netwerken van acties waarin het betrokken is, hoop ik een communicatieve waarde te onttrekken aan de verschillende gebaren van het object. Dit leidt hopelijk tot een verkennende dialoog tussen mij, de ander en de dingen om mij heen.

Object-Georiënteerde Ontologie is een filosofische stroming die beweert dat objecten onafhankelijk van menselijke perceptie bestaan en de centrale rol van het menselijk perspectief binnen de traditionele filosofie in vraag stelt. Dit filosofische standpunt staat lijnrecht tegenover de dominante stroming binnen de moderne filosofie en hedendaagse metafysica, die stelt dat mensen een centrale positie innemen en dat alles wat bestaat er alleen is omdat wij het kunnen waarnemen; het antropocentrisme. Object-Georiënteerde Ontologie betoogt dat alle objecten gelijke aandacht verdienen; of ze nu menselijk, niet-menselijk, natuurlijk, cultureel, reëel of fictief zijn.

Mijn oorspronkelijke motivatie voor dit onderzoek kan worden teruggevoerd naar mijn ongekende haat voor de tissuesdoos (in een specifieke context) in het voorjaar van 2019. De context in kwestie was het kleine kantoor van mijn psycholoog; een jonge vrouw bij wie ik het voorrecht had om me, gedurende ongeveer 12 sessies, te vervelen met mijn algemene afkeer van het bestaan. Bij elke afspraak observeerde ik de mogelijke veranderingen in de tissuesdoos. Was hij leger of voller? Meer verwrongen dan normaal? Enigszins ingedeukt? Hoe zagen de tissues eruit? Ik zocht eigenlijk naar sporen van gebruik, en ik hoopte vooral dat ik ze niet zou vinden.

Deze ervaring maakte me duidelijk hoe een communicatieve waarde kan worden onttrokken aan de sporen die achterblijven in het object en hoe hiermee mijn (onbewust) vaak verstoorde relatie met de dingen om me heen onderzocht kan worden. Uit deze realisatie is mijn onderzoek Mutual Darkness of Objects ontstaan; een onderzoeksdocumentatie, geïnspireerd door Object-Georiënteerde Ontologie, over het ontdekken van een verhaal vanuit een niet-menselijk uitgangspunt. De titel verwijst naar het idee dat objecten nooit direct contact met elkaar maken, net zomin als met het menselijk verstand, maar een bemiddelaar nodig hebben om dergelijk contact tot stand te brengen. Deze "wederzijdse duisternis" of "wederzijdse terugtrekking" van dingen, een term gebruikt door Heidegger, maakt de realiteit alleen toegankelijk met indirecte taal, zoals metaforen in esthetiek en poëzie.