Pollution trading – savior or scam?

Terwijl de meeste mensen nog steeds voorzichtig gloeilampen vervangen en koffiebekertjes recyclen om de opwarming van de aarde te bestrijden – of in ieder geval hun knagend geweten –, zijn beleidsmakers al lang overgegaan op drastischere technieken om het milieudrama het hoofd te bieden.

In het kader van het Kyoto-verdrag – dat in 2005 van kracht werd – hebben geïndustrialiseerde landen afgesproken hun uitstoot van broeikasgassen gemiddeld met 5,2% te verminderen ten opzichte van het niveau van 1990 in de periode 2008-2012. Omdat sommige landen niet aan deze norm kunnen voldoen, is een internationale markt voor de handel in CO2-uitstootrechten gecreëerd. Bedrijven die investeren in projecten, zoals energiebesparende maatregelen die de uitstoot verminderen in landen zoals Rusland en China, ontvangen een krediet voor elke ton CO2 die wordt bespaard. Deze kunnen worden verkocht aan landen zoals Canada, Japan en EU-lidstaten die hun uitstoot moeten verminderen volgens het protocol.

In de economische hoogtijdagen leek het een slim pragmatisch idee om de opwarming van de aarde niet als een natuurlijk, maar eerder als een organisatorisch probleem te beschouwen en het als zodanig aan te pakken. De Britse econoom Nicholas Stern noemde klimaatverandering zelfs "de grootste marktfalen uit de geschiedenis" en de handel in CO2-rechten zou dat moeten oplossen.

Toch is er ook een keerzijde: nu milieubelangen worden opgenomen in het economische domein, bewegen ze ook mee met de reguliere economische cycli. Dus in overeenstemming met de huidige economische recessie is de prijs van de EU-toewijzingen voor CO2-uitstoot sinds midden 2008 gehalveerd. Bedoeld om fossiele brandstoffen uit de markt te prijzen, maakt het systeem ze in plaats daarvan tot de rationele economische keuze: Nu de economie stagneert, wordt vervuilen spotgoedkoop!

Vorig jaar zomer kostte het nog een verbazingwekkende €31 om één ton CO2 uit je schoorsteen te blazen, maar in april 2009, tijdens de wereldwijde recessie-uitverkoop, bereikte de prijs van Europese Unie-toewijzingen voor CO2-uitstoot een dieptepunt van €8,20. Nu de economische vooruitzichten verbeteren, herstellen de prijzen van CO2-rechten zich naar een niveau rond de €14 op de Europese klimaatbeurs.

Desalniettemin heeft James Lovelock – peetvader van de groene beweging – de EU-regeling voor CO2-handel al een oplichterij genoemd. Anderen hebben gesuggereerd dat CO2-compensatie – en emissiehandelssystemen, hun industriële tegenhangers – misschien wel de milieuvriendelijke versie van subprime-hypotheken zijn.

Wellicht ligt het probleem niet in het bestaan van markten voor broeikasgasvervuiling, maar eerder dat het grote publiek nog grotendeels onwetend is over hun functioneren en losgekoppeld is geraakt van veel beslissingen die zijn genomen over de uitdrukking van 'milieuwaarde' binnen het economische domein.

Volgens klimaatdeskundige Bryony Worthington, “Een gebrek aan betrokkenheid van de burgermaatschappij over dit onderwerp is gevaarlijk, aangezien dergelijke markten volledig het construct zijn van ambtenaren en politici die berucht kwetsbaar zijn voor lobbyen door het bedrijfsleven. Zonder sterke stemmen om de doemdenkers tegenwicht te bieden die beweren dat strenge plafonds en CO2-prijzen hen uit de markt zullen drukken, krijg je handelssystemen die fundamenteel de ambitie missen om de taak uit te voeren waarvoor ze bedoeld zijn.” (link naar Guardian artikel)

Dus als je serieus bent over het bestrijden van de opwarming van de aarde, in plaats van alleen koffiebekertjes te recyclen, zou je misschien wat boeken over economische theorie willen kopen. Ik kijk reikhalzend uit naar de opkomende opleidingen en onderzoeksafdelingen op het gebied van 'economisch-milieukundige' studies.

Gerelateerde berichten: Als de gevolgen van de opwarming van de aarde eerlijk zouden zijn, Doggerland – Een verloren wereld in kaart brengen, Land op zoek naar nieuw land, Zwerm Visa's, Orkanen$ naderen, Diesels campagne klaar voor de opwarming van de aarde, Mensen zijn verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde.