Bread-in-a-Can

Vanmorgen werd ik vroeg wakker en begon de dag met een kop koffie en een paar sneetjes volkorenbrood met Nederlandse kaas. Ik realiseerde me dat brood een van die weinige producten is die ik dagelijks gebruik, en waar nog steeds een soort 'ambachtelijke' mythe omheen hangt vanwege de uitstraling. Zelfs als je fabrieksbrood koopt in plaats van het biologische brood van de bakker op de hoek, kun je je nog steeds enigszins voorstellen wat brood is: verwerkte granen. Het is verteerbaar gemaakt in een vorm die lijkt op het maakproces: meel en water, gemaakt tot een bal deeg en gebakken in een oven. Associaties met warmte, vuur. De gist die het deeg doet rijzen.

Dit Japanse brood-in-blik (Japans: ????????????????), gefotografeerd door ontwerper Michele Champagne in Tokio, is iets anders voor het ontbijt. Het komt in een kleurrijk blik, smaakt zoet, is verkrijgbaar in verschillende smaken en wordt verkocht in een automaat. Tegelijkertijd voelt het futuristisch en ouderwets op een jaren 50-manier, toen het kopen van blikvoeding in een supermarkt nog een soort nieuwigheid was. Dit is een goed voorbeeld waarom ik ervan hou om supermarkten in het buitenland te bezoeken, vooral die in Azië: de supermarkt zelf is zo'n alledaags fenomeen dat je soms een buitenlands perspectief op je dagelijkse boodschappen nodig hebt om te beseffen dat je al in de toekomst leeft.