Creating a Second Skin to Look Younger

Jong blijven is een menselijk verlangen zolang we ons kunnen herinneren. Cleopatra nam melkbaden om haar schoonheid en jeugd te behouden, tegenwoordig gebruiken we dure crèmes om hetzelfde resultaat te bereiken. Maar al deze speciale behandelingen kwamen niet eens in de buurt van wat we wilden bereiken. Dus uiteindelijk moesten we de realiteit van de tijd accepteren. Tot nu toe. Wetenschappers van MIT, Massachusetts General Hospital, Living Proof, en Olivo Labs zijn erin geslaagd te creëren waar elke vrouw van droomt: een tweede huid om rimpels te verminderen en de huid strakker te maken.

Dit innovatieve product is niet alleen gemaakt om onze schoonheidswensen te vervullen. Na verder onderzoek zeggen wetenschappers dat het mogelijk zal zijn om het te gebruiken voor het behandelen van huidziekten en het toedienen van medicijnen.

"Het maken van een materiaal dat zich gedraagt als huid is heel moeilijk" legt Barbara Gilchrest, een dermatoloog bij MGH, uit. "Veel mensen hebben geprobeerd dit te doen, en de materialen die tot nu toe beschikbaar waren, hadden niet de eigenschappen om flexibel, comfortabel, niet-irriterend te zijn, en zich aan te passen aan de beweging van de huid en terug te keren naar zijn oorspronkelijke vorm".

Onderzoekers waren al lange tijd op zoek naar het juiste materiaal. Na meerdere testrondes op de menselijke huid vonden ze de perfecte combinatie van flexibiliteit, zichtbaarheid en functie. De tweede huid bestaat uit twee lagen: de eerste laag is een op siliconen gebaseerd polymeer, dat een chemische structuur bevat, siloxaan genaamd, een keten van afwisselende atomen van silicium en zuurstof. De tweede laag is een katalysator die ervoor zorgt dat de polymeren kruisverbindingen vormen, bekend als gekruist verbonden polymeerlaag (XPL).

Tests toonden aan hoe de huid twee uur nadat de XPL was aangebracht, meer gehydrateerd en strakker werd dan de resultaten bereikt met een zeer exclusieve crème. Zullen we eeuwige jeugd bereiken door onze huid op een dag te vervangen? Misschien kijken we in de toekomst terug naar 2016 en zien we hoe technologie een deel van onze biologie werd.

Bron: MIT. Afbeelding: Melanie Gonick/MIT