How can Big History help us think about the future?

Als je nadenkt over hoe lang mensen, Homo sapiens, hebben bestaan, kun je deze vergelijking gebruiken: als je de totale leeftijd van het universum – van de oerknal tot vandaag – voorstelt als de lengte van je onderarm, dan neemt het bestaan van de mens slechts het topje van je vingernagel in beslag.

"En wat dan nog?" zou je kunnen vragen. Het lijkt misschien overweldigend of irrelevant. Maar als we willen nadenken over de toekomst, moeten we de trajecten en patronen uit ons verleden begrijpen.

Wij futuristen vragen ons constant af, zijn er cycli, processen of repetitieve patronen die ons kunnen helpen te begrijpen waar we naartoe zouden kunnen gaan? Hoe hebben technologische disrupties in het verleden economieën en gemeenschappen veranderd, waardoor we inzichten krijgen over wat er mogelijk in de volgende zou kunnen veranderen? Hoe kunnen ze helpen om nieuwe innovaties of benaderingen te informeren?

Een vuistregel bij het nadenken over de toekomst is: als we systematisch willen overwegen wat er mogelijk in het verschiet ligt, moeten we kijken naar de patronen die zich minstens twee keer zo ver terug in de tijd voordoen. Dit betekent dat als we willen ontwerpen voor 2070, en nadenken over technologieën, nieuwe industrieën, gemeenschapsbehoeften of banen die mogelijk in de komende 50 jaar ontstaan; we moeten kijken naar de snelheden en processen van verandering die 100 jaar teruggaan tot 1920.

Gaat de sociaal-technologische verandering steeds sneller (het antwoord is ja, we moeten ons steeds sneller aanpassen en reageren), en zo ja: Hoe anders zou het leven over 50 jaar eruit kunnen zien in vergelijking met vandaag?

De mensheid heeft een tijdperk bereikt waarin de impact van onze activiteiten de planeet waarop we leven verandert, op een schaal die we moeilijk kunnen bevatten. Een studie in Nature ontdekte dat in 2020 door de mens gemaakte materialen meer wogen dan al het leven op aarde bij elkaar. Een andere studie in Scientific American stelde dat menselijke activiteiten, de droogtes, smeltend ijs en stijgende zeespiegels die verband houden met antropogene klimaatverandering, de as veranderen waarop de aarde draait terwijl ze om de zon draait.

Hoewel mensen eerder kortlevende organismen zijn, hebben ze een buitenproportionele invloed op onze planeet en moeten we beginnen met nadenken en anticiperen op een schaal die rekening houdt met een dergelijke impact. Dit vereist echter een bewuste verandering in hoe we over de toekomst denken.

Op dezelfde manier waarop Big Data patronen vindt in de sporen van onze digitale voetafdrukken, onthult de geschiedenis patronen in het menselijk bestaan. Het vinden van gemeenschappelijke patronen vanaf het allereerste begin van het universum tot op de dag van vandaag, kan ons de instrumenten en processen bieden om onze toekomst op planetaire schaal te begrijpen. Metaforisch gesproken moeten we rekening houden met de hele arm, niet slechts het topje van de vingernagel. We moeten 'Big History' overwegen.

'Big History' is een multidisciplinaire studie die probeert het menselijke verhaal in de context van een 13,8 miljard jaar durend verhaal te plaatsen, van de Oerknal tot nu. Het identificeert 9 verschillende drempels die omslagpunten beschrijven en wanneer nieuwe tijdperken van complexiteit, evolutie en innovatie ontstonden.

Het behandelt trends uit het geheel van het bestaan met behulp van vele invalshoeken, waaronder astronomie, fysica, scheikunde, biologie, antropologie, politiek en economie om de patronen te vinden die op onze planeet terugkeren. Wat zorgt voor een lange levensduur? Wat beschrijft veerkracht? Wat zijn de gemeenschappelijke patronen die tijdperken overstijgen en zelfs geologische tijdschalen kunnen trotseren?

Herhalen ze zich in verschillende soorten systemen, menselijk, ecologisch of astronomisch?

Zijn er principes uit de vorige periode of tijdperk die de huidige hebben gedefinieerd en de beperkingen ervoor hebben vastgesteld? Wat zijn de Goldilocks-voorwaarden die betekenen dat er iets disruptiefs kan ontstaan?

Dit zijn geen kleine vragen, met eenvoudige antwoorden. Maar door deze vragen te stellen en een multidisciplinaire benadering te hanteren, kunnen we nieuwe perspectieven en mogelijkheden ontdekken. Het biedt ons een andere set lenzen om te identificeren hoe de toekomst anders zou kunnen zijn en, als gevolg daarvan, hoe we mogelijk moeten reageren. Het helpt ons te begrijpen hoe de wereld met elkaar verbonden is en wat we anders zouden moeten doen om op uitdagingen te reageren.

