Het veld van biofabricage is nog steeds nieuw voor de meeste mensen. Als oprichter en CEO van Biofabricate deelde Suzanne Lee met ons deze spannende online evenementenserie Creatieven in Biotech. Als je een ontwerper bent die droomt van een carrière in biofabricage, dan is dit iets voor jou. Gedurende vier weken in mei zijn er zes gesprekken gevoerd met creatieven die voltijds in dienst werken bij biotech-startups in de VS en Europa. Deze livestreams zijn opgenomen en online beschikbaar, en we delen deze graag met je.

De eerste gesprekken beginnen met Maurizio Montalti, medeoprichter en managing partner van MOGU. Montalti vertelt ons over het pad dat hij heeft afgelegd om te komen waar hij nu is. Zijn keuze om zelf design te leren stelde hem in staat een master in design te behalen. Dit gaf hem de mogelijkheid om te werken tussen wetenschap en design en om het "Koninkrijk der Schimmels" te ontdekken. Nu werkt Montalti bij MOGU, een transdisciplinair ontwerponderzoeksbureau gevestigd in Amsterdam.

Montalti gaat dieper in op de financiering van hun werk en beschrijft de voortgang van een verkennend proces naar het oprichten van een bedrijf. Zijn leven is ingrijpend veranderd door zijn eigen bedrijf te starten, omdat zijn rol meer in een leidinggevende rol is veranderd en hij zich moet bezighouden met praktische zaken.

Binnen zijn bedrijf zijn er veel verschillende vaardigheden in de teams. De teams bestaan uit biologen, materiaalwetenschappers, biotechnologen, ontwerpers, marketingcommunicatie-experts, businessontwikkelaars, chemici. Een zeer divers team inderdaad. Sommige van deze mensen zijn meer ervaren werknemers, maar sommige zijn ook junioren. 

Montalti deelt zijn ervaring op dit gebied door andere creatievelingen te adviseren over enkele optionele routes om dit veld te betreden, zoals een academische studie, het doen van een residency, of het deelnemen aan een DIY-biologiegemeenschap. Het belangrijkste is echter dat je je eigen persoonlijke pad vindt dat aansluit bij de drijfveer van het individu. Als bedrijf zoekt Montalti naar een aangetoond niveau van expertise, algemene kwaliteiten zoals samenwerken in een team en het hebben van eigen motivatie. Het belangrijkste is echter de resonantie van het individu met de missies en waarden van het bedrijf. Montalti zegt dat “je niet voor ons werkt; je werkt met ons”. Een gemeenschapsgevoel is het allerbelangrijkst.

? Bekijk het gesprek via deze link.

Het tweede gesprek is gevoerd met Grace Chuang, een creatieve en marketing specialist bij Ginkgo Bioworks. Hoewel haar opleiding haar voorbestemde voor een carrière in de techniek, zocht ze creatieve uitlaatkleppen zoals fotografie en verhalen vertellen. Tijdens haar werk voor een filmbureau of het werken met creatieve programma's zoals Adobe, miste Chuang echter de technische aspecten, zoals werken in het lab. Haar grootste zoektocht was om een plek te vinden waar ze beide kon doen. “Om te leven in het rommelige daartussenin”. 

Dit was het moment waarop ze Ginkgo tegenkwam, een synthetische biologiebedrijf waar ze enigszins bekend mee was, en contact opnam met de creatief directeur via LinkedIn. Haar grootste focus in haar baan bij Ginkgo is om te beheren hoe ze communiceren wat ze intern en extern doen. Gelukkig voor Chuang was de baan die ze nu heeft speciaal voor haar gecreëerd, dus ze twijfelde er niet aan of deze bij haar zou passen. Het meest plezierige deel van haar baan is het menselijke verbindingsaspect ervan. De meer uitdagende aspecten zijn te naïef zijn en de logistiek die bij verschillende processen komt kijken. Een zeer waardevolle vaardigheid volgens Chuang was projectmanagement, hoewel ze daarvoor geen ervaring had, leerde ze dit onderweg. 

Haar advies aan jou: je moet kunnen schakelen. Je moet kunnen communiceren tussen verschillende perspectieven en teams. 

? Bekijk het gesprek via deze link.

