POND is a symphony of lights and water

Heb je ooit een dag zonder water doorgebracht? Hoogstwaarschijnlijk heb je na een paar uur last gehad van een laag energieniveau of vermoeidheid. Water geeft ons energie. Meer nog, water is onze meest fundamentele levensbron waar we goed voor moeten zorgen. Deze gedachte wordt gedeeld door het gezamenlijke project van Nova Innova en Water Sensitive: POND.

POND is een drijvend netwerk op water dat niet alleen energie opwekt uit vervuild afvalwater, maar ook de waterkwaliteit visualiseert met kleurgecodeerde lichtkoepels op het water. Met behulp van Microbial Fuel Cell-technologieën worden organische verbindingen afgebroken door microben in het water. Dit laat vervolgens elektronen vrij. Het wordt een natuurlijke cyclus van energieproductie. De energie wordt gebruikt om de koepels in verschillende kleuren te verlichten, die de waterkwaliteit aangeven, terwijl ze tegelijkertijd functioneren als grote microscopen die de onderwaterwereld vergroten voor een interactieve ervaring.

Op dit moment bevindt het project zich nog in de prototypefase voordat het daadwerkelijk het water op gaat. We hebben al contact gehad met de ontwerper van de Living Light en medeoprichter van Nova Innova, Ermi van Oers, om meer te horen over haar inspiratie en het toekomstige potentieel van deze spectaculaire symfonie tussen licht en water.   

Het begon allemaal tijdens mijn studie aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Ik dook diep in bio design, specifiek in menselijk afval om te ontdekken hoe we het in iets waardevols konden omzetten. Ik was het meest geïnteresseerd in huishoudelijk afvalwater. Ondanks zijn waarde is het zo'n enorme bron van afval die simpelweg door mensen wordt genegeerd. Ik wilde verschillende manieren onderzoeken om met huishoudelijk afvalwater om te gaan in plaats van het gewoon door het afvoerputje te spoelen. In wezen beantwoordde ik de vraag: Waar kun je het voor gebruiken? Ik kwam een wetenschappelijk artikel tegen dat liet zien hoe we energie kunnen oogsten uit urine met behulp van Microbial Fuel Cell Technologie. Ik wilde er meer over leren, dus tijdens mijn studie experimenteerde ik samen met een klasgenoot met allerlei bronnen naast urine, zoals organisch afval, modder en water. We hadden één klein kopje havenwater waarmee we erin slaagden al twee LED-lampjes te laten branden - alleen dankzij de microben. Vervolgens maakte ik het allereerste prototype van POND, de ‘Microbial Light’: een drijvend licht dat energie oogstte uit het havenwater van Rotterdam. Toen symboliseerde het licht een drijvend huis met een vergelijkbare vorm als het Drijvend Paviljoen in Rotterdam. Dus dachten we: als we één klein LED-lampje kunnen laten branden met zo'n klein oppervlak, stel je dan eens voor ‘wat als je een drijvend huis van energie voorziet met het huishoudelijk afvalwater en havenwater zelf?’ Dit eerste prototype diende ook als een eerste test voor mezelf om te zien of ik in staat zou zijn om met deze technologie te werken als ontwerper.

Kort daarna verlegde ik mijn focus naar planten toen ik het Living Light Project startte in samenwerking met Plant-e uit Wageningen. Omdat we voornamelijk bezig waren met de Living Lights-projecten, werden de drijvende lichten tijdelijk opzijgezet. Ongeveer een half jaar geleden zijn we er weer mee begonnen vanwege het potentieel van de technologie. We hebben veel geleerd over het oogsten van energie uit planten, dus wilden we terugkeren naar de drijvende lichten om deze kennis toe te passen en POND echt om te vormen tot iets functioneels. Wat als de wateren onze toekomstige energiecentrales zouden kunnen zijn? 

Als team hebben we grote dromen. Daarna nemen we een stap terug en beginnen we met kleine toepassingen. Deze toepassingen tonen de schoonheid, magie en potentie van de technologieën voordat we de innovatie daadwerkelijk kunnen opschalen. POND laat zien hoe het nu al mogelijk is om energie te oogsten uit water, terwijl het tegelijkertijd het welzijn van het water toont. Zo is het begonnen. 