Een dergelijk patroon dat door de tijd heen sinds de Oerknal wordt waargenomen, is dat van toenemende complexiteit. Het bekijken van dit patroon geeft ons een ander perspectief op onze toekomst. Als toenemende complexiteit een universele voorwaarde is, wat kunnen we dan over 50 jaar verwachten van een nog complexere economie, toeleveringsketen of industrie? Wat betekent dat voor de manier waarop we beslissingen nemen? Hoe kunnen we ontwerpen met die complexiteit in gedachten en erop reageren, in plaats van vast te lopen in pogingen om te vereenvoudigen hoe we onze wereld begrijpen?

Een andere manier waarop deze multidisciplinaire benadering kan helpen, is door te begrijpen wat in het verleden ons kan helpen bij het ontwerpen voor de toekomst. Big History stelt ons in staat om verder te gaan dan de tweedeling tussen wetenschappen en geesteswetenschappen en erkent hoe beide nodig zijn om onze wereld en onze gemeenschappen te begrijpen.

We stellen deze disciplines tegenover elkaar op, terwijl ze in feite misschien meer gemeen hebben dan we beseffen.

Een recente studie van de Universiteit van Zuid-Australië wees uit dat het creatieve proces in STEM vergelijkbaar is met dat in de kunsten. Hoofdauteur en professor, David Cropley, zei: "Het blijkt dat creativiteit van algemene aard is – het is in wezen een veelzijdige competentie die vergelijkbare attitudes, disposities, vaardigheden en kennis omvat, allemaal overdraagbaar van de ene situatie naar de andere."

Misschien zijn er meer overeenkomsten en universele patronen in het leven dan we beseffen.

Big History geeft ons inzicht in wat we nu moeten bouwen, voor een toekomst die er nog niet is. Dit is uiteraard van groot belang voor organisaties en overheden die voortdurend voor uitdagingen en kansen staan door de groeiende bevolking, hun verhuizing naar de steden, hun toenemende ongelijkheid en hun toenemende consumptie.

De ingenieurs en ontwerpers die zijn aangesteld om de nieuwe steden te bouwen, moeten plannen maken voor huisvesting, water, afval, energie, transport en voedsel. En ze moeten dit doen tegen de achtergrond van welke natuurlijke hulpbronnen de geplande geürbaniseerde bevolking over 30, 50 en 100 jaar zullen ondersteunen of bedreigen. Het afwegen van directe menselijke behoeften tegen de langere tijdsbestekken van natuurlijke hulpbronnen, geeft ons de kans om de mensheid te verbeteren, maar dan duurzaam.

Big History lost niet al onze problemen op, hoewel het wel een krachtig kader biedt om ze te begrijpen.

Het wordt gekenmerkt door verschillende eigenschappen: misschien wel de belangrijkste is systeemdenken. Big History beschouwt haar onderwerp – het heelal, de aarde en het leven – als een systeem waarin mensen opereren, waardoor kortetermijnbeslissingen van mensen kunnen worden afgewogen tegen langetermijngevolgen voor de natuur.

Het gaat niet alleen om proberen mensen te begrijpen, het gaat om het begrijpen van het leven als geheel. En wanneer we deze kaders en universele patronen kunnen begrijpen en identificeren, kunnen we voorzien wat er daarna komt; niet alleen wat de volgende generatie nodig zal hebben, maar ook de generaties die daarna zullen komen.

Tot nu toe, door de eerste, tweede en derde industriële revoluties heen, was het mogelijk om mensen en onze activiteiten te scheiden van de natuurlijke wereld waarin we leven. Het was een succesvolle strategie voor de ontwikkeling van onze moderne beschavingen, totdat het dat niet meer was.

Terwijl we dieper doordringen in de 21e Eeuw, moeten we de uitdagingen aanpakken die we hebben gecreëerd in die eerdere industriële revoluties, reageren op hoe we onze economieën kunnen koolstofarm maken, de gevolgen van klimaatverandering aanpakken en toch mensen over de hele wereld in staat blijven stellen hun levensomstandigheden en welvaart te verbeteren.

Big History probeert nieuwe perspectieven, verschillende denkwijzen te brengen en nieuwe benaderingen te identificeren om over de toekomst op de lange termijn na te denken, terwijl het volledige menselijke geschiedenis, universele geschiedenis en de collectieve kennis van mensen wordt benut.