Een sullig uitziende antropomorfe kikker staat te plassen met zijn broek helemaal naar beneden. Plotseling komt zijn vriend binnen en betrapt zijn blote kikkerbillen en dit opmerkelijke toiletgedrag. Maar alles wat Pepe the Frog erover zegt is de legendarische zin: ‘feels good man’. En dat is het plaatje dat alles in gang zette.
De documentaire Feels Good Man (2020), geregisseerd door Arthur Jones, neemt je mee door de wervelwind die Pepe's reis is, beginnend in een stripboek en eindigend als een alt-right icoon en haatsymbool op 4chan, wat de Amerikaanse verkiezingen van 2016 beïnvloedde. De andere hoofdpersoon naast Pepe is de striptekenaar en Pepe-bedenker Matt Furie. Toen hij Pepe in 2005 voor het eerst publiceerde in de strip Boys Club #1, voorzag hij niet de toekomst van zijn creatie in handen van wit supremacisten en neonazi's.
Feels Good Man laat de oorsprong van het haatsymbool zien, maar in plaats van het te veroordelen en verder te polariseren, doet het wat film het beste kan: inzicht bieden in het leven van anderen die compleet anders zijn dan dat van jezelf. Het internet geeft leven aan de tekening van de mensachtige kikker, naarmate steeds meer mensen zich identificeren met de meme en Pepe de overbrenger of zelfs de oorzaak wordt van echte haat, echte geweld en mogelijk zelfs de uitkomst van echte verkiezingen beïnvloedt.
Op een bepaald moment in de film legt een team van experts aan Furie uit hoe de Pepe-meme zich nu 160 miljoen keer per jaar voortplant – en ‘dat is een lastige geest om terug in de fles te krijgen.’ Het is bijna een organisme op zich geworden, dat zich gedraagt als een oncontroleerbaar virus, zich wild vermenigvuldigt terwijl het de grens tussen realiteit en virtualiteit vervaagt, maar toch kritiek van zich afschudt door te beweren dat ‘het allemaal maar een grap is’ – wat het wezen en zijn invloed nog moeilijker te controleren maakt en daardoor nog bedreigender.


Comments (0)
Share your thoughts and join the technology debate!
No comments yet
Be the first to share your thoughts!