Interview Mark Wigley: "We are living in an ecology of antenna"

Met de uitvinding van de radioantenne aan het einde van de 19e eeuw werden we een andere soort: de menselijke insect. Een soort, in staat om over oceanen te communiceren met behulp van verstrekkende antennevaardigheden, gevestigd in een gedeelde, maar toch netwerkruimte. Met dit in gedachten hebben we onlangs plaatsgenomen met architectuurtheoreticus, geleerde en auteur Mark Wigley, over zijn nieuwste samengestelde tentoonstelling, The Human Insect.

Insecten bestaan al 4 miljoen jaar en mensen slechts 200.000 jaar. Wij zijn net gearriveerd.

De internationaal gerenommeerde theoreticus nam ons mee op een intellectuele expeditie door de wonderlijke wereld van antennes en deelde met ons zijn standpunten over hoe moderne mensen en insecten niet zo verschillend zijn. Volgens hem, “de geschiedenis van de antenne is gelijk aan de geschiedenis van de mens die iets ‘anders’ wordt.”

Dit onderzoek naar ‘anders-zijn’ resulteerde in een blootleggende theorie van de wijdverspreide synthese tussen mens en technologie, waarbij het idee van het menselijke insect wordt verkend. Wigley betoogt dat beide soorten antennes gebruiken om de wereld en elkaar te bemiddelen, waardoor mensen zich over de hele wereld kunnen organiseren.

Tegenwoordig zijn antennes alomtegenwoordig: ze zijn ingebouwd in gebouwen, straten, voertuigen, huisdieren, medicijnen en zelfs in de producten die we in de supermarkt kopen. Kortom, “we leven in een ecologie van antennes.”

Met het idee van ‘voelsprieten’ om onze technologische uitbreidingen conceptueel te overlappen, onderzoekt Wigley de geschiedenis van radio en de mensen die erin leven, en vraagt zich af, wat zijn de nieuwe menselijke voelsprieten?

Het is niet zo dat wij de telefoon hebben, maar de telefoon heeft ons; het is onze toegangspoort tot de wereld.

In wezen zijn smartphones, en alle mobiele telefoons trouwens, miniradio's; ze zenden en ontvangen radiosignalen via antennes. De antenne zendt signalen uit net zoals een radiostation, en je telefoon pikt die signalen op net zoals een radio dat doet, waardoor je je moeder op afstand kunt bellen.

“Tegenwoordig,” zegt Wigley, “hebben we allemaal smartphones in onze zakken, elk met zes miniatuurantennes die ons met de wereld verbinden. Het is het eerste wat we 's ochtends aanraken, en het is het laatste wat we 's avonds aanraken. We hebben een intieme relatie met dit apparaat ontwikkeld, en we zouden het bijna als onze geliefde kunnen gaan zien. Het is niet zo dat wij de telefoon hebben, maar de telefoon heeft ons; het is onze toegangspoort tot de wereld.”

Overwegend dat de smartphone ‘voelspriet’ als een prothesetechnologie wordt beschouwd, waren we benieuwd naar Wigley's gedachten over McLuhan's extensietheorie, waarin McLuhan media definieerde als een uitbreiding van onszelf. Wigley: “McLuhan zegt dat we met elke nieuwe technologie nieuwe prothesearmen, benen enzovoort ontwikkelen. Maar dit proces is zo beangstigend dat we onszelf verdoven. Daarom kunnen we nooit de technologie zien die ons op dit moment verandert - we kunnen alleen de vorige zien.”

Is onze telefoon menselijker dan wij? - Het is mogelijk.

“Wat McLuhan bedoelt is dat we onszelf nooit op dit moment kunnen zien. We kunnen niet in de spiegel kijken, omdat we de wereld alleen kunnen zien door de ‘achteruitkijkspiegel van nu’. Daarom kijkt de tentoonstelling terug op de geschiedenis van antennes, om onze huidige kwesties onder ogen te zien; Wat doen we op dit moment? Wat hebben we gedaan met de menselijke levensvorm? Zijn we nog menselijk? Is onze telefoon menselijker dan wij? - Het is mogelijk. Bovendien, als we echt wisten wat een mens was, zouden we het dan leuk vinden?”

Voor Wigley is het belangrijk dat we ons afvragen of we nog steeds de biologische mensen zijn die we denken te zijn. Maar tegelijkertijd moeten we zo'n verandering koesteren. “Bang zijn voor technologie betekent bang zijn voor onszelf,” voegt Wigley toe. “We zijn niet het slachtoffer van onze technologie. Wij zijn onze technologie!”

Gedurende de tentoonstelling betoogt Wigley dat antennes voor ons zijn wat de stenen bijl was voor onze voorouders. Gezien het feit dat de handbijl 's werelds eerste stuk sociale technologie was, stelt Wigley dat de mensheid een reeks radicale veranderingen heeft ondergaan in de loop van de 20e eeuw, wat ertoe heeft geleid dat we iets anders zijn geworden:

“Als we terugkijken, begon dit met onze eerste gereedschappen. Met deze gereedschappen hebben we onszelf veranderd. Maar wat ons menselijk maakt, is onze technologie. Sterker nog, het meest menselijke aan ons is onze technologie!”

Wigley geeft ons een voorproefje van de tentoonstelling en introduceert ons bij zijn “open werkplaats”. Eenmaal binnen is de ruimte verdeeld in meerdere hoofdstukken. “Dit is geen typische tentoonstelling,” zegt Wigley, “maar eerder een onderzoekspresentatie van een geleerde, met bijna 2000 projecten in representatieve vorm.”

We zijn niet het slachtoffer van onze technologie. Wij zijn onze technologie!

Het grootste deel van de expositie is zonder twijfel Wigley's open laboratorium, dat bestaat uit een grote begaanbare tijdlijn, waar bezoekers worden uitgenodigd deel te nemen aan het lopende onderzoek van de geleerde. Beginnend in 1901, toen voor het eerst antennes werden gebruikt om radio-uitzendingen over de Atlantische Oceaan te verzenden - “dit was de eerste keer dat de wereld klein werd,” voegt Wigley toe - en eindigend in de geschiedenis van morgen, wordt u uitgenodigd uw ideeën toe te voegen aan Wigley's gedachten.

“Het is een tentoonstelling over een deel van de architectuur dat nauwelijks zichtbaar is [antennes], maar tegelijkertijd is dit waar de fysieke wereld de elektromagnetische wereld ontmoet.”

The Human Insect tentoonstelling is te zien bij Het Nieuwe Instituut, in Rotterdam. De tentoonstelling maakt deel uit van het Dissident Gardens programma, dat uw perceptie van de huidige uitdrukkingen tussen natuur en cultuur verbreedt. Het programma omvat vijf tentoonstellingen en een reeks lezingen en debatten, en is te zien tot 23 september.

Coverfoto: Argema Mittrei. Foto: Naturalis, Biodiversity Center.

_________________________

Op zoek naar meer interviews? Word lid van NNN en wij houden u op de hoogte van alles over next nature, over de hele wereld!

[mc4wp_form id="72385"]