De apocalyps is onderweg – althans voor sinaasappels. Citrusgroenkering, een ziekte die citrusbomen doodt en hun vruchten groen, verschrompeld en oneetbaar bitter maakt, raast over de hele wereld. De ziekte, die van boom naar boom wordt overgedragen door een klein insect genaamd bladvlo, werd voor het eerst gerapporteerd in China in 1943. Sindsdien heeft het zich over de hele wereld verspreid en bereikte uiteindelijk in 2005 de beroemde sinaasappelboomgaarden van Florida.
Er is geen bekende remedie. Een wereldwijde zoektocht leverde geen van nature immuun boom op. Maatregelen zoals het verbranden van geïnfecteerde bomen en het besproeien van de bladvlooien met insecticide vertragen de ziekte, maar stoppen deze niet. Met zulke ogenschijnlijk sombere vooruitzichten, betekent dit het einde van sinaasappels, citroenen en grapefruits?
The New York Times heeft een meeslepend lang artikel over de race om een sinaasappel genetisch te modificeren die resistent is tegen citrusgroenkering. Niet alleen een fascinerend verslag over wetenschappelijke inspanningen om een hele industrie te redden, het stuk gaat ook diep in op de plaats van GGO's in de samenleving. Misschien is het meest verhelderende aspect van het artikel – en het meest zorgwekkende – hoe vaak wetenschappers een delicate marketingdans moeten uitvoeren om het publiek hun werk te laten accepteren.
Veelbelovend onderzoek naar een visgen, bijvoorbeeld, werd volledig gestaakt omdat consumenten bang waren dat de sinaasappels naar vis zouden smaken, net als een gen van een varken (te eng) en een volledig kunstmatig gen (te nep). De onderzoekers kwamen uiteindelijk uit op een antibioticaproducerend gen uit spinazie, redenerend dat genetische overdracht van spinazie naar sinaasappel voor telers en consumenten meer "natuurlijk" aanvoelt. Deze transgene jonge boompjes gedijen in experimentele proeven, en onderzoekers onderzoeken nu hoe ze volwassen bomen resistentie kunnen verlenen.
Het artikel onthult een scherpe kloof tussen wetenschappelijke feiten en publieke opinie, evenals de verbazingwekkende beloften van genetische manipulatie. Natuurlijk heeft elke nieuwe technologie onverwachte gevolgen, maar gezien de keuze tussen genetisch gemodificeerde sinaasappels of het commerciële uitsterven van alle citrusvruchten, lijkt de eerste optie verreweg de minst controversiële. Uiteindelijk zal echter de markt, niet de wetenschap, beslissen of consumenten klaar zijn voor een fris glas genetisch gemodificeerd sap in de ochtend.
Lees het volledige artikel op de New York Times.


Comments (0)
Share your thoughts and join the technology debate!
No comments yet
Be the first to share your thoughts!