Anthropo-scene #8: Anthropocene Rabbit

Ik was op mijn fiets, onderweg naar het gebied Gleisdreieck in Berlijn om Re:publica bij te wonen, Duitsland's hippe en coole evenement voor digitale cultuur, toen een hoop puin mijn aandacht trok. "Gleisdreieck", of "spoorwegtriangle", is de afgelopen jaren een hotspot van stedelijke ontwikkeling geworden. Tientallen jaren lang was het gebied een soort binnenstedelijke wildernis, een stedelijke savanne met weinig formeel gebruik.

Vluchtelingen hadden er volkstuintjes aangelegd om voedsel te verbouwen, af en toe kwam er een vogelaar langs, en jongeren uit de omliggende flatgebouwen ontmoetten elkaar in geheime schuilplaatsen. Dat is nu verleden tijd. Er is een zeer aantrekkelijk park gecreëerd, dat wordt gebruikt door een diverse mix van mensen. Mensen die skaten, fietsen of picknicken hebben het gebied ontdekt, kleine cafés zijn geopend. Het voormalige neo-wilde karakter van het Gleisdreieck is nu geformaliseerd: "bio-grind" staat er op een bord voor een gebied bedekt met kleine stenen dat een verbazingwekkende diversiteit aan planten herbergt. Een bos dat is gegroeid over voormalige spoorrails wordt nu officieel "stadswoestijn" genoemd – verboden toegang.

Te midden van al deze verbazingwekkende ontwikkeling zag ik de hoop puin – wat duidde op opruimwerkzaamheden voor nog een ander bouwproject. En bovenop de hoop zag ik een konijn. Konijnen komen veel voor in Berlijn. Maar dit konijn deed me nadenken: nu steden een groter landoppervlak bedekken, creëren wij mensen en onze ruimtes de nieuwe wildernis voor dieren en planten, een Antropoceen wildernis die voor hen is wat natuurlijke wildernis vroeger voor ons was. Kun je het konijn spotten?

Dit is het vervolg op een 10-delige serie waarin gerenommeerd journalist, auteur en bioloog Christian Schwägerl de vele aspecten van het concept van het “Antropoceen” bespreekt.

Lees de hele Anthropo-scene serie.