The Evolutionary History of Office Chairs

Op de shortlist voor de vreemdste boektitel van het jaar, brengt Jonathan Olivares' Een Taxonomie van Kantoorstoelen de "evolutie" van stoelen in kaart van de jaren 1840 tot heden. De auteur gebruikt expliciet de taal van biologische classificatie, beginnend met een citaat van Baudrillard dat consumentenobjecten beschrijft als voortplantende soorten. Olivares merkt op dat "ik het ironisch en verontrustend vind dat onze samenleving de natuurlijke wereld koestert, bestudeert en documenteert, maar weinig bijhoudt van de producten die onze overheersende realiteit vormen."

In zijn analyse ontdekte Olivares dat de afzonderlijke onderdelen van stoelen – bases, rugleuningen en armleuningen – onafhankelijk van elkaar evolueerden. De geleidelijke veranderingen in het ontwerp van een stoel weerspiegelen bijvoorbeeld niet de logische volgorde van paardenevolutie, maar lijken meer op iets in de trant van bacteriële conjugatie, wanneer hele genetische sequenties kunnen worden uitgewisseld. Het is discutabel of dit concept meer is dan een nuttige metafoor, maar het kan zijn dat stoelen zich kunnen voegen bij scheermessen, telefoons en bedrijfslogo's als objecten die lijken te evolueren als organismen.