Griekse en Romeinse geschriften zitten vol verhalen over mensen die het met standbeelden deden – een seksuele fetisj die zo gebruikelijk was dat het zijn eigen term had, agalmatofilie. De geleerden Alex Scobie en Tony Taylor betoogden in 1975 dat deze sculpturen
... representatief waren qua uiterlijk, kleur en grootte. De standbeelden stonden op straatniveau in plaats van hoog op sokkels. Daarom waren de standbeelden levensgroot, levensecht en zo gemakkelijk toegankelijk dat het publiek er persoonlijke relaties mee kon aangaan.
Ondanks het wijdverspreide voorkomen in de oudheid, is agalmatofilie tegenwoordig vrijwel onbekend. Bij Scientific American theoretiseert auteur Jesse Bering dat het verdwijnen van deze seksuele parafilie te wijten is aan veranderende technologie. Mensen die mogelijk standbeeldliefhebbers waren, bezitten nu RealDolls en robots. Volgens Bering, "door technologische vooruitgang hebben we sindsdien alles gekregen, van latexfetisjisme tot mechanofiele opwinding door auto's tot de seksuele afhankelijkheid van elektrofilen aan elektrische stromen." Onze seksuele aard verandert mee met ons.


Comments (0)
Share your thoughts and join the technology debate!
No comments yet
Be the first to share your thoughts!