Why digital detoxes are a solution looking for a problem

Met goede voornemens voor het nieuwe jaar in volle gang, hebben veel mensen ervoor gekozen om hun gebruik van technologie te verminderen – of zelfs helemaal op te geven. De groeiende populariteit van dergelijke "digitale detoxes" wordt aangemoedigd door een reeks negatieve bevindingen over de effecten van technologiegebruik, naast beweringen dat dergelijke acties kunnen helpen stress te verminderen en mensen "meer aanwezig" en meelevender te laten worden.

Maar frequent gebruik van technologie en sociale media is op zich geen probleem. Ondanks gerapporteerde beweringen, is er momenteel weinig wetenschappelijk bewijs dat digitale ontgiftingen enige voordelen hebben. In feite kan het volledig opgeven van je apparaten zijn eigen onbedoelde negatieve gevolgen hebben.

Een van de redenen waarom digitale ontgiftingen goed voor ons lijken, is het misverstand dat technologie inherent schadelijk is. Er zijn talloze onderzoeken die overmatig technologiegebruik koppelen aan slechtere slaap, toegenomen depressieve symptomen en hogere niveaus van angst.

Maar hoewel onderzoeken deelnemers vragen stellen over hoeveel ze technologie gebruiken en hoe depressief of angstig ze zijn, kunnen ze de richting van enig effect niet verklaren. In wezen kunnen we niet zeggen of ze sociale media gebruiken omdat ze depressief zijn, of dat ze depressief zijn omdat ze sociale media gebruiken. En natuurlijk kunnen veel andere factoren verklaren waarom een persoon zich depressief of angstig voelt.

De meeste onderzoeken vertrouwen ook op zelfgerapporteerde schattingen van technologiegebruik, die vaak niet de realiteit weerspiegelen. Onderzoeken die vertrouwen op mensen die zelf rapporteren kunnen onnauwkeurige informatie opleveren. Interessant is dat, wanneer de tijd voor een scherm automatisch wordt gemeten door een applicatie of apparaat, de ernst van depressie en angst niet geassocieerd zijn met het totale smartphonegebruik.

Onderzoek heeft vaak de neiging om alle technologiegebruik als gelijk te behandelen. Deze aanname negeert het feit dat we een verschillende ervaring hebben met elk soort technologie dat we gebruiken. Bijvoorbeeld, gedachteloos scrollen op Instagram is heel anders dan chatten op WhatsApp, of het gebruiken van een fitness tracker.

Het Royal College of Paediatrics and Child Health (RCPCH), het Britse orgaan dat artsen vertegenwoordigt die gespecialiseerd zijn in kinderen, heeft recentelijk betoogd dat schermtijd niet "giftig" is voor de gezondheid en dat het bewijs voor schade wordt overdreven. Maar negatieve bevindingen blijven een grotere invloed hebben op de publieke opinie omdat ze vaker voorkomen in de populaire pers. Dit kan soms leiden tot een vicieuze cirkel waarin onderzoek direct reageert op "nep" mediabeweringen. De resultaten genereren dan nog meer alarmerende krantenkoppen.

Ondertussen is er weinig bewijs dat digitale ontgiftingen daadwerkelijk enig voordeel hebben. Het merendeel van wat bestaat is gebaseerd op anekdotes in plaats van wetenschappelijke studies. Sommige argumenten lijken misschien verstandig, zoals dat het opgeven van technologie mensen kan aanmoedigen om meer lichamelijk actief te zijn. Maar opnieuw is er geen onderzoek dat aantoont dat dit ook echt waar is.

Afstand doen van technologie betekent ook afstand doen van de goede dingen ervan. Zo helpen smartphones en sociale media mensen bijvoorbeeld om te communiceren en te socialiseren, wat bekend staat om het geluksgevoel te vergroten. Het is dan ook niet verrassend dat sommige onderzoeken hebben aangetoond dat volledig stoppen met sociale media nadelige gevolgen kan hebben, zoals minder tevredenheid, verveling, gevoelens van sociale druk, en angst.

Hoewel het opgeven van een digitaal bestaan voor een korte tijd mensen kan laten herverbinden met andere aspecten van hun leven, is dit vaak een tijdelijke toestand die onmogelijk vol te houden is. De meeste mensen zullen simpelweg terugkeren naar eerdere gewoontes die een essentieel onderdeel van het dagelijks leven zijn geworden.

Mensen maken zich al sinds mensenheugenis zorgen over bijna elke op grote schaal geadopteerde technologie die is uitgevonden, en sociale media en smartphones vormen daarop geen uitzondering. Maar het idee dat schermgebaseerde technologieën de samenleving schaden, blijft een bron van aanzienlijke discussie, omgeven door twijfelachtig bewijs en mediagehype. Naarmate er meer onderzoek wordt afgerond, is het belangrijk dat de resultaten zorgvuldig worden gepresenteerd om verdere misinterpretatie en angstzaaierij te voorkomen.

Als het gaat om digitale ontgiftingen, is het onwaarschijnlijk dat er iets ernstig mis is met het even afstand nemen van technologie voor de meeste mensen. Maar het idee dat ze een "goed idee" zijn, of dat ze enige langdurige effecten hebben, wordt nog niet ondersteund door de wetenschap. Sterker nog, aangezien er weinig bewijs is dat technologie inherent slecht is, kan het zijn dat digitale ontgiftingen in de eerste plaats geen probleem hebben om op te lossen.

Hoewel het bewijs dat we wel hebben fragmentarisch is door decennia van slechte praktijken, komt de waarheid langzaam naar boven met verbeterde methoden. Dit begint te suggereren dat het gebruik van technologie op zich niet schadelijk is. Aangezien politici overwegen de impact, moeten zij rekening houden met deze ontwikkelingen.

Dit artikel is geschreven door David A. Ellis, 50-jarig jubileumdocent, Psychologie, Lancaster University en Brittany I. Davidson, Promovendus, University of Bath. Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van The Conversation onder een Creative Commons-licentie. Lees het originele artikel.
Afbeelding: Andrew Brookes