Theriomorphous Cyborg

De Animal Architecture Awards hebben zojuist de winnaars van hun wedstrijd van 2011 bekendgemaakt. De eerste plaats gaat naar Theriomorphous Cyborg van Simone Ferracina, een (speculatief) augmented reality-spel geïnspireerd door Jacob von Uexküll's notie van de dierlijke umwelt. Niet echt architectonisch, verschuift Theriomorphous Cyborg in plaats daarvan hoe een menselijke deelnemer zich verhoudt tot ruimte en landschap. Elk niveau in het vrij-vorm spel neemt de speler mee door verschillende modi die betrekking hebben op de zintuiglijke capaciteiten van verschillende dieren. Ferracina schrijft:

"Geïnspireerd door trekvogels en hun vermogen om het magnetisme van de aarde waar te nemen, legt NIVEAU 1 een extra signaal bestaande uit directionele kleurpatronen over het gezichtsveld van de deelnemer. De speler leert navigeren door de ruimte volgens zijn/haar eigen magnetische kompas."

Zodra de deelnemer één vorm van perceptie onder de knie heeft, gaat zij verder naar meer bizarre experimenten met zicht en navigatie. Niveau 3 maakt de speler in wezen blind en vervangt zijn zicht door de beelden van een reeks gehackte bewakingscamera's. Niveau 6 bedekt reclameborden met afbeeldingen van bij-vriendelijke bloemen. Een mondstuk verandert de woorden van de gebruiker in dierengeluiden, waardoor zij het vermogen om met taal te communiceren verliest. Door een dierlijke versie van toekomstige apparaten voor te stellen, presenteert Theriomorphous Cyborg een vreemd, boeiend alternatief voor de veronderstelling dat alle technologie antropocentrisch moet zijn.