Reproducing robots

Als we aan robots denken, denken we doorgaans niet aan kleine cellulaire organismen gemaakt van embryonale cellen van kikkers. Dit is echter precies wat de gezamenlijke teams van University of Vermont, Tufts University, en Harvard University hebben ontwikkeld. 

In 2020 creëerde dit team het eerste exemplaar van ‘xenobots’ - synthetische levensvormen ontworpen door computers voor een specifieke taak. Dit jaar hebben deze onderzoekers en wetenschappers deze xenobots het vermogen gegeven om zichzelf te repliceren. Aanvankelijk was deze zelfreplicatie beperkt. De vervaardigde bots hadden het vermogen om zichzelf te repliceren, maar waren niet in staat om zich verder voort te planten. 

Echter, met de hulp van AI toegepast via UVM's Deep Green-supercomputer, is de vorm van de bot opnieuw ontworpen om op Pac-man te lijken. Het is nauwelijks een ontwerp dat intuïtief zou zijn, maar deze vorm was succesvol in het verlengen van deze voortplantingscyclus. Nu kunnen deze xenobots zich gedurende meerdere generaties voortplanten met weinig problemen, een grote vooruitgang ten opzichte van 'gewoon dode huidcellen' worden nadat ze hun doel hebben vervuld. 

Technologie op zichzelf kan zich niet repliceren, maar in combinatie met natuurlijke organismen is het wel mogelijk. Wat zal er nog meer mogelijk zijn met zich replicerende xenobots? Welke toepassingen zullen ze hebben in de regeneratieve geneeskunde en andere medische gebieden? Gezien deze nieuwe ontdekking, welke andere mogelijkheden zullen er zijn wanneer technologie en natuur samenkomen?