Feng Shui and the ancient art of geodesign

Geodesign #1: We hebben acht belangrijke bepalende momenten geïdentificeerd als introductie op deze opkomende ontwerpbeweging—van oude inzichten tot kunstmatige intelligentie.

Cosmologische kompassen hielpen oude Chinese stammen bij het harmoniseren van het ontwerp van hun nederzettingen. Binnen deze landschappen ontwikkelden deze stammen een oude praktijk van geodesign, bekend als Feng Shui. 

Al 5000 jaar geleden voerden oude Chinese stammen een holistische beoordeling uit van de geologische, atmosferische en kosmische omstandigheden van potentiële vestigingsplaatsen. Geteisterd door overstromingen en modderstromen, wendden de stammen zich tot de God Da Yu, De Grote Yu, om hen te leiden bij hun keuze van vestigingsplaats. De God paste regels en maatstaven toe om de qi-energieën (kosmische conditie) te beoordelen en een veilige plek voor zijn volk te selecteren, bekend als Feng Shui. 

Feng-Shui: Van gunstige locaties tot interieurontwerp 

De meesten van ons zijn het woord Feng Shui tegengekomen en kunnen waarschijnlijk associaties maken met ideeën van balans en harmonie of meer precies het concept van Yin en Yang. De praktijk van Feng Shui impliceert de gevestigde harmonie door het balanceren van de tegenovergestelde Yin en Yang qi-energieën. Qi zijn de onzichtbare energiestromen die alle entiteiten en sferen met elkaar verbinden. Het doel is dus om een harmonieuze relatie op te bouwen tussen het zelf, de mensheid, landschappen, de Aarde en het heelal door middel van qi. Dit vertegenwoordigt een terugkerende gedachte van de meeste Chinese kosmologische scholen die lesgeven over de interactie en verbinding van verschillende sferen (bijv. mensheid, natuur en het heelal), in tegenstelling tot de strikte dichotomieën die door westerse culturen worden getrokken.

Direct vertaald betekent Feng Shui ‘wind’ en ‘water’, wat verwijst naar de traditionele beoordeling van de wind die rond de bergen waait, en de stroming van de waterlichamen (geografische en klimatologische omstandigheden), om graven op een gunstige plek te plaatsen met het oog op de qi. De perfecte locatie voor een gebouw is dus een vergelijking van een plaats en een tijdsas, waarin mensen zich verhouden tot de omgeving.  Gebouwen werden meestal op hoge grond of verhoogde platforms gebouwd; ze waren gericht in een Noord/Zuid-richting met de achterkant van het huis naar het Noorden gericht als bescherming tegen de noordelijke winden die uit de bergachtige heuvel kwamen.  De praktijk van Feng Shui bepaalde de keuze van veilige plekken voor hun nederzettingen, het aanleggen van velden op voedzame bodems, het omleiden van water voor irrigatie, en het selecteren van de juiste gewassen voor voedselproductie, terwijl het land spiritueel heilig en betekenisvol werd gemaakt.  De traditie van Feng Shui werd meestal mondeling overgedragen en uitgeoefend door Feng Shui-meesters. Later werden verschillende technieken ontwikkeld en handleidingen geschreven om Feng Shui te beoefenen. Onze voorouders hielden zich aan de Feng Shui-principes om het meest harmonieuze en wenselijke landschap te ontwerpen waar alle entiteiten konden gedijen. 

Vandaag de dag vinden we Feng Shui vooral toegepast in architectonisch ontwerp, interieurontwerp, geneeskunde, tuinieren, vastgoed, werkomgeving en nu zelfs in remote-sensing en moderne landschapsbeoordeling. De oude kennis van het toepassen van Feng Shui bij landschapsbeoordeling bood belangrijke leerlessen aan hedendaagse ontwerpers: Feng Shui kan onze kennis over locatiekeuze vergroten om strategieën tegen natuurlijke gevaren te ontwikkelen. Het benadrukt horizontale ruimtelijke analyse van landvormen en benadrukt de onderlinge verbondenheid van het hele systeem.

Hoewel Feng Shui aanzienlijk inzicht biedt in landschappen, is de oude kennis waarop Feng Shui is gebaseerd afkomstig uit de culturele Chinese landschappen die slechts als aanwijzingen kunnen dienen in andere delen van de wereld. Dit benadrukt echter het belang van de lokale aspecten van landschappen, waarbij geodesigners in staat moeten zijn de taal van de mensen op aarde te spreken. 

Van oude inzichten naar kunstmatige intelligentie

Naast de lokale waarde van Feng Shui voor landschapsbeoordeling, heeft de internationale urgentie van stijgende temperaturen, afnemende hulpbronnen en degraderende landschappen wetenschappers ertoe gebracht oude praktijken te herontdekken, waaronder de traditionele toepassing van Feng Shui op grotere schaal. Als zodanig is Feng Shui onderzocht in de context van systeemdenken en complexiteitswetenschap. 

Een van de kernprincipes van de Feng Shui-filosofie is het vervagen van de grenzen tussen de verschillende schalen die het individu verbinden met regionale landschappen en de planetaire schaal en kosmos. We kunnen geen van de agenten of systemen volledig begrijpen zonder te beseffen hoe het ene systeem is ingebed in een groter systeem en hoe ze evolueren als gerelateerde systemen die elkaar beïnvloeden. Voorgesteld door systeemdenken en Feng Shui, zijn alle elementen veranderlijk, relationeel en niet-lineair.

De praktijk van Feng Shui integreert vervolgens een verscheidenheid aan gegevens in één geloofssysteem. In het licht van het nieuwe big data-tijdperk, zou Feng-Shui een aanwijzing kunnen bieden over hoe kunstmatige intelligentie en big data-analyses grote hoeveelheden variabelen en invoer in één algoritme kunnen samenbrengen. Deze uitkomsten kunnen holistisch de ontwerpen van onze toekomstige geoscapes beoordelen en informeren, en ons helpen om onszelf te harmoniseren met onze landschappen voor een wenselijke toekomst. 

Toch spreken technologieën en algoritmen vaak de taal van hun programmeurs, en niet de taal van de mensen die in de landschappen leven. We vragen ons af in hoeverre de oude leer van Feng Shui nieuw leven kan worden ingeblazen, om een rol te spelen bij het ontwerpen van de algoritmen waarmee we omgaan en de planeet vormgeven?