2040: the Year We'll Know How 2000 Was

Het Dictionary of Obscure Sorrows definieert anemoia als het gevoel van nostalgie naar een tijd die je nooit hebt gekend. Dit woord wordt misschien niet vaak gebruikt, maar het beschrijft een veelvoorkomend gevoel. De schrijver van The New Yorker Adam Gopnik gelooft dat dit verlangen naar het verleden een cyclus van 40 jaar volgt, zoals hij uitlegt: "De belangrijkste bron van nostalgie is altijd wat er gebeurde, of wat er geacht wordt te zijn gebeurd, in het decennium tussen veertig en vijftig jaar geleden".

Een duidelijk voorbeeld van een persoon met een anemoische nostalgie, en dat ook als ondersteunend bewijs dient voor Gopniks Gouden-Veertigjaarsregel, is de producent en regisseur Steven Spielberg.

Hij werd geboren in 1946, slechts één jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, een oorlog die hij alleen “meemaakte” door de verhalen die zijn vader hem vertelde (hij was piloot tijdens het conflict), wat hem er niet van weerhield kassuccessen te creëren zoals Raiders of the Lost Ark, Schindler's List of Saving Private Ryan, allemaal passend binnen de 40-jaarcyclus en een nostalgische sfeer van de jaren 1940 oproepend.

Deze theorie benadrukt ook de toekomst van peuters als "kroniekschrijvers" van een tijd die ze niet hebben meegemaakt en toont de rol van middelbare kunstenaars, ontwerpers en producenten als aanjagers van culturele verandering geïnspireerd door nostalgie.

Als deze cyclustheorie klopt, dan is het 40 jaar na de Vietnamoorlog ongeveer tijd om een trend van films daarover te zien, oh wacht, Steven Spielberg maakt een film over Vietnam.

Bron: The New Yorker. Afbeelding: Paramount Pictures