Mushrooms in the Mokum

Mediamatic organiseert een tijdelijke stedelijke paddenstoelenkwekerij in het hart van Amsterdam. Rijen en rijen shiitake, oesterzwammen en de ongrijpbare amandelsmaak Agaricus subrufescens schieten uit op metalen rekken. Met zijn experimentele sfeer bewijst Paddestoelen Paradijs (Paddenstoelenparadijs) dat paddenstoelen misschien wel onze beste vrienden zijn in het tijdperk van schaarste. Ze groeien op dood, rottend en vaak weggegooid organisch materiaal, hebben lage emissies en hun wortels kunnen een materiaal produceren dat sterker is dan hout, zo licht als verpakkingschuim en volledig biologisch afbreekbaar.

Klik door om een levende muur, de christelijke paddenstoelencultus en Filosoofstenen te zien.

De Franse kunstenaar Michel Blazy smeerde een muur in met een 'cement' van tomatenpuree en aardappelvlokken. Na een paar weken van goedaardige teelt, begint de rode muur tekenen van groen, pluizig leven te vertonen. Binnenkort zal de hele ruimte bedekt zijn met het soort schimmel dat ons normaal gesproken "jakkes" doet zeggen, niet "interessant".

Mensen en schimmels hebben een lange gedeelde geschiedenis, en niet alleen omdat paddenstoelen echt lekker smaken in roomsaus. Sommigen hebben, met wisselende mate van geloofwaardigheid, getheoretiseerd dat het christendom begon als een psychedelische paddenstoelencultus. Richard Doyle, eerder te zien op Next Nature, is de grondlegger van dit veld vanwege zijn overtuiging dat psychotrope stoffen de evolutie van de menselijke geest hebben gestimuleerd.

Natuurlijk zou geen enkele tentoonstelling over paddenstoelen compleet zijn zonder enkele levende, psychedelische versies. Hier groeit Sclerotia tampanensis naast enkele onschadelijke maar oneetbare kalkoenzwammen. Het personeel van Mediamatic benadrukt snel dat, hoewel paddenstoelen zeker interessant zijn als recreatieve stoffen, ze veel nuttiger zijn als het voedsel, medicijnen en bouwmaterialen van de toekomst.

Paddestoelen Paradijs loopt tot 27 november.