Allergen Beagle – A Home Foodscanner

Geen schaaldieren, geen pinda's, geen soja, geen melk, geen eieren. Een toenemend aantal mensen lijdt aan verschillende voedselallergieën, waardoor ze voortdurend voedselverpakkingen moeten scannen op allergeneninformatie die vaak onduidelijk, ontbrekend of zelfs onjuist is. Maar nu is er de Allergen Beagle, een persoonlijke voedsel scanner die mensen met een 'extra zintuig' in staat stelt om hun voedsel te inspecteren op mogelijk allergie-opwekkende stoffen.

Terwijl mensen met een voedselallergie vandaag de dag afhankelijk zijn van dure en ontoegankelijke laboratoriumtests, kunnen ze op een dag misschien simpelweg hun beagle vragen om hun voedsel te testen en de oorzaak van een allergische reactie te vermijden of lokaliseren. De Allergen Beagle is ontworpen door Sebastian Goudsmit die cum laude afstudeerde aan de Technische Universiteit Eindhoven met dit project ontwikkeld in het Next Nature lab.

Massaproductie van voedsel en de opkomst van allergieën

Met de opkomst van industrialisatie in westerse landen heeft de productie, verwerking en consumptie van voedsel extreme veranderingen ondergaan. Gedreven door het streven naar een breed en veelzijdig aanbod en hoge kwaliteit tegen een lage prijs, is voedsel uit handen van lokale boeren, bakkers en andere ambachtslieden overgegaan naar internationale massaproductiefaciliteiten.

Parallel aan deze ontwikkelingen wordt een bepaalde medische aandoening steeds vaker voorkomend: het voedselallergiesyndroom. Momenteel is de prevalentie van dit syndroom 2-5% bij volwassenen en 6-8% bij kinderen. Medisch onderzoek wijst op een snelle toename van deze cijfers in de komende jaren (Hourihane et al 1998: p. 1271–1275). Een van de meest vooraanstaande Nederlandse onderzoekscentra voor allergiebehandelingen, het Elisabeth Ziekenhuis Tilburg, waarschuwt dat in het komende decennium waarschijnlijk één op de drie kinderen last zal hebben van voedselallergieën en dat deze een epidemisch karakter dreigen aan te nemen.

Mensen met het voedselallergiesyndroom lijden aan een reeks ernstige klinische symptomen, simpelweg door het eten van een bepaald voedingsproduct. De meest voorkomende voedselallergenen zijn: melk, eieren, pinda's, noten, zeevruchten, schaaldieren, soja en tarwe. (Ezendam et al. 2005, p2). De symptomen variëren van het oraal allergiesyndroom, tot huidaandoeningen, tot gastro-intestinale aandoeningen, tot zelfs anafylactische shock (die dodelijk kan zijn). (Asero 2007). Op dit moment ontbreekt in de medische wetenschap een geneesmiddel voor voedselallergieën: het volledig vermijden van blootstelling aan het allergeen is de enige maatregel voor de patiënt. (Asero 2007).

Hoewel er een duidelijke gelijktijdigheid (in tijd) zichtbaar is met de massaproductie en globalisering van voedselproductie, blijven immunologen en allergologen onzeker over de werkelijke relaties tussen voedselallergieën en voedselmassaproductie. Eén ding is echter zeker: door voedselmassaproductie is het uiterst complex geworden om allergenen te vermijden. Gedeelde productielijnen, gedeelde bereidingsprocessen en gedeeld transport leiden meer dan ooit tot kruisbesmetting. (Mills et al. 2004).

Op dit moment verplichten internationale regelgevingen bedrijven niet om kruisbesmettingen op voedselingrediëntenlabels te vermelden. Bovendien worden in de massavoedselproductie typische allergenen zoals soja, ei en tarwe veelvuldig gebruikt als basisingrediënten (bijvoorbeeld als bindmiddel of emulgator). (David, 1989; David, 1993). Als gevolg hiervan bevatten veel voedingsproducten niet-gedeclareerde voedselallergenen en vormen ze een groot potentieel gevaar voor patiënten die lijden aan voedselallergieën. (Ezendam et al. 2005, p2).

Dus, wat betekent dit voor de patiënt?

Wanneer een patiënt met voedselallergieën probeert zijn of haar dieet te beheren, is hij of zij niet alleen zeer beperkt in de keuze van voedsel, maar wordt hij of zij ook geconfronteerd met voedselingrediëntenlabels die slechte informatie geven: de labels zijn onvolledig, onduidelijk of zelfs onjuist over de mogelijke allergene inhoud van het voedingsproduct. In de praktijk betekent dit dat de patiënten in een mijnenveld leven: ze moeten vertrouwen op trial-and-error om erachter te komen of een voedingsproduct vrij is van allergenen. Dit trial-and-error proces blijkt belastend en ineffectief te zijn, en veroorzaakt een hoog stressniveau bij zowel patiënten als hun sociale omgeving. (Sampson et al. 2008, p.443).

Aan de Technische Universiteit Eindhoven heeft Sebastian Goudsmit zijn afstudeerproject gewijd aan een uitgebreide evaluatie van de huidige situatie van allergeenbeheer in productiebedrijven enerzijds, en gebruikersgedrag anderzijds. Vervolgens heeft hij een voedselscanner ontwikkeld, genaamd de Allergen Beagle, waarmee gebruikers thuis voedsel kunnen screenen op mogelijke allergene inhoud, met een eenvoudige geautomatiseerde test tegen lage kosten. Dit product is ontwikkeld samen met drie academische ziekenhuizen en productiebedrijven. Op dit moment kan het systeem pinda, schaaldieren, gluten, lactose, hazelnoot, ei, soja, amandelen en sesam detecteren. Toekomstige tests worden ontwikkeld om dit spectrum te verbreden.

Hoe werkt de Allergen Beagle?

Dit product blijkt een waardevol hulpmiddel te zijn voor mensen die aan allergieën lijden. Het hulpmiddel stelt gebruikers in staat om er zeker van te zijn dat hun diëten vrij zijn van allergenen. Dit gebeurt op twee manieren: voordat het voedingsproduct in het dieet wordt opgenomen, kan de patiënt het voedingsproduct screenen op allergenen waar hij of zij allergisch voor is, en zo meer zekerheid verkrijgen over de mogelijke allergene inhoud van het voedsel. Het systeem kan ook van waarde zijn wanneer de patiënt een accidentele allergische reactie heeft gehad. In dit geval kan het systeem worden gebruikt om terug te traceren welk voedselbestanddeel verantwoordelijk is geweest voor de reactie. Op deze manier kan de Allergen Beagle de patiënt verlichten van het gevoel constant het risico te lopen op een allergische reactie (die dodelijk kan zijn).

Zoals getoond in de video, doorloopt de gebruiker de volgende stappen:

1. Neem meerdere kleine monsters van het voedsel dat gescreend moet worden op allergenen.

2. Er is één testbuisje nodig per te testen allergeen. Selecteer de benodigde testbuisjes.

3. Vul de buisjes met het monster.

4. Plaats het testbuisje in de Allergen Beagle.

5. Een geautomatiseerd proces voltooit de procedure.

6. Tijdens de procedure geeft een helder licht het proces aan.

7. Wanneer het licht uitgaat, kan de test worden afgelezen. Als de 'Testlijn' donker kleurt en de 'Controlelijn' donker kleurt, is het allergeen aanwezig.

Afbeeldingen en video door Sebastian Goudsmit