If you could have another sense, which sense would you choose?

Kleurenblinde kunstenaar Neil Harbisson ontwierp een in de hersenen geïmplanteerde antenne die kleuren omzet in geluid. Dit stelt hem in staat kleuren te horen die hij niet kan zien, en breidt zijn zicht uit naar ultraviolet en infrarood. Nu technologie snel vordert en de grenzen tussen het lichaam en technologie vervagen en ambigu zijn, lijkt het aannemelijk dat mensen technologieën zullen gebruiken niet alleen om te verbeteren, maar ook om hun fysieke mogelijkheden uit te breiden.

Natuurlijk zijn brillen en gehoorapparaten technologieën die al veelvuldig worden gebruikt om zintuiglijke beperkingen te compenseren. Maar wat zou er gebeuren als we dit een stap verder nemen en, net als Neil Harbisson, nieuwe technologieën bedenken die samenwerken met ons lichaam om nieuwe zintuigen te creëren die verder gaan dan onze huidige fysieke mogelijkheden? Als je een ander zintuig zou kunnen hebben, welk zintuig zou je dan kiezen?

Maak kennis met Hackers & Designers Juliette en Andre.

Next Nature Lab: Volgende Zintuigen

Deze vragen werden recentelijk verkend tijdens de workshop 'Prototyping Next Senses'; een gezamenlijke inspanning met NNN-fellow Leanne Wijnsma en het in Amsterdam gevestigde ontwerperscollectief Hackers & Designers om de menselijke perceptie uit te dagen, opnieuw te conceptualiseren en te ontwerpen.

Geïnspireerd door de specifieke eigenschappen van dieren en hoe zij de wereld waarnemen, bespraken de deelnemers de zintuigen die zij graag zouden willen bezitten. Kikkers kunnen bijvoorbeeld zuurstof opnemen via hun huid, olifanten zijn gevoelig voor aardse trillingen en gebruiken deze om te communiceren, bijen kunnen ultraviolet licht verwerken en haaien hebben het vermogen om elektriciteit te voelen. Aangemoedigd door de hands-on mentaliteit van Hackers & Designers, begonnen de deelnemers vervolgens bestaande technologische objecten te deconstrueren en de materialen te gebruiken om nieuwe zintuigen te prototypen.

Deelnemer Stef bedacht Froxygen; dit zou mensen in staat stellen om te ademen en zuurstof te filteren door hun huid en de longen te sparen van vervuilde lucht.

Speculatieve toekomsten, tastbare prototypes

Een van de prototypes die tijdens de dag werden gemaakt, was een draagbare lichtbron die licht werpt op menselijke emoties en deze toont aan mensen die moeite hebben met het lezen van emoties en gezichtsuitdrukkingen van anderen, zoals mensen binnen het autismespectrum. Dit prototype leidde tot een interessante discussie over de relatie tussen gezichtsuitdrukkingen en werkelijke emoties. Zijn alle emoties noodzakelijkerwijs zichtbaar op het gezicht? Mensen die moeite hebben met het uiten van hun emoties, zouden de hulp kunnen gebruiken van sensoren die verbonden zijn met hun hartslag en temperatuur, wat resulteerde in een nieuw prototype. Gebaseerd op de fysieke indicatoren van stemming, zou een gekleurd licht gevoelens kunnen uitdrukken en zelfs de ervaring van emoties kunnen uitbreiden voorbij de bestaande menselijke gezichtsuitdrukkingen.

De huid van de kikker inspireerde een andere groep om een vergelijkbare huid voor mensen te prototypen (hierboven afgebeeld). De Froxygen zou mensen in staat stellen om te ademen en zuurstof te filteren via hun huid en de longen te sparen van vervuilde lucht. Dit zou kunnen worden ontworpen als een cyborg-achtige mode-uiting, of onzichtbaar worden geïntegreerd in de kleding die al een geaccepteerde technologie is.

Een andere groep werd geïnspireerd door varkens, die hun neus gebruiken om door de grond te wroeten en de aanwezigheid van plantaardig voedsel te voelen (hieronder afgebeeld). Zou het niet geweldig zijn om de aanwezigheid en exacte inhoud van voedsel te voelen zonder de eindeloze lijsten van ingrediënten te hoeven controleren? Met behulp van de eenvoudige maar essentiële technologie van een vork, prototypen ze een gedaanteveranderende 'gevoelige' vork. De vork wordt zacht en onbruikbaar wanneer hij dierlijke producten detecteert, terwijl hij functioneel wordt wanneer hij plantaardig voedsel detecteert.

Aan het einde van de dag verzamelden alle deelnemers zich rond het fysieke model van De Technologiepiramide.

De Technologiepiramide

Naast de Technologiepiramide van Next Nature, begonnen we te bespreken of en hoe de bedachte zintuigen operationeel gemaakt, toegepast en geaccepteerd zouden kunnen worden. Bijvoorbeeld, waarom heeft de Google Glass, die ons zicht uitbreidde, het nooit tot de geaccepteerde fase geschopt? Zouden mensen daadwerkelijk een kikkerachtige huid dragen, of een gevoelige vork gebruiken tijdens het diner? Waarschijnlijk - en helaas - zullen de meeste van deze prototypes voorlopig in de bedachte fase blijven, maar ze zijn zeker al geweldige gespreksstarters.

De Next Nature workshop bood een platform voor het verkennende denken zoals hierboven getoond. Het doel voor sommige deelnemers was om meer speculatieve of futuristische ontwerpen te bedenken: “Ik wil toekomstdenken onder de knie krijgen”. Velen vroegen zich af hoe ze dit meer vooruitstrevende denken konden waarborgen. Hoe de grenzen van onze huidige ideeën over technologieën te verlichten, die het verbeeldingsproces mogelijk beperken tot de 'bekenden' en doelgroepen van vandaag. Een deelnemer merkte op: “Het is moeilijk om creatief na te denken over technologie, je valt snel terug op de technologieën die je al kent”.

De Technologiepiramide is het Next Nature hulpmiddel om dit proces te vergemakkelijken. Zou je graag willen deelnemen aan, of zo'n workshop organiseren? Welnu, we zijn onlangs begonnen met de NNN Academie! Door middel van interactieve workshops verkennen we wat het betekent om te bouwen, ontwerpen en te leven in de volgende natuur. Gefaciliteerd door onze Technologiepiramide Toolkit, en geleid door een getrainde NNN-gids, bieden de workshops een nieuwe manier om technologie te bespreken, brainstorms te faciliteren en innovatieve processen te katalyseren. Wil je meer weten? Bezoek dan deze pagina!