Why Handwriting Must Die

Universitair docent Anne Trubek stelt dat handschrift binnenkort geschiedenis zal zijn, omdat het met de hand schrijven van woorden een technologie is die simpelweg te traag is voor onze tijd en onze geesten. Een kopieer-plak samenvatting uit haar essay:

"Handschrift bestaat pas 6.000 jaar van de ongeveer 200.000 jaar dat de mensheid bestaat. De effecten ervan zijn natuurlijk enorm geweest: het verandert de hersenen, evolueert met beschavingen, culturen en facties, en speelt een rol in religieuze en politieke strijd."

"De meesten van ons weten het, maar vergeten vaak, dat handschrift niet natuurlijk is. We zijn er niet voor geboren. Er is geen genetische basis voor schrijven. Schrijven is niet zoals zien of praten, wat aangeboren is. Schrijven moet worden aangeleerd."

"Het verkondigen van de deugdzaamheid van de ene manier om een 'j' te vormen boven andere is een terugkerend thema in de geschiedenis van het handschrift. Vroege christenen verwierpen bijvoorbeeld Romeinse schriften die zij als decadent en heidens beschouwden."

"In de Amerikaanse koloniën werd een 'goed handschrift' een teken van klasse en intelligentie, evenals morele rechtschapenheid."

"Alleen rijke mannen en zakenlieden leerden schrijven."

"Pas aan het begin van de 19e eeuw - slechts 200 jaar geleden - werd scholing universeel. Toen werd handschrift eindelijk onderwezen aan Amerikaanse schoolkinderen."

"Voor velen zou het vooruitzicht dat handschrift uitsterft het einde van individualisme betekenen en de toegang tot een of andere robotachtige technologische toekomst. Maar wanneer we ons zorgen maken over het verliezen van onze individualiteit, herinneren we ons waarschijnlijk verkeerd onze schooltijd, die bestond uit saaie, starre lessen in handschrift. We hebben lang geleerd wat de 'juiste' manier is om letters te vormen."

"Het was de drukpers die het idee creëerde dat handschrift een teken van het zelf is."

"Handschrift werd langzaam een vorm van zelfexpressie toen het ophield de primaire vorm van schriftelijke communicatie te zijn."

"Wanneer een nieuwe schrijftechnologie zich ontwikkelt, neigen we ernaar de oudere te romantiseren. De vervangen technologie wordt verheerlijkt als authentieker omdat deze niet langer alomtegenwoordig of officieel is. Dus voor monniken was drukwerk wispelturig en schrift betrouwbaar. Hetzelfde geldt vandaag: de conventionele wijsheid is dat computers emotieloos en persoonlijkheidloos zijn, en handschrift het domein van intimiteit, originaliteit en authenticiteit."

"Typen op school heeft een democratiserend effect, net als de typemachine. Het egaliseert het uiterlijk van proza om de expressie van ideeën, niet het vormen van letters, centraal te stellen."

"De moraal van het verhaal is dat we van schrijven cognitieve automatisering willen, het vermogen om zo snel mogelijk te denken, zo veel mogelijk bevrijd van de beperkingen van welke technologie we ook moeten gebruiken om onze gedachten vast te leggen."

"Een systeem dat gestroomlijnd kan worden door specialisatie en automatisering heeft meer tijd om na te denken."

"Dit is wat typen voor miljoenen doet. Het stelt ons in staat sneller te gaan, niet omdat we alles sneller willen in ons opgehitste tijdperk, maar om de tegenovergestelde reden: we willen meer tijd om na te denken."

"Wanneer mensen horen dat ik schrijf over het mogelijke einde van handschrift, komen velen met voorbeelden van dingen waarvoor we handschrift altijd nodig zullen hebben: het ondertekenen van cheques (niet langer nodig bij een geldautomaat), boodschappenlijstjes (smartphones hebben notitiefuncties), handtekeningen (zelfs niet meer nodig om belastingaangifte te doen). Dit zijn niet de dingen die we zouden verliezen. We zouden echter wel wat neurologisch geheugen kunnen opgeven. Ik stel me voor dat sommige paden in onze hersenen zullen verschrompelen."

"Aan de andere kant stel ik me voor dat mijn hersenen nieuwe cognitieve paden ontwikkelen elke keer dat ik op control C druk of dubbelklik op Firefox. Dat ik blind kan typen, mijn vingers als bij toverslag dansen op mijn toetsenbord, vrij van enige bewuste inspanning (net zoals u nu naar letters kijkt en betekenis in uw hoofd vormt terwijl u leest), verbaast me. Blind typen is een glorieus voorbeeld van cognitieve automatisering, waarbij de snelheid van uitvoering gelijke tred houdt met de snelheid van cognitie."

"Maak je geen zorgen. Het zal nog lang duren voordat handschrift verdwijnt, voordat we het interview hebben met de 'laatste handschrijver' zoals we dat vandaag doen met de laatste levende sprekers van sommige talen. Zelfs de revolutionaire Grieken deden er lang over om gewoontes te veranderen. Nadat ze het Griekse alfabet hadden gecreëerd, deden ze er 400 jaar niets mee, omdat ze de voorkeur gaven aan hun bestaande orale cultuur. Handschrift zal nog niet snel verdwijnen. Maar het gaat wel."

Lees het hele essay hier.