Het derde gesprek is met Aaron Nesser, Aleks Gosiewski en Tessa Callaghan van AlgiKnit. Zij hadden allemaal de behoefte en wens om een bedrijf op te richten dat de biotech-gemeenschap kon ondersteunen. Ze wonnen een biotech-wedstrijd, wat ervoor zorgde dat ze zich realiseerden dat het starten van een bedrijf misschien wel een haalbaar idee was! 

Het starten van een bedrijf zorgde ervoor dat ze werkten in gebieden waar ze geen ervaring in hadden; ze gebruikten persoonlijkheidsbeoordelingen om hun vaardigheden en sterke punten te analyseren, waardoor ze in de juiste richtingen konden worden gewezen. Dit zorgde ervoor dat iedereen zijn eigen neigingen en focusgebieden kon creëren, maar toch als een eenheid kon blijven werken. 

Iets dat komt kijken bij het starten van een nieuw bedrijf, is het omgaan met brancheverwachtingen. Callaghan merkt op dat het erg belangrijk is om voortdurend te communiceren en beide kanten van de ketens in kaart te brengen. Het is belangrijk om helder te krijgen wat realistisch is aan de binnenkant en wat er van buitenaf gewenst wordt. Timelines is een hulpmiddel dat zij hiervoor gebruiken. Het stelt hen in staat om de markt, de looptijd en het creëren van verwachtingen voor deliverables in balans te brengen. Investeerders willen iets zien dat nu al marktwaardig is, maar het is ook belangrijk om te communiceren wat voor vooruitgang er wordt geboekt aan de R&D-kant en alle kosten die daarmee gemoeid zijn. 

Nu ze zich meer op het bedrijf richten, is het interessant om te horen hoe ze nog steeds hun creatieve voldoening krijgen. Soms kunnen ze wat tijd besteden aan ontwerp, maar er is ook ruimte voor ontwerp binnen de huisstijl. Denk bijvoorbeeld aan grafische elementen en taalgebruik en hoe een bedrijf zichzelf in de wereld presenteert. 

Vaardigheden die ze nu ontwikkelen hebben vooral te maken met het opbouwen van een product vanaf de grond, één team vormen en effectief leren communiceren. Ze merken op dat, hoewel een ontwerpstudent misschien veel in zijn hoofd zit, er geen ruimte is voor solo-werk in een bedrijf. Alles wordt als team gedaan. 

Dus nu ze hun eigen bedrijf zijn begonnen, kan het verhelderend zijn om te zien waar ze als werkgevers naar op zoek zijn! Veel hiervan wordt besproken in het gesprek. 

Hun toekomst zal draaien om schaalvergroting, ze willen hun werk naar de productieomgeving brengen. Ze willen klaar zijn om de impact te maken die ze wilden maken, ze willen hun producten in de wereld zien.

? Bekijk het gesprek via deze link.

Grace Knight is een productontwerper bij Ecovative Design. Hoewel haar opleiding in industriële vormgeving was, richtte ze zich tijdens haar minor meer op natuur, cultuur en duurzaamheid. Met het doel om wetenschap in de ontwerppraktijk te brengen, volgde ze een intensieve eendaagse cursus industriële vormgeving. 

Een vraag die Knight altijd heeft aangedreven is: wat gaan we eraan doen? Daarom wilde ze deel uitmaken van de oplossing. Ze was een groot fan van bedrijven die werkzaam zijn in de biotech-sector, omdat hun werk gericht is op het milieu. Bij het zoeken naar een baan had Knight het geluk dat ze precies de vacature vond die openstond op de website van Evocative en die bij haar paste.

Haar rol bij Evocative bestaat uit het dragen van veel verschillende ontwerppetten. Het varieert van informatief marketingmateriaal tot fotograferen en filmen, werken aan de website en werken aan myceliumontwerpen. 
Ze had niet verwacht dat haar baan meer op marketing gericht zou zijn dan alleen in een studio te zitten en ontwerpaspecten te doen. Maar ze is tot het besef gekomen dat dit inderdaad een zeer belangrijk aspect is van wat Evocative doet: ze moeten verkopen wat ze maken.

Haar advies: volg workshops en intensieve cursussen om erachter te komen waar jij past! Luister naar wat jouw sterke punten zijn, elk team heeft veel verschillende achtergronden nodig, dus je kunt je nog steeds richten op omgevingen, maar je hoeft geen wetenschapper te zijn om dat te doen. Kom uit je hoofd en doe gewoon - wees fysiek en praktisch bezig en wees niet bang om fouten te maken.

