The Risk of Technological Unemployment

In een Q&A op Reddit, gaf Stephen Hawking - een man die zowel bekend staat om zijn prestaties op het gebied van wetenschap als om zijn publieke imago als "Einstein in een rolstoel" - zijn mening over wat technologische werkloosheid, oftewel machines die onze banen overnemen, kan betekenen voor toekomstige menselijke samenlevingen.

In zijn uitweiding over het onderwerp technologische werkloosheid, verklaarde Hawking dat "Als machines alles produceren wat we nodig hebben, zal de uitkomst afhangen van hoe de zaken worden verdeeld. Iedereen kan genieten van een leven vol luxe vrije tijd als de door machines geproduceerde rijkdom wordt gedeeld, of de meeste mensen kunnen ellendig arm eindigen als de machine-eigenaren succesvol lobbyen tegen herverdeling van rijkdom. Tot nu toe lijkt de trend naar de tweede optie te gaan, waarbij technologie steeds grotere ongelijkheid aanjaagt".

Technologische werkloosheid is een van de belangrijkste krachten die het gezicht van de wereldwijde arbeidsmarkt vandaag de dag veranderen. Mensen worden simpelweg vervangen door betere, goedkopere en efficiëntere machines om dezelfde banen uit te voeren. Jarenlang zijn er speculaties geweest dat dit zou leiden tot een gemakkelijker leven voor iedereen; dat mensen meer tijd zouden hebben voor ontspanning, ten koste van technologie. Dit is niet gebeurd.

Voor echte oplossingen moeten we manieren zoeken om te interageren met de autonome systemen van onze complexe technosfeer.

Mensen besteden nog steeds veel inspanning aan hun werk - ze veranderen gewoon van beroep. Terwijl je honderd jaar geleden overal fabrieksarbeiders in blauwe overalls kon vinden die het grootste deel van de beroepsbevolking in elk ontwikkeld land uitmaakten, stromen mensen tegenwoordig naar gebieden waar hun positie niet is vervangen door machines. Dus weg van de primaire sectoren, en naar de secundaire en tertiaire sectoren; banen waarbij mensen met elkaar omgaan zijn hier de grootste winnaars, wat betekent dat de meeste banen van mensen (of zullen zijn) direct of indirect gerelateerd zijn aan het verkrijgen van iets van andere mensen.

ROBIN HOOD, HET TUINEDEN VAN EDEN EN DE MYTHE VAN HET VERLOREN PARADIJS

Hawking doet hier een handig trucje: het heet vereenvoudiging. Wanneer hij zegt dat "iedereen kan genieten van een leven vol luxe vrije tijd als de door machines geproduceerde rijkdom wordt gedeeld(...)", luisteren we niet naar het wijze, goed doordachte advies van een van de grootste wetenschappelijke genieën van onze tijd - ondanks de interessante en waarschijnlijk goed overwogen bewoording die hij gebruikte. Dit klinkt als je doorsnee, oneindig gerecycleerde betoog dat moraal tegenover kapitalisme zet. Het is een vereenvoudiging die een ongelooflijk complex vraagstuk reduceert tot een kwestie van goed versus slecht. Het brengt een bepaalde mythe of verhaal in het spel dat we de Robin Hood-mythe zouden kunnen noemen.

Dit soort Robin Hood-mythe is voor de economie wat de oude natuur is voor de autonome, ingewikkelde systemen van de hedendaagse wereld - een mooi, oud verhaal waarin vooruitgang de rol van de slechterik speelt. Wat Hawking misschien verkeerd heeft begrepen, is hoe hij Technologische Vooruitgang en Ongelijkheid met elkaar in verband brengt en gelijkstelt. Beide deze modewoorden zijn te vaag en algemeen - waarschijnlijk opzettelijk - en reduceren de complexe, opkomende verzameling van autonome systemen die onze wereld vormen tot een "Goed versus Kwaad"-dichotomie.

De juiste manier om het probleem van technologische werkloosheid aan te pakken is precies dezelfde als de manier waarop we milieukwesties aanpakken.

Uiteindelijk speelt zijn formulering in op dezelfde oude conflicten die onze realiteit vereenvoudigen, en die we keer op keer hebben gehoord. Dit draagt letterlijk niets bij aan het vergroten van onze kennis van kwesties zoals Technologische Werkloosheid. Het is enigszins hetzelfde met het idee van de natuur als een verloren Eden waar we naar terug zouden moeten keren. Het is slechts een verhaal; losgekoppeld van de complexiteit van de realiteit tot op het punt waar het elk goed denkwerk belemmert. Echte Natuur is niet Groen, het is geen ongerept landschapsschilderij zoals die in de 17e eeuw werden geschilderd. Onze eigen systemen zijn op zichzelf naturen geworden. Goed versus Slecht-ideologieën bieden geen enkele hoop op echte vooruitgang, of het nu gaat om het economische ecosysteem of de biosfeer. Ze bestendigen alleen nutteloze, energie- en tijdverslindende, lege binaire tegenstellingen.

Dus de juiste manier om het probleem van technologische werkloosheid en inkomensongelijkheid aan te pakken - een reëel en urgent vraagstuk - zou precies dezelfde kunnen zijn als de manier waarop we milieukwesties aanpakken. We moeten vooruitkijken naar de natuur, niet achterom. We moeten vraagstukken niet vereenvoudigen en politiek polariseren - dat leidt nergens toe. Alleen een intelligenter blik op de technosfeer en op de netwerken van autonome systemen die ons omringen - de economie, het internet, democratieën, enz. - kan een bevredigende oplossing voor deze kwesties opleveren. Voor echte oplossingen moeten we manieren zoeken om te interageren met deze opkomende, autonome systemen van onze complexe technosfeer.

Vergeet mythen over archetypische gerechtigheidsfiguren die ons beschermen; vergeet archetypische opvattingen van de natuur als een onaangetaste, mensvrije plek ergens daarbuiten. We moeten vooruitkijken naar de natuur, niet achterom.

Bron: Reddit. Afbeelding Flickr/Fiat Chrysler Automobiles Corporate