Ecosexuality: Make the Biosphere Your Lover

Verlang je naar echte verbinding? Verlang je naar een toevluchtsoord met de natuur? Ben je bereid de Aarde als je geliefde te omarmen? Deze vragen scheppen de juiste sfeer om het eerste deel van The Sex Spectrum te introduceren, een serie van zeven delen om alternatieve seksuele culturen te verkennen en de dominante sociale en culturele dimensies uit te dagen. Als eerste komt ecoseksualiteit aan bod, een groeiende beweging geworteld in kunst en activisme op het snijvlak van seksualiteit en ecologie. Daarnaast beschouwen sommigen ecoseksualiteit als hun seksuele identiteit, waarbij de biosfeer hun geliefde wordt.

De term “ecoseksueel” stamt uit het begin van de jaren 2000 toen het werd gebruikt om een milieubewuste persoon op online datingprofielen te beschrijven. Het duurde enige jaren voordat het zich buiten de datingsfeer bewoog en een wijdverspreid fenomeen werd dat nieuwe manieren beschrijft om intiem om te gaan met het milieu en individuele geliefden, om ons perspectief op het welzijn van onze planeet te herzien. Kortom, ecoseksualiteit zou kunnen worden beschouwd als een uitwegstrategie om het Antropoceen te overleven.

Het geologische tijdperk van het Antropoceen definieert de menselijke impact op de ecosystemen van de Aarde, waardoor de natuur vorm krijgt en de mensheid op de rand van uitsterven wordt gebracht. In zijn essay Evolving Toward a Better Anthropocene wijst milieuwetenschapper Erle Ellis erop dat onze soort niet de eerste is die haar externe omgeving heeft veranderd, en betoogt hij dat de evolutie van groene planten de atmosfeer al heeft veranderd door zuurstof te produceren. Dienovereenkomstig zou een symbiotische relatie tussen beide kunnen worden geïmplementeerd om gunstige resultaten te bewerkstelligen voor mensen en niet-menselijke natuur.

Op haar album Biophilia verkent de IJslandse artieste Björk deze relatie en leidt ze haar publiek door een wereld van menselijke emoties, verweven met natuurverschijnselen. Het album wordt onderdeel van de symbiose en bezit een post-humanistische kwaliteit, die een terugkeer naar de oorsprong gebruikt als middel om hiërarchieën tussen levende wezens en hun omgeving te doorbreken. Biophilia beschouwt de natuur zelf als een instrument en laat de seksen samensmelten tot een zichzelf replicerend geheel.

De titel van het album verwijst naar de aantrekkingskracht tot alles wat leeft en groeit, wat in 1964 voor het eerst werd getheoretiseerd door psychoanalyticus en filosoof Erich Fromm in zijn boek The Heart of Man: Its Genius for Good and Evil. De auteur beschrijft biofiele neigingen als het verenigen met uiteenlopende entiteiten, om zichzelf te verwezenlijken als een intrinsiek onderdeel van socialisatie, beginnend op een moleculair niveau. Fromm gelooft echter dat voor het ontstaan van biofilie maatschappelijke omstandigheden aanwezig moeten zijn.

In een veel bespot televisie-interview in 1986 sprak Prins Charles over het belang van praten tegen zijn planten. Naar verluidt dateert dit idee uit 1848, toen experimenteel psycholoog Gustav Fechner suggereerde dat planten mogelijk mensachtige emoties kunnen voelen. Het blijkt dat planten inderdaad zintuiglijke vermogens hebben. Naast het reageren op licht en de tastzin, onthulde een Zuid-Koreaanse wetenschapper in 2007 de uitkomst van zijn experiment, waarbij het afspelen van Beethovens ‘Mondscheinsonate’ voor rijstplanten ertoe leidde dat ze sneller groeiden en eerder bloeiden.

Volgens het Center for Biological Diversity wordt 68% van de 300.000 bekende plantensoorten bedreigd en lopen ze het risico uit te sterven. Daarnaast wordt bijna 90% van de wereldwijde plantenactiviteit gevonden in ecosystemen waar mensen een belangrijke rol spelen. Dus waarom de veerkracht van de planeet niet vergroten door seksuele soevereiniteit?

Planten zijn gevoelvolle wezens; als we ze als zodanig gaan beschouwen, zal dit onze omgeving veranderen in neo-erotische kamers van onontdekte seks, waarin de relatie met de natuur een post-antropocentrische interpretatie van agency voor planetaire verandering uitvoert, met de impuls van de schepping zelf. Welkom in het tijdperk van het eco-erotisme.