Bio, Art & Design (BAD) Award Winners

Een ‘vies’, inclusief anatomieboek van Kuang-Yi Ku en Henry de Vries (AmsUMC/GGD), een nieuwe intuïtieve manier om de wereld te voelen en ermee te communiceren door Marlot Meyer en Marcel de Jeu & Jos van der Geest (Erasmus MC), en de heropleving van de mythische Zeeuwse godin Nehalennia die ons kan helpen leven met modder en overstromingen in plaats van het te bestrijden door ontwerpstudio Nonhuman Nonsense en Marte Stoorvogel (NIOZ).

Dit zijn de winnende projecten voorgesteld door drie samenwerkende teams van kunstenaars/ontwerpers en wetenschappers voor de elfde internationale Bio Art & Design (BAD) Award, die deze week in Eindhoven zijn geselecteerd. Elk team ontvangt €25.000 om hun voorstel te ontwikkelen en een installatie te creëren die aan het einde van dit jaar zal worden tentoongesteld bij MU Hybrid Art House.

Nieuw consortium 
Vanaf dit jaar wordt de BAD Award mogelijk gemaakt door een consortium van culturele partners met een sterke interesse in biotechnologische doorbraken in de (levens)wetenschappen en de ethische, maatschappelijke en culturele implicaties rondom dit onderzoek: BioArt Laboratories, Dutch Design Foundation, MU Hybrid Art House en Next Nature. We willen graag de wetenschappelijke organisatie ZonMw bedanken voor hun geweldige bijdragen in de afgelopen jaren als gewaardeerde BAD Award-partner. 

Elk van de partners is niet alleen regionaal toonaangevend in hun vakgebied, maar maakt ook deel uit van de nationale culturele basisinfrastructuur. Daarnaast werkt de BAD Award samen met St. Joost School voor Kunst & Design en sluit hun Master Institute of Visual Cultures zich aan als onderwijspartner. Het consortium streeft ernaar om de BAD Award niet alleen de komende jaren financieel mogelijk te maken, maar ook om de betrokken kunstenaars, ontwerpers en wetenschappers te ondersteunen in hun verdere samenwerkingen en loopbanen door netwerken en kennis met elkaar te verbinden. Dit zijn de winnende teams.

Hacking-heuristieken

Marlot Meyer en Marcel de Jeu & Jos van der Geest (Erasmus MC)

Hacking Heuristics zal, in samenwerking met een intelligente machine, onderzoek doen, leren en uiteindelijk een ervaring creëren van een ‘nieuwe’ vorm van belichaamde taal die een meer intuïtieve, niet-antropocentrische manier van waarnemen en communiceren met de wereld verkent.

Volgens de jury bevordert dit project een ambitieus doel om vergeten of onopgemerkte informatie terug in het geheel te brengen. 'Het is intrigerend hoe zij dit voorstellen door een sterke en essentiële AI-component te presenteren, evenals een uitnodiging aan het publiek om nieuwe haptische sensaties te ervaren en een subliem gevoel van controle opgeven'.

Smerige Anatomie

Kuang-Yi Ku en Henry de Vries (AmsUMC/GGD)

Filthy Anatomy streeft ernaar het medische patriarchaat en de heteronormativiteit van anatomisch onderwijs uit te dagen door deze uit te breiden met speculatieve queer-anatomieën, en om de anatomische interpretatie van seksuele minderheden te ontrafelen. Bovendien onderzoekt het de symbiose tussen mensen en micro-organismen, wat resulteert in ambigue lichaamsgrenzen.

De jury verwelkomt dit heronderzoek naar hoe wij naar onze lichamen kijken en hoe delen van het medische beroep vast blijven zitten in educatieve bronnen, zoals de fundamentele Atlas of Human Anatomy die dateert uit de jaren vijftig van de 20e eeuw. Het team zal op een gedecentraliseerde manier dit boek opnieuw maken tot een Atlas van Vunzige Anatomie, wat aangeeft hoe kennisopbouw wordt beoefend en het heroverwegen van studieboeken en de macht die zij krijgen. De jury was gefascineerd door het idee van microbiële uitwisselingen tijdens seksuele handelingen die onbekend of verkeerd begrepen zijn. Dit inspireerde de herinnering aan een citaat van Alfred Kinsey (1966), die schreef: ‘de enige onnatuurlijke seksuele handeling is die welke je niet kunt uitvoeren’.

Modder & Overstroming: De Terugkeer van Nehalennia

Ontwerpstudio Nonhuman Nonsense en Marte Stoorvogel (NIOZ)

Het project stelt een heropleving voor van de oude Zeeuwse godin Nehalennia, herboren als een hedendaagse godin van de modder en de overstroming, die ons kan helpen de harde grenzen tussen water en land te verwijderen, gebaseerd op de wetenschap van het NIOZ.

De jury was onder de indruk van de hoeveelheid en kwaliteit van het onderzoek dat voor het voorstel is gedaan, evenals het duidelijke enthousiasme van de wetenschappelijke partner. Het project combineert een lokale context met een mythologisch figuur, beide gekenmerkt door potentie en gevaar. De jury waardeerde het perspectief van het team op de zee als een platform voor betrokkenheid; met water als een lichaam waarmee men moet samenleven, in plaats van het te bestrijden. De jury had ook bewondering voor het poëtische en misschien wel te lang uitgestelde concept van een hydrofeministische godin dat de kunstenaars naar voren brachten, als een middel om vooruit te gaan naar een herbetovering van de wereld.

De winnaars van dit jaar zijn geselecteerd uit een lange lijst van 120 voorstellen van kunstenaars en ontwerpers van over de hele wereld, die reageerden op de Open Oproep aan het begin van 2022. Deze lange lijst werd teruggebracht tot een shortlist van elf deelnemers die, na zorgvuldige matchmaking, de kans kregen om een gezamenlijk voorstel te schrijven samen met een wetenschapper/onderzoeker verbonden aan een vooraanstaand Nederlands onderzoeksinstituut.

Samenwerkend als team presenteerden de kunstenaars en wetenschappers hun plannen tijdens een hele dag van pitches en Q&A’s met de onafhankelijke jury van dit jaar, bestaande uit schrijver/curator William Myers (voorzitter), cultureel visionair en initiator van Arts at CERN Ariane Koek, hoogleraar materialeninnovatie en ontwerp aan de TU Delft en CARADT Elvin Karana, NTR-hoofdredacteur wetenschap Gerda Bosman, schrijver/socioloog Ruben Jacobs, en voormalige BAD Award-winnaars Emma van der Leest, bio-ontwerper en oprichter van Blue City Lab, en Zackery Denfeld, biokunstenaar en oprichter van The Center for Genomic Gastronomy.

De jury merkte enkele gemeenschappelijke gronden tussen verschillende projecten op. Het betwisten van de staat van het binaire was er een die duidelijk opviel. Dit werd gedaan door grenzen, vooroordelen en zelfs het concept van vreemdheid af te wijzen ten gunste van vloeibaarheid en veelvoudigheid. 'Een andere opvallende eigenschap was het aantal voorstellen dat AI en computationele technieken gebruikt als een hulpmiddel of, nog verder, als een medewerker. Deze trend, evenals technologieën uit de Life Sciences zoals CRISPR CAS-9, tonen nieuwe esthetische mogelijkheden en nodigen uit tot geïnformeerde kritiek', aldus Myers.