The Wordless Language

Talen zijn in constante evolutie, maar recentelijk ontwikkelen ze zich sneller dan ooit. Dit gebeurt door de onbetwistbare evolutie van communicatiemiddelen. In dit geglobaliseerde tijdperk fantaseren we vaak over een universele taal, nog meer dan Engels, een taal die door mensen van alle achtergronden, leeftijden en opleidingsniveaus kan worden gebruikt. Hier komt het fenomeen van emoji's om de hoek kijken als iets dat zowel verbaal als non-verbaal is.

Vanwege de veelzijdige betekenissen en communicatieve vermogens van emoji's zijn hun functies eindeloos. Ze lijken misschien kinderachtig, onnodig en belachelijk in eerste instantie, maar in feite vervangen ze niet alleen woorden, maar ook gevoelens, waardoor ze een nieuw niveau van directe communicatie bereiken. Ze veranderen actief de manier waarop we virtueel communiceren, waardoor het makkelijker, sneller, leuker en zelfs uitgebreider wordt in bepaalde situaties, en misverstanden (meestal) worden vermeden die vaker voorkomen bij 'ouderwetse' schrijfstijl.

Dit is natuurlijk geen nieuw concept, mensen hebben al eeuwenlang symbolen gebruikt (denk aan het Egyptische hiërogliefen alfabet), maar we beschouwen uitgebreide talen als een culturele evolutie. In dit tijdperk van tekstuele communicatie, zijn we getuige van het begin van het einde van de geschreven taal? Zal goed schrijven een niche specialiteit worden? Speelt deze standaardisering van eenvoudige 'taal' een rol in het weergeven van onze huidige samenleving en realiteit? Wat zeker is, is dat deze symbolen de online communicatie warmer maken, maar dit brengt ook een verarming van onze rijke woordenschat met zich mee en vooral van ons vermogen om deze te gebruiken.

Bron: New York Magazine. Afbeelding: Randowant