This tiny tooth sensor tracks what you eat, and it could help you be healthier

Het South Beach-dieet. Het Atkins-dieet. Paleo eten. Gluten schrappen. Veganist worden. De lijst van modieuze diëten en gezondheidsrages gaat maar door, toch laten gezondheidsstatistieken in de VS en wereldwijd zien dat de meeste mensen nog steeds niet weten wat ze moeten eten, of wanneer, of hoeveel.

Nieuw onderzoek van de technische school van Tufts University heeft een product ontwikkeld dat hierbij kan helpen: een sensor die op de tanden van gebruikers wordt gedragen en draadloos gegevens over voedselinname naar een smartphone-app verzendt.

In een artikel dat in maart in het tijdschrift Advanced Materials is gepubliceerd, heeft het Tufts-team de sensor ontleed. Deze is gemaakt van een poreuze zijdefilm of een hydrogel die reageert op veranderingen in pH of temperatuur - de actieve laag - ingeklemd tussen twee vierkante buitenpanelen van goud. De middenlaag van de sensor detecteert chemicaliën en voedingsstoffen, reagerend op verschillende inputs met een verandering in zijn elektrische eigenschappen. Deze verandering zorgt ervoor dat de sensor een ander spectrum en intensiteit van radiofrequentiegolven terugstuurt naar de app.

De toekomst van de bioresponsieve sensor

Fiorenzo Omenetto, een professor in biomedische techniek aan Tufts en co-auteur van de studie, zei, “We hebben gangbare RFID [radiofrequentie-identificatie] technologie uitgebreid naar een sensorpakket dat dynamisch informatie over zijn omgeving kan lezen en verzenden, of het nu op een tand, op de huid of op een ander oppervlak is bevestigd.”

Met slechts twee millimeter aan elke zijde is de sensor indrukwekkend klein, en het is gelukt om suiker, zout en alcohol te detecteren. Het team is van plan de sensor te verfijnen tot het punt waarop deze allerlei voedingsstoffen en misschien zelfs biochemische stoffen kan detecteren en meten. “In theorie kunnen we de bioresponsieve laag in deze sensoren aanpassen om andere chemicaliën te targeten. We zijn eigenlijk alleen beperkt door onze creativiteit,” zei Omenetto.

De belofte van de gekwantificeerde zelf

Als je eenmaal het juiste dieet voor je hebt gekozen, kan het dragen van een dergelijke sensor je helpen om de hoeveelheden precies goed te krijgen, wat je idealiter kan helpen je dieet en daarmee je algehele gezondheid te verbeteren. De sensor is slechts de nieuwste in een reeks draagbare apparaten voortkomend uit de beweging van het gekwantificeerde zelf—van Fitbits tot slimme horloges, deze gegevensverzamelende gadgets streven er allemaal naar om gebruikers meer bewustzijn en dus meer controle over hun eigen gezondheid te geven, met als doel de gezondheidsnormen te verschuiven van reactief naar proactief, van genezend naar preventief.

Een kleine stap voorwaarts

Het is echter belangrijk om op te merken dat, hoewel sensoren en soortgelijke hulpmiddelen zeker nuttig kunnen blijken, ze slechts een klein onderdeel zijn in het uitgebreide landschap van het verbeteren van ons dieet en onze gezondheid.

Een onevenredige hoeveelheid van het voedsel dat we eten, vooral in de VS, is sterk bewerkt; we eten meer chemicaliën dan voedingsstoffen. Daarnaast worden veel gebieden met lage inkomens geclassificeerd als voedselwoestijnen, waar geen broccoli of tros bananen te bekennen is. Voordat je de inhoud van elke hap voedsel die je eet kunt monitoren, moet je eerst toegang hebben tot gezond voedsel, om nog maar te zwijgen van weten wat gezond is en wat niet.

Idealiter zullen de tand-sensor en andere gezondheidstechnologieën zoals deze gericht zijn op een breed scala aan gebruikers, niet alleen op degenen die al paleo hebben geprobeerd. Of pescotariër. Of zuivervrij. Je snapt het idee.

Afbeeldingscredit: SilkLab, Tufts University

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Singularity Hub, een publicatie van Singularity University.