A full course cabbage meal to discuss the problem of agricultural over-abundance

Gisteravond waren we uitgenodigd om de overvloed te vieren tijdens de derde editie van de Neo-Futurist Dinner-reeks bij Mediamatic in Amsterdam. Deze keer werd de avond gepresenteerd door de Nederlandse kunstenaar en curator Arne Hendriks, die samenwerkte met "sjamaan-chef" Thorwald Voss om een radicale gastronomische ervaring te serveren waarbij 50 aanwezigen steeds hetzelfde kregen voorgeschoteld: kool.

Denk aan eten niet als een daad van consumptie, maar als een productieve activiteit. Met elk hapje voedsel dat we in onze mond stoppen, vormen we de landschappen en voedselsystemen om ons heen.

Wie had nu gedacht dat zo'n bescheiden gewas zo veelzijdig kon zijn? Het blijkt dat kool zowel op zeer theatrale als bescheiden manieren geserveerd kan worden, vooral wanneer de maaltijd goed georkestreerd is over negen gangen met gerechten uit elf verschillende landen.

Een elegante opstelling van witte kaarsen en kleine rechthoekige houten plankjes zette een nieuwsgierige toon. Te zien: enkele rauwe stukken witte kool, elk op een plankje. Het diner werd geserveerd.

De dinergasten werden uitgenodigd het feest te inluiden met een nogal symbolische, maar onverwachte handeling. Elk stuk rauwe kool moest door de aanwezigen in fijne reepjes worden gesneden en toegevoegd aan de grote zuurkoolpotten die verspreid over de tafel stonden. Bijna als een overgangsrite evolueerden we van 'alleen maar consumenten' naar producenten van toekomstige zuurkool, bestemd om in hetzelfde restaurant de komende dagen geserveerd te worden.

Vervolgens begon de parade van uitbundige gerechten. Elk gerecht werd begeleid door een kenmerkende melodische deuntje om onze zintuigen te prikkelen. Van zuurkool kroketten en witte kool fattoush, tot Hiroshima Yaki pannenkoeken en geroosterde witte kool nigiri. We kregen zelfs kool te proeven die niet minder dan zes uur onder een dikke zoutkorst was gekookt. Als dessert waren er witte kool-banaan ijs en een opvallend hartig-zoet bonbon gemaakt van - je raadt het al - kool.

Waarom zoveel kool? Deze winter eindigde met een extreem goede oogst van eersteklas biologische kooloverschotten, ongeveer 60.000 om precies te zijn. Helaas betekende deze landbouwoverschot alleen maar slecht nieuws voor boeren zoals Krispijn. Kool had zijn economische waarde volledig verloren, aangezien de markt niet langer geïnteresseerd was om meer van dit product af te nemen, noch het voor een eerlijke prijs te kopen.

Arne weigerde om al die perfect eetbare groenten te laten verspillen of rechtstreeks naar de stortplaats te sturen. Hij besloot de krachten te bundelen met chef Thorwald, onder anderen, om de verontrustende effecten van voedseloverschotten aan te pakken en een alternatieve manier te vinden om de waarde van witte kool te herstellen.

Hij legt uit hoe Krispijn's oogst gered werd en werd opgenomen om tussen de maanden december en maart bij Mediamatic geserveerd te worden. Zo werd kool de hoofdrolspeler van het unieke Winterprogramma van de organisatie, waarbij Mediamatic elke dag een doorlopende portie koolsoep tegen kostprijs aanbiedt. En er is meer. Naast verschillende workshops gerelateerd aan koolsla, heeft Mediamatic een groeiende database opgezet met eenvoudige en verfijnde koolrecepten om van te genieten.

Arne Hendriks, die u misschien kent als de “vader” van The Incredible Shrinking Man, houdt zich vaak bezig met speculatieve onderzoeken. Net als anderen, droomt hij van een alternatief economisch systeem dat zowel de planeet als de mensheid kan dienen. Hij gelooft dat er een manier moet zijn om overvloed te omarmen en de gevolgen ervan in de huidige markteconomie onder ogen te zien. Met dit bijzondere diner voorziet Arne een meer gebalanceerde relatie tussen vraag en aanbod, overvloed en schaarste, verlangen en voldoening.

Een verlangen naar minder, een verlangen naar klein, een verlangen naar eenvoudig maar goed, een verlangen naar diepgang, niet breedte

Hoe kunnen we het huidige voedselsysteem herontwerpen? Welke noodzakelijke veranderingen moeten we doorvoeren? Arne brengt deze en andere urgente vragen naar de eettafel. In feite kunnen eenvoudige dingen zoals samenkomen om een maaltijd te delen een goed beginpunt zijn om 'nul economische waarde' om te zetten in extra waarde. Zo ontstaan overvloed-diners samen met andere initiatieven als positieve krachten die ons huidige voedselsysteem kunnen transformeren. Maar het zal alleen werken als we het samen doen.

De avond verliep zoals Arne zich had voorgesteld. De eettafel fungeerde als een vereniger; een plek van gemeenschap om na te denken over overvloed, om de ware waarde van het meest bescheiden gewas te herstellen en te genieten.

Alle foto's door Anisa Xhomaqi. Bedankt Arne Hendriks en Maaike Hommes.

_________________________

Wil je meer verhalen lezen? Zorg er dan voor dat je lid wordt van Next Nature Network en mis nooit meer iets!

[mc4wp_form id="72385"]