How technology bridges the generational communication gap

Emoji's, Skype, Selfies - kunnen deze communicatietechnologieën de generatiekloof dichten? Gedeeltelijk wel! Jongeren leren senioren hoe ze technologie kunnen gebruiken, en het komt beide groepen ten goede. Zo werkt het.

Het delen van kennis over technologie kan zowel een middel als een doel zijn voor betekenisvollere verbindingen tussen ouderen en jongeren. Een groeiend aantal initiatieven erkent het enorme potentieel van het samenbrengen van verschillende generaties - van het verminderen van gevoelens van isolatie en verveling onder ouderen, tot het op een positieve manier bijbrengen van wijsheid aan kinderen die alleen voortkomt uit levenservaring.

Inderdaad, bestaande intergenerationele zorgwoningen - waar zorg voor zowel ouderen als jongeren op dezelfde locatie plaatsvindt - benadrukken hoe interacties tussen verschillende leeftijdsgroepen de mobiliteit, levensduur en algehele geluk onder ouderen verbeteren, terwijl ze sterke, zorgzame relaties voor de jongeren bieden.

Dus, wat te doen met degenen die niet profiteren van dagelijkse interactie met jonge mensen? Zich inschrijven voor iPad-lessen kan het antwoord zijn - en de toegewezen leraar zou een aangename verrassing kunnen zijn! In een gewoon verzorgingstehuis in het VK bezoeken schoolkinderen wekelijks oudere mensen om hen te leren hoe ze technologie kunnen gebruiken.

Dit eenvoudige idee overtrof alle verwachtingen - de gezamenlijke onderneming in technologie resulteerde in een voor beide groepen wederzijds voordelige ervaring. Terwijl de kinderen hun technologische vaardigheden deelden, gaven de ouderen hun levenservaringen door.

Tussen de sessies door konden gefascineerde leerlingen de bewoners vragen over hun levensgeschiedenis e-mailen en meer te weten komen over gebeurtenissen zoals de Tweede Wereldoorlog. In Californië laat een mentorprogramma, ‘Ouderen Technologie Leren’, zien hoe ouderen kunnen vegen.

Eén deelnemer, die aanvankelijk moeite had om zelfs haar iPad te openen, ging later haar eigen kalender met iPad-schilderijen afdrukken, die ze vervolgens naar vrienden en familie stuurde. In andere gevallen brengen eenvoudige spelconsoles zoals de Wii generaties samen in gezonde competitie door een mix van virtueel en fysiek gamen. Deze voorbeelden laten zien hoe technologie erin kan slagen om betekenisvolle verbindingen te bevorderen, zowel online als offline.

Inderdaad, hoewel de basis van e-mail en Skype minder mobiele leden van de samenleving kan helpen contact te houden met vrienden en familie, zijn de persoonlijke interacties die gepaard gaan met de ontwikkeling van dergelijke vaardigheden eveneens zeer waardevol.

Een jonge persoon, een vrijwilliger voor het in de VS gevestigde ‘Mentor Up’-programma voor senioren, verklaarde: ‘Ik kan eerlijk zeggen dat ik het gevoel heb dat ik meer heb geleerd tijdens deze sessies dan ik heb onderwezen... voor mij is het gewoon praten met hen en hun verhalen horen wat mij elke keer weer terugbrengt.’

Apps, video's, games en de schat aan informatie die online toegankelijk is, kunnen een gevarieerde bibliotheek vormen waar beide generaties uit kunnen putten om hun levenservaringen, ambities te delen en vreugde te brengen. Bijvoorbeeld, een jonge mentor bracht zijn mentee weer in contact met een jeugdvriend nadat hij zijn e-mailadres online had gevonden.

Samenwerkingen van deze aard zijn baanbrekend en benadrukken cruciaal hoe verschillende generaties veel aan elkaar te bieden hebben. Vaak zoeken oudere mensen sociale contacten en een gevoel van doel, terwijl jongeren in veel gevallen minder veroordelend en openstaan voor nieuwe ervaringen. Zoals hierboven uitgelegd, lijkt technologie te kunnen fungeren als een middenweg om aan deze behoeften te voldoen en kan het een brug slaan voor generatiekloven.

De dagelijkse impact van gezamenlijke online verkenningen is veelbelovend: sinds bewoners van het Britse zorgtehuis werden geïntroduceerd met iPads en virtuele headsets 'is de behoefte aan antipsychotica vrijwel verdwenen en zijn noodoproepen voor ambulances met 29% gedaald.' Het lijkt erop dat deze initiatieven slechts het begin vormen van een andere benadering van de zorg voor ouderen, essentieel op een moment dat de bevolking van Europa ouder wordt.

Deze voordelen sluiten jongeren niet uit - een rapport van Stanford uit 2016 concludeerde dat ‘ouder wordende volwassenen een cruciale rol spelen in het leven van jongeren, vooral de meest kwetsbaren in de samenleving.’ Zeker, het zien van kinderen als onze toekomst zou er niet toe moeten leiden dat oudere generaties naar het verleden worden verbannen - ouderen spelen een cruciale rol in het vormgeven van wat onze samenleving zal worden.

Het lijkt erop dat we, wanneer we nadenken over de mogelijkheden van technologie, de betekenisvolle verbindingen tussen mensen die eromheen bestaan niet mogen vergeten. In dit geval is technologie een plek waar delen van de samenleving banden kunnen vormen en elkaars leven kunnen verrijken.

In zowel virtuele als fysieke werelden kunnen interacties van deze aard het welzijn op krachtige en wederzijds voordelige manieren verbeteren. Elk geslacht is tenslotte opgegroeid met technologie. Dit leidt ons tot de vraag of we ons een toekomst kunnen voorstellen waarin we samen met onze technologie kunnen groeien en vreugde kunnen vinden in haar vermogen om mensen samen te brengen, zowel online als offline.