Next Generation: Shimmering nature with Elissa Brunato

Dit verhaal maakt deel uit van Next Generation, een serie waarin we jonge makers een platform bieden om hun werk te presenteren. Zou je je werk hier willen zien? Neem contact op en bepaal je coördinaten terwijl we samen onze toekomst verkennen.

Elissa Brunato is een recente afgestudeerde van het Material Futures-programma aan Central Saint Martins, Londen. Voor haar eindproject werkte ze samen met materiaalwetenschappers Hjalmar Granberg en Tiffany Abitbol van het RISE onderzoeksinstituut van Zweden, om glinsterende pailletten te maken van een onverwacht materiaal: hout.

Met ervaring in het werken voor zowel prêt-à-porter als luxe haute couture modehuizen, heeft Brunato uit eerste hand de onsamenhangende en schadelijke processen van de mode-industrie waargenomen. Inderdaad, jaarlijks wordt er ongeveer 50.000 ton kleurstof geloosd in wereldwijde watersystemen, en achter de vreugde die levendige kleuren consumenten kunnen brengen, gaan vaak ongelijke en uitbuitende toeleveringsketens schuil. Daarnaast zijn duurzame materialen voor borduurwerk in het bijzonder zeer beperkt; ze bevatten vaak microplastics, en inmiddels zijn we ons maar al te goed bewust van de verwoestende impact van dergelijke materialen op onze ecosystemen.  Geconfronteerd met deze urgentie, streefde de ontwerper  ernaar een duurzame oplossing te vinden om tegemoet te komen aan onze liefde voor glans.

Vraag je je af hoe de pailletten worden gemaakt? Brunato en haar medewerkers bij RISE hebben gewerkt met biotechnologieën die het mogelijk maakten om de natuurlijke eigenschap van cellulose om met licht te interageren te benutten. Door kristallijn uit cellulose te extraheren, kan houtafkomstig materiaal de betoverende esthetiek van glinsterende structurele kleuren nabootsen die in de natuur worden gevonden, zoals te zien is in pauwenveren en kevervleugels. Het resultaat is een gamechanger: een duurzame, composteerbare paillet gemaakt van natuurlijke materialen, met een glans bereikt door de natuurlijke techniek van structurele kleur.

We hebben meer ontdekt over de Bio Iridescent Pailletten...

Brunato's onderzoek onthult hoe pailletten het verhaal vertellen van een aloude "menselijke wens om de schoonheid van de natuur te bereiken," en dat "onze aantrekkingskracht tot glinsterende oppervlakken mogelijk zelfs teruggaat naar onze primaire behoefte aan water." Door de geschiedenis van pailletten in kaart te brengen, merkt ze op hoe ze "diep verweven zijn met de culturen waarin ze bestaan." Bijvoorbeeld, pailletten zijn verschenen op de begrafenisgewaden van Egyptische koninklijke personen in de vorm van metalen munten, en hebben de jurken van 19e-eeuwse adel gesierd in de vorm van kevervleugels.

Vandaag de dag is plastic de nieuwe voorkeur, en massaal geproduceerde pailletten zijn in elke fast-fashion winkel te vinden. Brunato erkent dat “hoewel de democratisering van de paillet positief is geweest, heeft het toegenomen gebruik van aardolie milieuproblemen veroorzaakt.” Echter, in plaats van deze vorm van decoratie volledig af te wijzen, begon Brunato aan haar zoektocht om een milieubewuste benadering te vinden voor onze historische fascinatie voor glans.

Dus, hoe los je het conflict op van het bereiken van de schoonheid van de natuur zonder deze te schaden? Voor Brunato "gaf de natuur de aanwijzingen." De ontwerper is geïnspireerd door hoe de niet-menselijke wereld "overvloedig is met voorbeelden die de verbluffende optiek van structurele kleur demonstreren." Inderdaad, polliabessen, bacteriestammen en kevervleugels verkrijgen al hun levendige kleuren van microscopisch kleine nanostructuren die interfereren met zichtbaar licht.