Er zijn een paar dingen die ik wil overbrengen. Allereerst willen we laten zien dat water een levend organisme is en niet zomaar een object. Water is iets waar we voor moeten zorgen. Het is ongelooflijk belangrijk voor de hele wereld en onszelf. We moeten echt beter voor ons water zorgen om het gezond te houden en alles, inclusief onszelf, in leven te houden. Omdat we echter niet direct met water kunnen communiceren, slagen we er niet in het als een levend organisme te herkennen. Dat is de reden waarom we het een stem willen geven. Aan de ene kant willen we de verbinding tussen mens en water bevorderen.

Aan de andere kant willen we laten zien dat je daadwerkelijk kunt samenwerken met de natuur om aan onze behoeften te voldoen. We hoeven onze energie niet uit kolen te halen en afhankelijk te zijn van lineaire systemen. We kunnen daadwerkelijk samenwerken met de natuur om aan hun en onze behoeften te voldoen. Daarom werken we veel met de Microbial Fuel Cell Technologie om echt te laten zien wat mogelijk is. Voor nu levert het misschien maar een klein beetje energie, maar zodra het daadwerkelijk uit het lab wordt gehaald, kunnen we de technologie veel sneller ontwikkelen en opschalen naar iets groters.

Naast de energieproductie kunt u de waterkwaliteit meten en de gegevens naar de gemeente en de waterambassade sturen. Met deze informatie kunt u daadwerkelijk ook beter voor het water zorgen – en zij kunnen beter voor het water zorgen. Het heeft dus veel in zich. Het is niet het een of het ander, maar het is eigenlijk de totaliteit van het concept dat ons een stap verder brengt. 

De eerste pilot waar we momenteel aan werken, visualiseert de gegevens door de kleuren van de lichtkoepels. Je hebt geen app nodig, maar ontvangt de informatie direct door naar de lichten te kijken. Je weet meteen hoe goed of slecht het water ervoor staat, gewoon door naar de kleuren te kijken. We weten nog niet precies welke kleuren welke toestand van de waterkwaliteit aangeven, maar je kunt je voorstellen dat als het rood oplicht, dit waarschijnlijk betekent dat er iets mis is en je daar waarschijnlijk niet moet zwemmen. Momenteel zijn we in contact met de verschillende waterschappen om een beter idee te krijgen van wat waterkwaliteit precies inhoudt. Wat moeten we weten over water? Wat wil de ambassade van water weten over water? Op basis van dit gesprek zullen we bepalen welke sensoren we moeten aansluiten en welk type gegevens we moeten genereren.

Naast deze technische gegevens willen we de schoonheid van de waterwereld versterken. Met de koepels wordt het wateroppervlak vergroot. Wanneer er bijvoorbeeld een klein insect of wat rimpelingen in het water zijn, kun je al deze gebeurtenissen geprojecteerd zien op de koepel zelf. De reusachtige koepels, die als microscopen fungeren, laten zien hoe mooi het water is en tonen aan dat er veel levende organismen in het water leven. Iets wat je normaal gesproken niet met het blote oog kunt zien.

Tot nu toe hebben we vooral gesproken met veel waterbedrijven. Hun reacties zijn echt positief. Aan de ene kant vinden ze de functionele componenten erg goed. Tot nu toe moesten ze de waterkwaliteit meten door talloze monsters te nemen die vervolgens naar het lab gingen voordat iemand ze analyseerde en interpreteerde. Met deze technologie kunnen ze de waterkwaliteit veel slimmer en sneller meten. Deze technologie levert veel meer gegevens over verschillende parameters. Bijvoorbeeld de staat van de blauwalg, die water zeer giftig maakt voor mensen en daarom gevaarlijk om in te zwemmen. POND kan deze informatie onmiddellijk voorspellen en doorgeven. 

