How AI could revolutionize the teaching profession

In verschillende delen van de wereld is toegang tot onderwijs, of dreigt een toegang tot onderwijs te worden, een enorme crisis. UNESCO schat dat wereldwijd ongeveer 20 miljoen nieuwe leraren nodig zijn - en dat is zonder rekening te houden met het grote aantal dat de komende tien jaar met pensioen zal gaan. Met dit niveau van vraag geloven sommige specialisten dat de sleutel tot het opvullen van deze kloof kunstmatige intelligentie zou kunnen zijn.

AI-lesgeven tegen 2027

Aangezien die tussenkop misschien vergezocht lijkt. Maar Anthony Seldon, de Britse onderwijsexpert die deze bewering afgelopen september deed, houdt voet bij stuk wat zijn voorspelling betreft. Het is algemeen aanvaard dat robotisering eraan komt. Maar meestal denken we hierbij aan banen die riskant, eentonig of anderszins ongeschikt zijn voor mensen. In de context van onderwijs zouden velen bezwaar maken, menselijke persoonlijkheid is belangrijk.

Leraren hebben immers een delicate taak. Ze zijn verantwoordelijk voor een groot deel van de intellectuele en emotionele ontwikkeling van kinderen en tieners. Ze moeten een schat aan kennis overbrengen aan hun leerlingen, en tegelijkertijd ervoor zorgen dat hun gedrag geen problemen veroorzaakt. Het is een baan die op het eerste gezicht een behoorlijk niet-robotisch vaardighedenpakket vereist.

Een andere expert, Rose Luckin van UCL, tempert de uitspraken van Seldon enigszins. “Ik geloof niet dat een robot het brede scala aan taken kan vervullen dat een menselijke leraar dagelijks uitvoert," zegt ze. Maar ze blijft optimistisch over de mogelijkheden van AI in het onderwijs. Het verschil is dat Luckin AI's niet ziet als potentiële leraren, maar eerder als onderwijsassistenten.

AI & Analyse

Wat stelt Luckin dan voor dat deze AI-hulpen zouden moeten doen? Veel dingen, zo blijkt. Om te beginnen suggereert Luckin dat AI zeker kan helpen met de elementen van lesgeven die in wezen routinematig zijn: Het nakijken van meerkeuzetoetsen, aanwezigheid opnemen, het vinden van geschikte lesplannen. Maar dat is niet alles.

Luckin betoogt dat als AI geschikt zijn voor routinematige, niet-creatieve taken, ze ook geschikt zijn voor rollen waarbij gegevensverzameling en analyses komen kijken. Ze stelt voor toekomstige klaslokalen uit te rusten met verschillende sensoren - spraakherkenningssoftware, oogvolgsystemen, en dergelijke - om het gedrag, de stemming en de aandacht van de klas te monitoren.

Leraren zouden deze gegevens kunnen gebruiken om te bepalen welke leerlingen extra aandacht nodig hebben, hetzij door deze aandacht zelf te geven, hetzij door de leerling te verwijzen naar een AI-gestuurd tutorsysteem dat is geprogrammeerd met het leergedrag van die leerling in gedachten. Leerlingen zouden zelfs toegang kunnen krijgen tot hun eigen gegevens om te leren hoe goede en slechte leergewoonten hun prestaties beïnvloeden.

Het menselijke element?

Dit riskeert het meest controversiële onderdeel te worden van de integratie van AI in het klaslokaal. Ouders en leerlingen kunnen principieel bezwaar maken tegen dit soort toezicht. En zeker, de gevoelige gegevens die worden verzameld, zouden goed beschermd moeten worden.

De integratie van AI riskeert ook de woede op te wekken van leraren die vrezen geautomatiseerd te worden uit hun banen. Degenen die AI potentieel gevaarlijk vinden, zouden ook bezwaar kunnen maken. Net als degenen die simpelweg denken dat lesgeven altijd een "menselijk element" vereist. Maar Luckins voorstellen benadrukken de secundaire rol van AI in het onderwijs, als een hulpmiddel zoals elk ander, en altijd ondergeschikt aan de leraar.

Er is nog tijd om deze kwesties uit te zoeken. Integratie van AI in het klaslokaal zal waarschijnlijk nog een decennium of langer op zich laten wachten. Maar als we het zo goed mogelijk willen maken, is het belangrijk om erover na te denken, zoals Seldon en Luckin, ruim van tevoren.

_________________________

Zou jij je kind aan een robot toevertrouwen? Laat het ons weten in de reacties hieronder!