How a giant robot learns its true nature

Op het eerste gezicht lijkt de premisse van de film 'The Iron Giant' (1999) een totale mislukking. Een animatiefilm die zich afspeelt in de Verenigde Staten in 1957; terwijl de Russische satelliet Spoetnik rond de aarde draait; de Koude Oorlog heerst; en de jacht op communisten in volle gang is. En kinderen zouden dit leuk moeten vinden? We kunnen alleen maar speculeren over de kinderen, maar voor volwassenen kan het nauwelijks beter.

'The Iron Giant' gaat over de onwaarschijnlijke vriendschap tussen een negenjarige jongen en een gigantische metalen machine. Maar er is meer dat het vandaag de dag zo interessant maakt om te bekijken, van doordringend uitgebeelde xenofobie tot zelfbeschikking; op een gegeven moment komen we erachter dat de reus ontworpen was als moordwapen. Met een intuïtief begrip van het concept 'persoonlijke groei' slaagt de negenjarige erin zijn vriend ervan te overtuigen dat hij niet wordt gedefinieerd door zijn capaciteit voor vernietiging: "jij bent wie je kiest te zijn". In een van de meest aangrijpende momenten van de film laat de reus zien dat hij deze les goed heeft onthouden. De film laat ons zien dat we, door onze eigen menselijkheid te vinden, anderen kunnen redden van hun angsten en vooroordelen. Hoe? Door op een andere manier naar technologie te kijken.