Aan de andere kant is er veel toegevoegde waarde in het bevorderen van waterbewustzijn.  Inderdaad, mensen die begrijpen hoe belangrijk water is, zijn ook meer geneigd er zorg voor te dragen. De technische medewerkers van de bedrijven staan achter dit initiatief, evenals die uit de duurzaamheids- en klimaatdisciplines. Het is dan ook echt fijn om deze steun van de bedrijven te hebben, evenals de positieve reacties van het algemene publiek. 

We staan eigenlijk op het punt om ons eerste gesprek met een energiebedrijf te hebben. Het gesprek zal voornamelijk gaan over het Living Lights-project, maar ook in het algemeen over nieuwe energiebronnen.  Ik ben persoonlijk erg benieuwd naar hun reactie. Wat je vaak merkt bij energiebedrijven of bedrijven die op energie zijn gebaseerd, is dat ze meestal vragen stellen over hoeveel spanning of energie de innovatie produceert. Wij antwoorden: Het is niet meer dan een zonnepaneel. Dus concluderen ze: waarom zouden we erin investeren? Natuurlijk willen ze de energiecrisis vandaag oplossen, maar ik geloof dat je die alleen kunt redden door ook aan de toekomst te denken en in de toekomst te investeren. We moeten nu echt investeren in dit soort nieuwe technologieën; nadenken over wat er in de toekomst nodig is en niet alleen over wat op dit moment haalbaar is.

Dertig jaar geleden produceerde het zonnepaneel zeer weinig energie en vroegen mensen zich af waarom ze geld zouden investeren in deze technologie. De zonnepanelen werden bijna genegeerd, maar kijk waar we nu zijn met zonnepanelen. Ik heb echt het gevoel dat de technologieën waarmee we werken op het punt zijn waar zonnepanelen toen waren. Daarom hebben we design nodig om het potentieel en de mogelijkheden van deze toekomstige technologieën te laten zien. 

Ik hoop echt dat onze toekomstige steden niet verbonden zijn met industriële metabolismen, maar met natuurlijke metabolismen. Kolencentrales veranderen in prachtige meren. Water kan onze voormalige energiecentrales vervangen en veilige plekken bieden voor water en natuur om ons heen. Naarmate de technologie meer elektriciteit en toenemende winsten levert, zal water ook meer economische waarde krijgen. In de toekomst hoop ik dat we de natuur zien als meer dan alleen 'aanwezig'. We nemen het als vanzelfsprekend aan. De huidige houding is dat we beter een huis kunnen bouwen op een stuk land, omdat dat meer nut en winst oplevert. Deze houding zal ons echter niet helpen de klimaatcrisis op te lossen. We moeten echt meer ruimte maken voor de natuur. 

Water zal ook een toenemende economische waarde krijgen, en ik geloof dat POND daarbij gaat helpen. Zoals eerder vermeld, wil ik echt laten zien hoe we de natuur een stem kunnen geven. We zullen meer empathie voor haar creëren en door meer empathie voor iets te hebben, zullen we er beter voor zorgen. Als de natuur voor ons zorgt en wij voor haar zorgen, kunnen we opnieuw een symbiotisch systeem tot stand brengen. We hebben een wederzijdse afhankelijkheid en ik denk echt dat we dat moeten erkennen om onze problemen van vandaag op te lossen. Wij geloven niet in een verhaal van economische groei en geld, maar wij geloven eigenlijk in een verhaal van deel uitmaken van ons ecosysteem en dat is de ware waarde. POND is een kleine start van dit verhaal.

Ik denk dat het echt belangrijk is om verantwoordelijkheid te nemen als ontwerper. We kunnen mooie dingen maken, maar daarmee stimuleren we alleen maar overconsumptie. Onze rol is eigenlijk om de kloof tussen verschillende vakgebieden te overbruggen. We moeten deze verschillende velden doorkruisen om met innovatieve ideeën en oplossingen te komen om de wereld een betere plek te maken. Een betere plek om de klimaatcrisis te helpen bestrijden. We moeten zo snel actie ondernemen, want als we het nu niet doen, is het te laat. Dus iedereen moet daaraan bijdragen.