Anthropo-scene #6: Military Nature

In de afgelopen 200 jaar is de Döberitzer Heide platgetrapt door soldaten, beschoten door artillerievuur en omgeploegd door tanks. Het Pruisische leger was het eerste dat de 3.500 hectare struikland, heide en bos ten westen van Berlijn gebruikte voor militaire training. Daarna kwam het leger van de Duitse keizer, vervolgens de nazi's met de Wehrmacht en na de Tweede Wereldoorlog namen Sovjet-troepen bezit. En toen gebeurde er een ecologisch wonder.

Nadat de Russen Duitsland in 1991 na de hereniging hadden verlaten, leek de Döberitzer Heide paradoxaal genoeg in een diepere natuurlijke staat te zijn teruggekeerd. Toen ecologen het gebied onderzochten, vonden ze zandduinen die kenmerkend waren voor dit binnenlandgebied alleen na de laatste ijstijd. Ze ontdekten spinnen zoals Yllenus arenarius en vogels zoals roodborsttapuiten en hoppen die zeldzaam zijn in de rest van Duitsland. Tot hun verbazing had de voortdurende militaire activiteit een oud type open en kaal landschap uitgesleten dat elders al lang verloren was gegaan.

Daarom is de Sielmann Stichting, een particuliere natuurbeschermingsgroep, in actie gekomen en heeft grote delen van het gebied gekocht om de bijzondere biodiversiteit te behouden. De stichting heeft grote herbivoren zoals Przewalski-paarden, oorspronkelijk uit Mongolië, en Europese bizons losgelaten om het werk van de tanks en granaten voort te zetten en het landschap open te houden. Dus als u Berlijn bezoekt, is er iets spannenders dan de Brandenburger Tor: de Döberitzer Heide, waar Mongoolse paarden grazen naast bunkers: natuur gemaakt door het leger.