? Bekijk het gesprek via deze link.

Callie Clayton is een materiaalontwerper en onderzoeker bij Modern Meadow. Ze studeerde textielontwerp en had een bijvak in duurzaamheidsstudies. Door haar betrokkenheid bij de BioSteam-club slaagde ze erin om meer betrokken te raken bij de kruising tussen design en wetenschap. 

Ze raakte meer vertrouwd met het vakgebied van biodesign in het tweede jaar van haar studie. Dit begon met haar onderzoek naar biomaterialen en het combineren ervan met textielmaterialen, waarbij ze mycelium gebruikte. Als ontwerper had Clayton het gevoel dat ze een grondiger begrip van biologie miste. En hoewel ze speculatief werk interessant en spannend vond, wilde ze meer doen - het echt maken. 

Dit is het moment waarop Clayton een subsidie aanvroeg bij een publiek biolab en een zomer lang leerde en lessen volgde, dit zorgde ervoor dat ze op zoek ging naar een baan op het gebied van biodesign. Ze werkt nu bij Modern Meadow in het productteam en werkt nauw samen met het materiaalwetenschap- en procesteam. Ze werkt voornamelijk aan tactieken, esthetiek en effecten.

De teams bij Modern Meadow zijn zeer multidisciplinair, dit is zeer spannend en zorgt ervoor dat ze van mindset en jargon wisselt. Het is immers belangrijk om doelbewust te zijn over wat je zegt en welke taal je gebruikt tussen verschillende vakgebieden.

Tijdens haar werk bij Modern Meadow realiseerde Clayton zich dat communicatievaardigheden belangrijk zijn. Het werkproces kan veel geduld vereisen, dus het is vooral belangrijk om vragen te stellen en niet geïntimideerd te raken.  

Haar advies voor iemand die in het veld wil werken: zoek onderwijs terwijl je student bent. Ga andere interesses verkennen - er zal ergens een kruispunt zijn en anders kun je het zelf creëren. Je moet ook subsidies aanvragen en gewoon kijken wat er gebeurt!

? Bekijk het gesprek via deze link.

Georgina Gilmore is een commercialiseringsmanager bij Colorfix. Ze studeerde aan de University of the Arts en behaalde haar BA in textielontwerp en specialiseerde zich in breiwerk. Haar eerste paar banen waren in de mode-industrie en waren een mengeling van alles. 

Tijdens een van haar werkzaamheden werd haar gevraagd om te zoeken naar duurzamere opties en dit was haar eerste inzicht in de wereld van biofabricage: “Ik had geen idee hoe ongelooflijk het was en hoeveel mogelijkheden er zijn”. Rond deze tijd werd ze benaderd door recruiters van Colorifix. In die periode was Colorifix nog volop in start-up modus en had het eigenlijk nog geen website. 

Colorifix is een biotechbedrijf gevestigd in Norwich dat synthetische biologie gebruikt om kleurstoffen te produceren en op stoffen aan te brengen. Het bedrijf werkt op verschillende niveaus aan duurzaamheid: milieu, sociaal en economisch. 

Gilmore's baan bij Colorifix omvat het volgende: merkdiscussies, marketing/communicatie, kleuren kiezen, werk aan de verfinstallatie, werk aan de showroom, en meer. 

De overgang van een voornamelijk creatieve baan naar een baan omringd door biologen was in het begin een beetje een schok voor Gilmore. Er waren veel gegevens en lange woorden die nog steeds een beetje onduidelijk voor haar waren. Nu ze meer gewend is aan het jargon, zegt ze dat het geweldig is om zo vroeg deel uit te maken van iets dat echt een groot verschil kan maken.

Als ze terugkijkt op haar vorige banen, vindt ze het interessant hoe ze eigenlijk jarenlang deel uitmaakte van het probleem. Wat voeg ik hier eigenlijk aan toe? Mogelijk teruggaan en een master doen.

Haar advies: wees geduldig en flexibel. Lees veel, doe onderzoek, bekijk dingen die je inspireren, neem contact op met mensen - je hebt niets te verliezen. 

? Bekijk het gesprek via deze link.

En dat was het! Hoewel de eerste serie ten einde is gekomen, kijkt Biofabricate uit naar de volgende. Als er een thema of persoon is die je graag zou zien, kun je het hen laten weten via hun website!