Space Farming for Astronauts

Na de 3D-pizzaprinter voor astronauten, streeft NASA ernaar om een moestuintuin te kweken 370 kilometer boven de aarde. Vorig jaar kweekte de Amerikaanse astronaut Don Pettit een courgetteplant op het Internationale Ruimtestation, waarbij hij het telen beschreef op de blog Dagboek van een Ruimtecourgette. Dit succesvolle experiment baande de weg voor ruimtelandbouw, met het project Veggie: Systeem voor Groenteproductie.

In december plant NASA een kit te lanceren voor het kweken van zes Romeinse slaplanten, geselecteerd omdat ze snel groeien en antioxidanten bevatten. De sla zal worden gekweekt onder felroze LED-verlichting en zal na slechts 28 dagen klaar zijn om te oogsten.

Met dit project gaat de meest technologische baan ter wereld Terug naar de Stam. De droom is om een regeneratief groeisysteem te creëren, zodat voedsel continu kan worden gekweekt op het ruimtestation. Wetenschappers plannen om andere groenten de ruimte in te sturen, zoals radijsjes, peultjes en een speciale tomatenvariant, ontworpen om minimale ruimte in te nemen. Helaas mogen de astronauten de eerste in de ruimte gekweekte planten niet eten vanwege strenge microbenstandaarden. In plaats daarvan zullen de planten worden ingevroren en opgeslagen voor testen terug op aarde.

De voordelen van ruimtelandbouw zijn talrijk. Het bespaart geld (het kost $10.000 per pond om voedsel naar de ruimte te sturen), varieert het dieet van de astronauten en verbetert het algemeen welzijn en, omdat plantverzorging therapie is voor de menselijke psyche, beschermt het tegen stress en ongemak. Om nog maar te zwijgen van de voldoening van het verbouwen van je eigen voedsel.

We hebben ons altijd afgevraagd over de aanwezigheid van plantaardig leven op andere planeten. Binnenkort weten we het antwoord: het waren de mensen die het daar brachten.