Anthropo-scene #2: The Mind's Lianas

Toen Édouard Le Roy, Vladimir Vernadsky en Teilhard de Chardin in de jaren 1920 begonnen te beschrijven hoe de "noösfeer", de sfeer van het menselijk denken, groeit in de geosfeer en de biosfeer, spraken zij al over iets heel reëels. Toch blijven we tot op de dag van vandaag praten alsof onze mondiale systemen voor communicatie en het uitwisselen van gedachten op de een of andere manier immaterieel en bovenaards zijn. De huidige "clouds", waarin onze gegevens veilig worden bewaard, creëren de metafoor dat informatie etherisch wordt zodra deze is opgeslagen. Toch is het tegendeel waar. Met een veelvoud aan kabels, elektromagnetische interventies en zeer materiële computers is de noösfeer een geologische realiteit van toenemend volume en wordt deze steeds meer een deel van de natuur van het Antropoceen. Dit is wat Anthropo-scene #2, op het Indonesische eiland Bali, laat zien: Een nieuwe soort liaanachtige plant die treffend Liana noospherica genoemd zou kunnen worden door een nieuwe, nog te komen generatie natuuronderzoekers die de nieuwe entiteiten van de noösfeer wetenschappelijke namen geven.

Dit is het tweede deel in de Anthropo-scene serie. Voor het eerste bericht, klik hier.