A Net will Collect Debris from Outer Space

Na verschillende benaderingen voor het verwijderen van ruimteafval, kwam de Japanse ruimtevaartorganisatie JAXA met het idee van een 700 meter lang magnetisch net, dat met een speciaal ruimtevaartuig zal worden uitgezet. Het gaas van het net is gemaakt van stalen en aluminium draden die het afval verzamelen dankzij elektromagnetische kracht. Zodra het net vol zit met brokstukken, raakt het uit zijn baan en verbrandt het in de atmosfeer.

Al in 1978 voorspelde NASA-wetenschapper Donald Kessler het Kessler Syndroom: botsingen in de ruimte zullen steeds meer brokstukken creëren die kunnen leiden tot een oncontroleerbare kettingreactie en elke volgende botsing zal meer brokstukken tot gevolg hebben. Uiteindelijk zullen we het oppervlak van onze aarde niet meer kunnen verlaten zonder het risico verpletterd te worden.

Volgens NASA zijn er 20.000 stukken groter ruimteafval in een lage baan om de aarde (LEO) en 500.000 niet-traceerbare stukken ter grootte van een knikker. De satellietbotsingen van 2009, die enorme hoeveelheden ruimteafval veroorzaakten, zijn niet de enige oorzaak. We moeten aan een oplossing denken; anders zal het probleem alleen maar erger worden.

Via JAXA:

"Het door ISTA geplande EDT (Electrodynamic tether) systeem bestaat voornamelijk uit een geleidende blote tether en een eindmassa met een elektronenemitter (FEAC). Een elektromotorische kracht (EMK) wordt opgewekt binnen de geleidende tether die is uitgezet vanaf een rakettrap. De nabije-aarde-ruimte is gevuld met zeer dun plasma bestaande uit kationen (elektrisch positief) en elektronen (negatief), en de elektronen worden verzameld via het oppervlak van de blote tether (zonder isolatie). Aan de andere kant worden de elektronen via de FEAC naar de ruimte uitgezonden, waardoor er een elektrische stroom door de tether vloeit. Deze stroom genereert een Lorentzkracht in de tegenovergestelde richting van de baanbeweging. De kracht zorgt ervoor dat de baanenergie afneemt, wat resulteert in een lagere baan.

(Missie manager) Nakajima legt uit, "Wat wij bestuderen is een voertuig voor het verwijderen van ruimteafval met meerdere EDT-systemen. Het voertuig benadert een stuk afval en installeert één EDT-systeem daarop. Het EDT-systeem activeert zichzelf in een voorgeschreven volgorde en zet de tether uit. De baan van het afval kan worden verlaagd door de EDT-stuwkracht, totdat het opnieuw de atmosfeer binnentreedt." Op dit moment worden de proeffabricages bevorderd van prototype veld-emissie type elektronenbronnen (FEAC) met behulp van koolstofnanobuisjes gebaseerd op nanotechnologie, en geleidende blote (elektrisch niet-geïsoleerde) tethers, gericht op een baan-demonstratie van het EDT-systeem aan boord van een rakettrap."

Als de methode van JAXA succesvol zal zijn, zal het bedrijf de lengte van het net met 10 kilometer vergroten. Hopelijk lossen we het probleem op, anders zal het onze mogelijkheden om de ruimte te verkennen beïnvloeden — en dat zou jammer zijn.

Bron: Extreme Tech

Gerelateerd bericht: In de Ruimte Ziet Niemand Je Afval Maken