Als het gaat om het integreren van technieken uit de natuur in een materiaaltoepassing, ziet Brunato technologie als een essentieel hulpmiddel om "het landschap van beschikbare materialen opnieuw voor te stellen." Ze benadrukt verder dat "wij deel uitmaken van de natuur, en technologie ons middel zou moeten worden om onze relatie ermee te veranderen... we bevinden ons op een punt waarop biotechnologieën ons in staat kunnen stellen de productie te hervormen."

Bovendien legt Brunato, als resultaat van wetenschappelijk onderzoek, uit hoe "we genen, groei en vorming nu zoveel beter begrijpen dan voorheen. We kunnen materialen op moleculair niveau bekijken en hun gedrag veranderen." Zeker, de wetenschappelijke expertise van haar medewerkers was essentieel om de Bio Iridescent Sequin van idee naar materiaaltoepassing te brengen: "de samenwerking tilde het project echt naar het niveau dat ik voor ogen had, door verbinding te maken met andere experts, konden we mijn idee van een concept naar een realiteit tillen," zegt de ontwerper.

We spraken met het Bio Iridescent-team om meer te weten te komen over de aard van samenwerking. Vanuit een ontwerpperspectief deelt Brunato dat “de uitdaging ligt in het leren van andere disciplinaire ‘talen’, het begrijpen van elkaars standpunten, benaderingen en belangen. In dit geval gebeurde het echter heel organisch.”

Tiffany Abitbol, een promovendus in de scheikunde die gespecialiseerd is in cellulose en nanomaterialen, benadrukt de ware compatibiliteit van design en wetenschap: “wetenschappers en ontwerpers hebben veel meer gemeen dan ze zich misschien realiseren. We zijn creatieve en gedreven probleemoplossers, geïnteresseerd in het proces evenzeer als in het eindresultaat.” Ze voegt er ook aan toe dat “aangezien het vraagstuk van duurzaamheid alle mensen raakt, denk ik dat een representatieve, multidisciplinaire en samenwerkende groep essentieel is om echte oplossingen naar voren te brengen.”

Hjalmar Granberg, die sinds het behalen van zijn doctoraat heeft gewerkt aan het creëren van nieuwe bio-gebaseerde materialen, merkt op hoe “feedback en nieuwe ideeën vanuit een ontwerpperspectief waardevol zijn, en het de interesse in het gebied van houtgebaseerde decoratie en esthetiek vergroot.” Daarnaast ervoer hij dat “nieuwe vragen en nieuwe perspectieven tegelijkertijd ontstaan in dergelijke samenwerkingen.” Bijvoorbeeld, Brunato’s inzicht hielp het team het probleem te overwinnen van “hoe de resultaten op een aantrekkelijke manier te presenteren buiten een wetenschappelijke context.”

Alle teamleden zijn zeer optimistisch over de toekomst van de Bio Iridescent Sequin: “we zouden een proces kunnen ontwikkelen om de pailletten op grotere schaal te produceren, en ik denk dat we ook uitdagingen met betrekking tot hun commercialisering kunnen overwinnen. Ik voorzie textieltoepassingen van nano-cellulose in de nabije toekomst,” zegt Abitbol.

Volgens Brunato heeft de paillet het potentieel om een "verschuiving te inspireren in de afhankelijkheid van de mode-industrie van gevaarlijke chemicaliën, aardolie en synthetische kleurstoffen." Ze ziet de Bio Iridescent Sequin ook als een krachtig precedent voor de ontwikkeling van "milieuvriendelijkere alternatieven" in de mode-industrie.

Wellicht het belangrijkst is dat de Bio Iridescent Sequin laat zien hoe samenwerking cruciaal is om materiaalprocessen opnieuw af te stemmen op de behoeften van de planeet. Door een visueel verbluffend en composteerbaar alternatief te produceren, heeft het team een nieuwe benadering gesignaleerd voor duurzame glinsterende kleur, en een afvalvrij alternatief voor microplastics in de mode-industrie.

De laatste boodschap van de ontwerper is deze: “we moeten kennis tussen disciplines verbinden en intensiever samenwerken om onze ecosystemen aan te vullen.” Brunato ziet het huidige ontwerpklimaat als een “spannende tijd” waarin “een krachtig netwerk van stemmen een nieuw productielandschap heroverweegt dat nauwer verbonden is met het ecosysteem waarvan we deel uitmaken.”