Kosher Coke

Vorige week opende ik een zak aardappelchips waarop stond: "Wij kennen de oorsprong van al onze ingrediënten". Omdat er al een paar chips in mijn keel waren verdwenen, werd ik me plotseling bewust van de situatie. Ik realiseerde me dat ik mijn dagelijkse bouwstenen aan het innemen was, maar niets over ze wist, behalve de prijs die ik in de winkel had betaald.

Waarom is het voor mij van belang dat "zij" weten wat er momenteel in mijn maag zit? Het korte antwoord op deze vraag: vertrouwen. De zin "Wij kennen de oorsprong van al onze ingrediënten" impliceert dat ik meer vertrouwen zou moeten hebben in een ver weg gelegen bedrijf, dan in mijn eigen tong of hersenen.

Deze gebeurtenis deed me denken aan het verhaal over kosjere cola: Op weg naar wereldwijd succes in de jaren 1930 benaderde Coca-Cola rabbijn Tobias Geffen om te zien of de frisdrank officieel kosjer kon worden. Om dit te doen, moesten Geffen en andere rabbijnen elk ingrediënt kennen, inclusief het beroemde geheime ingrediënt. Hoe eigendomsrechtelijk de kennis ook was; ze moesten alles weten wat in een product gaat om het te kunnen certificeren. Het colabedrijf ging akkoord en de rabbijnen beloofden niemand te vertellen wat ze hadden geleerd.

En natuurlijk vond rabbijn Geffen een fout: De chemische stof glycerine wordt vaak gewonnen uit dierlijk vet, dus de bron kon niet-kosjer zijn: een varken of zelfs een koe die niet volgens de kosjere regels was geslacht. Geffen stelde vast dat de bron ertoe doet tot op het niveau van moleculen. Hoe klein de hoeveelheid chemicaliën of stoffen die uit een mogelijke niet-kosjere bron gewonnen zijn ook is; het mag niet als geheel kosjer gekwalificeerd worden.

Om kosjere frisdrank te produceren, moest een vervangende bron voor glycerine gevonden worden – wat het colabedrijf vond in katoenzaadolie. Tegenwoordig – in plaats van siroop op basis van maïs (maïs is niet toegestaan tijdens het Pesachfeest) – worden sucrosevervangers gebruikt als zoetstof in kosjere cola, die tijdens Pesach verkocht en gemarkeerd wordt met gele doppen.

Het belangrijkste punt van dit verhaal is echter dat producten tegenwoordig altijd verpakt en gecodeerd zijn. De voorbeelden tonen slimme marketingzinnen, groene kleuren, gele doppen en zelfs woorden zoals "Kosjer", "Mekka" of "Natuurlijk".

Al deze inspanningen bieden ons keuzemogelijkheden. Maar hebben we echt het vermogen om te weten of het echt wij zijn die beslissen wat deel van ons lichaam zal worden? Het antwoord is nee, omdat zelfs als we zelf de oorsprong van de ingrediënten zouden kennen, we niet in staat zouden zijn om dit tot op moleculair niveau te voelen. En dat is waar vertrouwen en geloof in de bedrijven die ons voedsel leveren de overhand hebben.

Gerelateerde berichten: Biologische Coke, Orthorexia Nervosa.