Lunar Insurrection Vol.2: Harvest Moon

Lunar Insurrection is een groep architecten die de creatieve mogelijkheden van de maan verkent als een potentieel gebied voor menselijke activiteit en bewoning. In Vol.2 is hun benadering gebaseerd op een juxtapositie van twee thema's die over het algemeen afzonderlijk worden beschouwd: het pastorale en technologische sciencefiction.

"Al reeds hebben NASA's experimenten met groeiende groenten ons surrealistische beelden gegeven van snoepkleurige plantenmaterie die zowel wetenschappelijk opwindend als verleidelijk mooi zijn. Sciencefiction & het pastorale lijken geen zo verschillende modi. (...) Beide zijn gebaseerd op het wensbeeld van een bepaald landschap: de ene wordt in de ruimte opgevoerd, en de andere in de tuin; in het beeld van een gecultiveerde maan worden deze omgevingen gesynthetiseerd".

Wat betekent dit? Ten eerste wordt het pastorale begrepen als het culturele idee van een gecultiveerde natuur, perfect harmonieus, verzorgd en geschikt voor onze doeleinden als menselijke wezens. De wens om ons landschap te vervaardigen, op een manier die het zowel comfortabel als mooi maakt, is zeer oud bij mensen. De tuin is de manifestatie van deze drang; het is een plaats waar we de natuur "lieflijk maken - dat wil zeggen, getemd en verzorgd".

De leden van Lunar Insurrection betogen dat we de fantasie van het pastorale niet moeten afdoen als simpelweg "nostalgisch primitivisme". Hoewel de tuin veel van zijn betekenis heeft verloren als "getemde wildernis" (omdat er tegenwoordig zo weinig echte "wildernis" is), zien we nu de opkomst van zijn opvolger, het "door de mens veranderd landschap".

"De hardnekkigheid van de tuinfantasie is vandaag de dag gemakkelijk te bestuderen in de levendige evolutie van het stadspark; van Olmsteds Central Park tot de High Line, de geliefde groene ruimtes van onze steden zijn een poging om groene natuur te verzoenen met het industriële en het stedelijke". In feite is de tuin zo'n krachtig archetype in het menselijk brein dat het ons niet verbaast dat het Eden een tuin was. Sterker nog, het feit dat zoveel mythen over de hele wereld de geboorteplaats van de mens zien als een perfecte tuin, getuigt van de kracht van deze hunkering naar natuur die, op de een of andere manier, nog steeds in mensen bestaat tot op de dag van vandaag. Hoe zou deze fantasie zich manifesteren op de maan?

DE ESTHETIEK VAN HET SCI-FI PASTORALE

NASA, kunst en sciencefiction-experts spelen op verschillende manieren met het idee om "tuinen" te kweken op de maan en andere plaatsen buiten de aarde. Ze tonen ons fictieve scenario's waarin de creatieve mogelijkheden van een gecultiveerde maan worden verkend. Lunar Insurrection loopt op de grens tussen technologie, kunst en natuur, en nodigt ons uit om nieuwe soorten Eden in nieuwe werelden te overwegen. En om dit te doen, verkennen ze de esthetiek die voortvloeit uit deze overwegingen: het sci-fi pastorale.

Dit deel toont ons vele beelden van hypernatuurlijke elementen en sterk technologische teeltomgevingen waar kitscherige, 19e-eeuwse afbeeldingen van harmonieuze en pastorale landschappen naast elkaar bestaan.

Ruimtereizen en maan kolonisatie vereisen dat we nadenken over ons voedsel en hoe het buiten onze conventionele habitats kan worden gekweekt. Duizenden jaren lang heeft de manier waarop we ons levensonderhoud verbouwen bepaald hoe onze habitats eruitzien - maar nu, op de maan, zullen de omstandigheden van onze habitat bepalen hoe we ons levensonderhoud verbouwen. Hierboven zien we een NASA-experiment dat in Vol.2 wordt getoond, waarbij rode Romeinse sla wordt gekweekt in een groenteproductie-eenheid binnen het Internationale Ruimtestation.

Daarom is het argument in deze publicatie dat we niet alleen onze groenten op de maan moeten kweken, maar dat we "de essentiële onderlinge afhankelijkheid van het menselijk leven en dat van onze gecultiveerde gewassen hier op aarde moeten nabootsen". Net zoals in de 19e eeuw de relatie van de mens met de landbouw en met de gecultiveerde natuur in het algemeen door de cultuur werd overgenomen en tot een hele esthetiek werd gemaakt - het pastorale - brengt Lunar Insurrection deze onderlinge afhankelijkheid nu naar de maan.

Als weiden, traditionele ploegen en landelijke landschappen deel uitmaken van de esthetiek van de harmonieuze onderlinge afhankelijkheid van de mens met de natuur op aarde (in de 19e eeuw), dan zijn tuinierrobots, silica substraten en hydrocultuur irrigatie deel van de esthetiek van diezelfde onderlinge afhankelijkheid, maar dan op de maan.

Een van de meest opvallende aspecten van het werk van Lunar Insurrection is hoe de legitimiteit van het "pastorale" - als cultureel narratief - volledig wordt omarmd. De waarde ervan wordt beschouwd als iets essentieels in de relatie tussen mensen en natuur. Zoals vermeld in de publicatie: "Het was een artistieke, literaire, zelfs politieke modus die voortkwam uit de oude westerse geschiedenis en de Amerikaanse psychologie ten opzichte van het landschap domineerde van de tijd van Thomas Jefferson tot het einde van de 19e eeuw". Het pastorale en de tuin in het bijzonder bieden vaak inzicht in de relatie die we op elk gegeven moment met onze omgevingen hebben.

Dus, met andere woorden, dit zijn niet simpelweg mooie schilderijen van een verouderd landelijk landschap. In hen kunnen we een hele manier zien waarop we ons verhouden tot ons levensonderhoud, onze omgevingen en hun "natuurlijke" karakter. Daarom verkent Lunar Insurrection in Vol.2, door de verkenning van het sci-fi pastorale, een vergelijkbare soort harmonie en onderlinge verbondenheid met onze maan-, niet-aardgebonden volgende naturen.

Bron: Lunar Insurrection Vol.2

Omslagafbeelding: John Constable, The Hay Wain