Why electric cars should be allowed to drive faster

Als reactie op de stikstofcrisis plant het Nederlandse kabinet om de snelheidslimiet overdag te verlagen naar 100 km/u. Op zich een verstandig besluit. Maar het is vreemd dat deze maatregel ook automobilisten treft die helemaal geen stikstofuitstoot veroorzaken. Een gemiste kans om duurzame acties te belonen. Daarom zijn we een petitie gestart. We willen een aparte rijstrook voor elektrische auto's waar 130 km/u is toegestaan. Teken als je het met ons eens bent.

Voordat ik uitleg waarom we de snelheidslimiet op 130 km/u moeten houden voor bestuurders van elektrische auto's, een bekentenis: ik bezit zelf geen elektrische auto.

Ik neem bijna altijd de trein. Het is een comfortabele optie en je kunt de reis besteden aan lezen of werken. Ik bezit nog steeds (blozend) een ouderwetse benzineauto. Ik heb hem al zes jaar, en ik heb nog steeds spijt dat ik destijds niet voor een elektrische auto heb gekozen. Je kent de argumenten: te duur, te kleine actieradius, de auto die ik leuk vond was alleen verkrijgbaar in een benzinevariant. De consument in mij versloeg de burger. Zo gaat dat vaak.

Als burgers hebben we hoogdravende ideeën over een betere samenleving. Vervolgens lopen we een winkel binnen en kopen dingen die volledig in strijd zijn met onze idealen. Helaas ben ik maar al te bekend met deze specifieke menselijke tekortkoming.

Dit is waar de overheid de burger een duwtje in de goede richting kan geven. Hoe? Door de consument uit te nodigen zich op een manier te gedragen die bijdraagt aan een betere samenleving. Dit gebeurt nu al. Als ik mijn benzineauto wil parkeren, is er nooit een handige plek naast de laadpalen die gereserveerd zijn voor elektrische auto's.

Goed voor hen, denk ik. Deze mensen hebben een duurzamere keuze gemaakt dan ik, en ze verdienen een beloning. Als ik binnenkort met 130 km/u word ingehaald, kan ik me bitter voelen tegenover de rijke uitslovers op de snelstrook. Of ik kan in gedachten houden dat deze investeerders in de energietransitie hun plezier verdiend hebben.

Wanneer een nieuwe technologie wordt geïntroduceerd, is deze altijd duurder dan de bestaande opties in het begin. De eerste flatscreen-televisies waren alleen betaalbaar voor miljonairs, omdat de investeringen in nieuwe fabrieken terugverdiend moesten worden.

Dat duurt een paar jaar, en dan daalt de prijs en wordt het product betaalbaar voor iedereen. Ik zie rijke mensen liever een Tesla dan een Ferrari kiezen. Laten we dat aanmoedigen. Bovendien kost een volledig elektrische tweedehands Nissan Leaf €8500. Dat zou ik kunnen betalen, en als ik om me heen kijk op de snelweg, vermoed ik dat veel andere automobilisten dat ook zouden kunnen.

Toegegeven, elektrische auto's zijn niet perfect. Slijtage aan de banden produceert nog steeds fijnstof. Hard rijden verbruikt meer energie. Als die energie wordt geleverd door kolencentrales, zijn er nog steeds CO2-uitstoot bij betrokken. En dat is zonder in te gaan op de omstandigheden in de lithiummijnen—plus de energiekosten van het produceren van de batterijen. Je zou de moed kunnen verliezen als je erover nadenkt. In bed blijven is duurzamer.

Maar de vraag blijft: is het glas half leeg of half vol?

Antwoord: halfvol.

Elektrische auto's zijn een positieve stap in de energietransitie, die gestimuleerd moet worden. Elders gebeurt dat al. In Oostenrijk houden elektrische auto's zich aan een snelheidslimiet van 130 km/u, terwijl 100 km/u de norm is voor anderen. In Noorwegen mogen elektrische auto's in busstroken rijden. Zelfs Uber moedigt zijn chauffeurs aan om elektrisch te gaan rijden. Waarom zou de Nederlandse regering niet hetzelfde doen? Misschien heeft het iets te maken met onze calvinistische mentaliteit?

Duurzaamheid wordt vaak gelijkgesteld met bezuinigen, soberheid, strengheid. Dat is een vergissing. We denken er eenzijdig over na, in termen van misdaad en straf, terwijl we zouden moeten denken in termen van mogelijkheden, slimme oplossingen en circulariteit.

Er is een ongelooflijke hoeveelheid energie beschikbaar op aarde, en op dit moment oogsten en benutten we slechts een klein deel ervan. Hoe absurd is het dat de mensheid het grootste deel van haar energie blijft opwekken door het verbranden van steenkool, wat CO2 uitstoot die bijdraagt aan klimaatverandering, terwijl een gigantische energiecentrale op veilige afstand in de ruimte zweeft?

Ik hoop dat toekomstige generaties erom kunnen lachen en het beter kunnen doen.

De zon is een kernfusiereactor met een output van 380 miljoen miljoen miljoen miljoen watt. Dat is gelijk aan 10 miljoen vaten olie per seconde, per wereldburger. Hoewel slechts een klein deel van deze energie de aarde bereikt, is dit deel nog steeds 9000 keer de huidige energiebehoefte van alle 7,7 miljard mensen op aarde samen.

Als we slim genoeg zijn om meer van de beschikbare energie op een duurzame manier voor ons te laten werken, wacht ons een prachtige wereld vol overvloed. Dat kost tijd, dat kost geld, we hebben nog een lange weg te gaan en de reis zal vol ups en downs zitten. De stikstofcrisis wordt niet voor niets een crisis genoemd. Beleid moet in razend tempo worden gemaakt. Dat beleid kan worden verfijnd door duurzame positieve acties te belonen.

Er zijn genoeg plekken waar dit veilig kan worden gedaan. Denk aan vijfstrooks snelwegen. Op de rechterrijstrook rijdt een dieselvrachtwagen rustig voort met 80 km/u. Op de middelste drie rijstroken rijden benzineauto's met 100 km/u. Op de linkerrijstrook schiet een elektrische auto de toekomst in met 130 km/u.