Want Plastic with Your Salt?

De aanwezigheid van plastics in de Wereldzee is bekend, maar wat weten we over de aanwezigheid ervan in het zeezout dat wereldwijd veel door mensen wordt geconsumeerd? Een recente studie van Maleisische onderzoekers die de zuiverheid van 17 commerciële zeezoutmerken uit acht verschillende landen onderzocht, vond chemische sporen in alle monsters. De verontreinigende stoffen omvatten microplastics en pigmenten die geassocieerd worden met textiel-, rubber- en glasvezelproducten.

De studie werd uitgevoerd door de zouten op te lossen en de overgebleven vaste deeltjes eruit te filteren, die vervolgens visueel werden onderzocht met behulp van Raman-spectroscopie, een proces dat moleculen identificeert door middel van laserlicht. De wetenschappers van de Universiti Putra Malaysia die de studie uitvoerden, analyseerden zout uit Australië, Frankrijk, Iran, Japan, Maleisië, Nieuw-Zeeland, Portugal en Zuid-Afrika.

Zeezout wordt doorgaans verkregen door water te laten verdampen, waardoor alleen de vaste stoffen achterblijven. Van de 72 verschillende deeltjes die werden gevonden, bleek 41,6% plastic polymeren te zijn, terwijl nog eens 23,6% pigmenten waren. De gemiddelde grootte van deze deeltjes was ongeveer een halve millimeter, waarbij de grootste bijna een millimeter was.

Hoewel de auteurs van de studie stellen dat er “verwaarloosbare gezondheidsrisico's zijn verbonden aan de consumptie van zouten”, waarschuwen ze dat de “toenemende trend van plasticgebruik en -afval echter kan leiden tot de geleidelijke ophoping van MP's [microplastics] in de oceanen en meren en daarom in producten uit aquatische omgevingen”

Denk daar de volgende keer aan als je Kettle Chips met Zeezout & Microplasticdeeltjes eet. Niet echt waar men van droomt bij het voorstellen van een circulaire economie. Het leert ons echter een belangrijke les: alles wat we in het milieu brengen, krijgen we uiteindelijk terug.

Bronnen: Nature.com, Environews. Met dank aan Josephine.