From Eco-Apartheid to Earth Democracy

Het volgende essay komt uit Yes Naturally: How Art Saves the World, verkrijgbaar in de Next Nature winkel. Je kunt de Yes Naturally tentoonstelling bezoeken in Den Haag tot 18 augustus.

"Ik kon begrijpen hoe groot de concrete waarheid was in elk vlak van het leven, de waarheid dat in scheiding slavernij ligt, in eenheid bevrijding. Armoede ligt in scheiding en rijkdom in eenheid."1 – Rabindranath Tagore

Separatisme ligt aan de wortel van disharmonie met de natuur en geweld tegen de natuur en mensen. Vandaag moeten we een eco-apartheid overwinnen die gebaseerd is op de illusie van afgescheidenheid – de scheiding van mensen van de natuur in onze gedachten en levens. Deze eco-apartheid is een illusie omdat wij deel uitmaken van de natuur en de aarde, niet ervan afgescheiden zijn.

Eco-apartheid verwijst naar de ecologische scheiding van mensen van de natuur in het mechanistische, reductionistische wereldbeeld, wat resulteert in de veelvoudige eco-crisis die het menselijk overleven bedreigt – klimaatrampen, uitsterven van soorten, uitputting en vervuiling van water, verwoestijning van onze bodems, en verzuring en vervuiling van onze oceanen. Het verwijst ook naar de apartheid die gecreëerd is tussen bedrijven en burgers, tussen rijk en arm op basis van de toe-eigening van de hulpbronnen van de aarde door enkelen en de ontzegging aan de rest van hun rechten om toegang te krijgen tot de gaven van de aarde voor het levensonderhoud van al het leven, inclusief het menselijk leven.

De opkomst van eco-apartheid begon in de geesten van de machtigen. De hedendaagse zaden ervan werden gezaaid toen de levende aarde werd omgevormd tot dode materie om de industriële revolutie te vergemakkelijken. Reductionisme verving holisme, monoculturen vervingen diversiteit en complexiteit, 'grondstoffen' en 'dode materie' vervingen een voortdurend vernieuwende en levendige aarde. Naarmate het dominante neoliberale paradigma en kapitalistische wereldbeeld de geesten van regeringen en burgers overnemen, geven we onze soevereiniteit en vrijheden op in naam van 'groei', van 'vooruitgang', van 'ontwikkeling'. Degenen die geen illusies hebben over groei en ontwikkeling zijn de gemeenschappen wier land en bossen, water en biodiversiteit worden afgepakt voor winst van bedrijven, wier levensonderhoud zelf wordt vernietigd in een massale, wereldwijde roof van hulpbronnen.

Het is in de context van dit geweld dat de oproep om vrede te maken met de aarde, door middel van Aardedemocratie, de belangrijkste ecologische, sociale rechtvaardigheids- en mensenrechtenbeweging van onze tijd wordt. Het is een oproep voor een paradigmaverschuiving van een gebaseerd op Terra Nullius – Lege Aarde – naar een gebaseerd op Terra Madre – Moeder Aarde. Het is een verkenning om verder te gaan dan groei naar echte rijkdom en welzijn door levende economieën te creëren. Het is een uitdaging om verder te gaan dan 'vrijemarktdemocratie' om echte vrijheid te creëren door levende democratieën. Het is een uitnodiging om te bewegen van een cultuur van consumptie, die ons tot deelnemers maakt in de oorlog tegen de aarde, naar een cultuur van behoud en mededogen, die helpt vrede te maken met de aarde. Het is een verschuiving van scheiding naar onderlinge verbondenheid, van eco-apartheid naar eenheid en harmonie met de planeet.

Wetenschappelijk Paradigma: Het Rijk van de Mens

De radicale transformatie van een levendige natuur naar 'dode materie' vond plaats tijdens de westerse wetenschappelijke revolutie van de z