Wat is het eerste dat in je opkomt als je de term 'biohacking' hoort? Misschien denk je nu aan een stel kinderen die in hun keuken zitten met een DNA-set, (aankomende) cyborgs die onderhuidse chips in hun lichaam inbrengen, of misschien een persoon die streeft naar optimale prestaties door een perfecte levensstijl. Dit zijn allemaal vormen van biohacking, maar er valt meer over te vertellen. Dit is wat je moet weten (en waar je te bang voor was om het te vragen).

Het probleem met biohacking is dat alle hierboven geschetste voorbeelden waar zijn. Amateur-biotechnologen, cyborgs en aanhangers van een gezonde levensstijl associëren zich allemaal met de term biohacking.

Binnen de laatste groep, die ik de levensstijloptimaliseerders noem, is Dave Asprey de goeroe. Asprey is het boegbeeld van het Amerikaanse merk Bulletproof. Dit merk verkoopt onder andere speciale koffie die je moet mengen met boter en kokosolie. Het beloofde resultaat: directe focus, zonder suikerdip en urenlang verzadigd gevoel.

Maar wat bedoelen we precies als we spreken over 'biohacking'? De term werd voor het eerst gebruikt in 1988 in een opiniestuk voor de Washington Post. Het artikel beschreef de mogelijkheden om allerlei technologische experimenten vanuit je kelder uit te voeren. Dit omvatte DNA-analyse, het kweken van bacteriën en het testen van het effect van virussen op schimmels. Tegenwoordig is deze definitie nog steeds dominant voor de groep van amateur-biotechnologen.

Binnen de andere twee groepen, de cyborgs en de levensstijloptimaliseerders, is biohacking gericht op mensen. Bij het gebruik van de term wordt de link met computers gelegd: denk maar aan hoe computerhackers inbreken in hardware en software versus biohackers die hun eigen 'wetware' bewerken.

De cyborgs nemen dit idee vrij letterlijk, door technologie in hun lichaam te implanteren, terwijl levensstijlvolgers geloven dat je het menselijk lichaam kunt verbeteren en veroudering kunt voorkomen met slimme voeding, gezondheidstrucs en nuttige gadgets.

De vergelijking met computertechnologie komt voort uit ons huidige technologische paradigma. Maar in het verleden werd het paradigma van die tijd gebruikt om naar het menselijk lichaam te kijken.

Tijdens de Industriële Revolutie werd het menselijk brein beschouwd als een constellatie van buizen, stoom en aandrijfassen. De uitdrukking "stoom afblazen" is ook een goed voorbeeld van hoe mensen zichzelf zagen als, nou ja, een soort stoommachine.

Tegenwoordig zien we de hersenen vaak beschreven als een algoritme of harde schijf en het lichaam als een batterij die moet opladen. Met dit in gedachten is het idee van biohacking niet zo vreemd.

Technologie is tenslotte wat ons menselijk maakt.

Neem iets eenvoudigs als zicht. In de prehistorie waren je overlevingskansen nihil wanneer je leed aan slecht zicht. Toen de eerste brillen rond 1200 na Christus werden gemaakt, reageerden onze voorouders waarschijnlijk met: “Jouw zicht is je gegeven door God—waarom dat veranderen?"

Naarmate we ons wetenschappelijk door de tijd heen hebben ontwikkeld, deed onze technologie dat ook; zoals contactlenzen tegenwoordig maatschappelijk geaccepteerd zijn, geldt dit dan ook voor slimme contactlenzen die morgen een Google Glass-achtige functie hebben?

En wat te denken van LASIK (laser-assisted in situ keratomileusis), of algemeen bekend als laser oogchirurgie. Deze technologie wordt steeds toegankelijker, maar hoe maatschappelijk geaccepteerd is het om jezelf superzicht te geven zoals golfsuperster Tiger Woods? 

Dit is mijn punt: ethische grenzen van wat we sociaal aanvaardbaar vinden, verschuiven voortdurend. Daar gaat biohacking over. Een bril is geen biohacking meer, maar slimme contactlenzen wel.

Vooruitdenkend, kan men zich afvragen: Zullen brillen op een gegeven moment achterhaald raken? Zal iedereen genetisch gemodificeerde ogen hebben voor een optimaal zicht?

De kans is groot dat de volgende generaties biohackers aan de voorhoede van deze technologieën zullen staan. Misschien vervangen ze hun biologische ogen door bionische. Misschien veranderen ze simpelweg hun dieet.

Net als onze technologie, evolueert biohacking (en de dromen en ideeën die we over onszelf hebben) mee met de vooruitgang van de mensheid. Maar net als bij andere technologische ontwikkelingen is het onmogelijk te voorspellen hoe deze zich in de toekomst zullen ontwikkelen. Maar er is één ding waar we zeker van kunnen zijn. Dingen zullen veranderen.