Cyborg mythologies #2: Jesus was a cyborg

Dit is #2 in onze cyborg-mythologieënreeks, waarin we de cyborg verkennen als een historisch wezen verweven met mythologisering, oude religie en heilige iconologie. Een manier om de technologieën van het heden te bezien door de verbeeldingen van het verleden.

Het jaar is de 1e eeuw na Christus. Jezus Christus, de zoon van God, is geboren en leeft temidden van de geschatte 300 miljoen mensen die op dat moment op planeet Aarde bestonden. Stel je het groen voor, de ongerepte landschappen, het eenvoudige boerenleven en de kleine gemeenschappen. Maar de mensen die de wonderen van Christus hebben aanschouwd, waren mogelijk veel verfijnder en geavanceerder dan men zou vermoeden.

De Judeeërs uit de 1e eeuw waren veel technologisch geavanceerder dan we ons zouden voorstellen. Archeologen hebben vroege versies ontdekt van veel moderne technologieën die we vandaag de dag kennen, daterend uit deze oude tijdsperiode. Van aquaducten tot informatietechnologie, veel van wat we tegenwoordig gebruiken bestond al als tastbare prototypes in die tijd. Met de totstandkoming van geschriften, bibliotheken en tabletten waren we in staat om de geschiedenissen vast te leggen die nu voor ons toegankelijk zijn met één klik op de knop. De vroegste versie van een batterij, en zelfs de eerste computer waren allemaal uitvindingen die thuishoorden in de tijd van Christus. Door met deze technologieën om te gaan, ze te verbeteren en ervan afhankelijk te zijn, zijn we allemaal al cyborgs; dat zijn we geweest, zolang we hebben geleefd. 

Maar Jezus Christus was een eenvoudig man. Zeker had hij niets te maken met de grote uitvindingen van zijn tijd. Betekende dat dat hij helemaal geen technologie gebruikte? Als iemand die gewend is aan het moderne idee van technologie, zouden we dat niet aannemen. Levend in het digitale tijdperk van het internet, AI en smartphones, nemen we vaak als vanzelfsprekend alle eenvoudige technologie om ons heen die we absoluut niet kunnen missen; Jezus kon ook niet zonder. Kleding, sandalen, gereedschappen voor timmerwerk, dit zijn technologieën die als vanzelfsprekend worden beschouwd, maar die door Jezus Christus werden gebruikt, zelfs afgebeeld als zijnde in gebruik in visuele weergaven van de Bijbel. Om dit verder door te trekken, betaalde hij belasting door een zilveren munt uit de mond van een vis te halen, een voorbeeld van een modern economisch systeem, aangezien de munt een product van technologie wordt via zijn productie.

Deze technologische interactie volgde Jezus tot aan zijn dood aan een kruis, een constructie die niet mogelijk had kunnen zijn zonder de gereedschappen en technieken die gebruikt werden om het te maken; er zou kunnen worden gezegd dat Jezus leefde en stierf omringd door en ondersteund door wetenschap en technologie.

Om langs de lijnen te denken dat we allemaal al cyborgs zijn door de afhankelijkheid en interactie met deze technologieën, Jezus — van wie gezegd wordt dat hij op aarde wandelde in de lichamelijke gedaante van een mens — was ook een cyborg. En hij zal een cyborg blijven zolang hij aanwezig is in onze religieuze geschriften. 

Het dwingt ons om onze huidige, conservatieve ideeën over technologie en religie opnieuw te definiëren. Naarmate technologie met ons evolueert, zou religie dat ook moeten doen. Bij zijn wederkomst zouden onze cyborgmythologieën kunnen aangeven dat Jezus zou reïncarneren als Robocop, of de Six Million Dollar Man; of misschien is Jezus al teruggekeerd en is hij alomtegenwoordig in de vorm van data. Wie zegt dat de Goden niet kunnen bijblijven met technologie?