Why Meat Grown in Labs is the Next Logical Step for Food Production

In zijn essay “Vijftig jaar hierna”, speculeerde Winston Churchill: “We zullen de absurditeit vermijden om een hele kip te kweken om de borst of vleugel te eten, door deze delen apart te kweken onder een geschikt medium.”

Tijdens een evenement in Londen deze week, werd de eerste hamburger gemaakt volledig van vlees dat gekweekt is door celcultuur, bereid en geconsumeerd voor een live publiek. In juni, op de TED Global conferentie in Edinburgh, ging Andras Forgacs zelfs een stap verder dan Churchills hoop. Hij onthulde 's werelds eerste leer gemaakt van cellen die in het lab zijn gekweekt.

Dit zijn historische gebeurtenissen. Gebeurtenissen die de discussie over in het lab gekweekt vlees zullen veranderen van blauwe-lucht-wetenschap naar een potentieel consumentenproduct dat binnenkort in supermarktschappen en winkels te vinden kan zijn. En hoewel sommigen deze ontwikkeling kunnen zien als een drastische omwenteling in de wereld van de landbouw, is het eigenlijk onderdeel van de koers die de landbouwtechnologie al volgt.

Overvloed creëren

Hoewel moderne mensen ongeveer 160.000 jaar bestaan, heeft de landbouw zich pas ongeveer 10.000 jaar geleden ontwikkeld, waarschijnlijk om de groei van de menselijke bevolking te ondersteunen. Een stabiele voedselbron had een enorme impact op de ontwikkeling van onze soort en cultuur, omdat de tijd en moeite die vroeger aan foerageren werden besteed, nu konden worden gericht op intellectuele prestaties en de ontwikkeling van onze beschaving.

Het is echt onderdeel van de koers die de landbouwtechnologie al volgt.

In de recente geschiedenis echter, heeft landbouwtechnologie zich ontwikkeld met het doel de voedselvoorziening veilig te stellen. We gebruiken kassen om de omgeving waarin gewassen groeien te controleren. We gebruiken pesticiden, meststoffen en genetische technieken om de opbrengst te controleren en te optimaliseren. We hebben efficiënties gecreëerd in de teelt van planten om meer planten te produceren die meer voedsel opleveren dan ooit tevoren.

Deze patronen in de tuinbouw zijn ook te zien in de veeteelt. Van jagen naar het fokken van dieren voor de slacht en van fabrieksmatige veeteelt tot het gebruik van antibiotica, hormonen en genetische technieken, de vleesproductie van vandaag is zo efficiënt dat we meer en grotere dieren sneller kweken dan ooit tevoren. In 2012 heeft de wereldwijde veestapel 60 miljard landdieren bereikt om 7 miljard mensen te voeden.

De problemen met vlees

Nu is de beschaving op een punt gekomen waarop we erkennen dat er ernstige problemen zijn met de manier waarop we voedsel produceren. Dit massaal geproduceerde voedsel draagt bij aan onze ziekte last, daagt voedselveiligheid uit, verwoest het milieu, en speelt een grote rol in ontbossing en verlies van biodiversiteit. Voor vleesproductie in het bijzonder, heeft het manipuleren van dieren geleid tot een epidemie van virussen, resistente bacteriën en door voedsel overgedragen ziekten, naast dierenwelzijnskwesties.

Maar we zien mogelijk verandering door consumentenvraag. Het publiek is zich gaan bekommeren om de ethische, ecologische en gezondheidseffecten van voedselproductie. En naast de vraag van consumenten naar doordachte producten, dwingen ecologische grenzen ons om de manier waarop voedsel wordt geproduceerd te evalueren.

Een vernietigend rapport van de Verenigde Naties toont aan dat het vee dat vandaag voor vlees wordt gefokt, meer dan 80% van het landbouwareaal van de aarde en 27% van de drinkwatervoorraad van de aarde gebruikt. Het produceert 18% van de wereldwijde broeikasgasemissies en de enorme hoeveelheden mest die worden geproduceerd, vervuilen het water ernstig. Ontbossing en aantasting van natuurlijke habitats gebeuren grotendeels om voedergewassen te verbouwen, en de omstandigheden in de bio-industrie zijn broedplaatsen voor gevaarlijke ziekten.

Iedereen op de planeet overtuigen om vegetariër te worden, is geen optie. Hoewel er veel waarde zit in het verminderen (en afwijzen) van vleesconsumptie, zullen duurzame dieetveranderingen in de westerse wereld ruimschoots worden gecompenseerd door de vleesinname van de groeiende middenklasse in ontwikkelingslanden zoals China en India.

De toekomst is gekweekt

Efficiëntie is de belangrijkste drijfveer geweest achter landbouwontwikkelingen in het verleden. Nu zouden het gezondheid, milieu en ethiek moeten zijn.

De logische stap in de evolutie van de voedselproductiecapaciteit van de mensheid is om vlees uit cellen te maken, in plaats van uit dieren. Per slot van rekening is het vlees dat we consumeren gewoon een verzameling weefsels. Dus waarom zouden we hele dieren kweken als we alleen het deel kunnen kweken dat we eten?

Door dit te doen vermijden we slacht, dierenwelzijnskwesties en ziekteontwikkeling. Deze methode, als ze wordt gecommercialiseerd, is ook duurzamer. Dieren hoeven niet vanaf de geboorte te worden grootgebracht, en er worden geen middelen verspild aan niet-vleesweefsels. Vergeleken met conventioneel gekweekt vlees, zou gekweekt vlees tot 99% minder land, 96% minder water, 45% minder energie vereisen en tot 96% minder broeikasgasemissies produceren.

Ook hebben we, zelfs zonder moderne wetenschappelijke hulpmiddelen, honderden jaren lang bacteriële cellen, gist en schimmels voor voedingsdoeleinden gebruikt. Met recente vooruitgangen in weefseltechniek lijkt het kweken van zoogdiercellen voor vleesproductie een verstandige vooruitgang.

Efficiëntie is de belangrijkste drijfveer geweest achter landbouwontwikkelingen in het verleden. Nu zouden het gezondheid, milieu en ethiek moeten zijn. We hebben behoefte aan gekweekt vlees dat verder gaat dan het conceptbewijs. We hebben het nodig dat het binnenkort in de supermarktschappen ligt.

Oorspronkelijk gepubliceerd in: The Conversation. Afbeelding: Mark Post presenteert zijn gekweekte hamburger.

Wil je meer weten over de toekomst van vlees? We schrijven een speculatief kookboek van in-vitro vleesgerechten, doe met ons mee op www.bistro-invitro.com.