Placebo Buttons

Knoppen zijn overal: gedurende je dag druk je ze in op telefoons, wekkers, toetsenborden, liften, vaatwassers en natuurlijk op het computerscherm. Hoewel knoppen niet bestonden in de oude natuur – als we tepels niet meetellen als knoppen – zijn deze kleine symbolen van controle alomtegenwoordig geweest gedurende het grootste deel van ons leven. Maar hoe lang nog?

Naarmate de technologie vordert, worden knoppen vervangen door sensoren, gebaar technologie en autonome systemen. In feite kan het best zo zijn dat onze achter-achter-kleinkinderen geen knoppen meer zullen indrukken zoals wij dat doen, omdat voor hen de hele omgeving een interface is geworden (opnieuw).

Hoewel knoppen op een dag de technologie van onze achter-achter-grootouders kunnen zijn, is de huidige generatie mensen nog steeds zo gewend aan het indrukken van knoppen, dat ze steeds vaker worden toegepast als skeuomorf technologie, wat betekent dat ze geen effect of functie hebben en slechts decoratieve feedback aan de gebruiker geven. Dergelijke knoppen worden placeboknoppen genoemd.

Voorbeelden van placeboknoppen zijn niet-werkende wandelknoppen bij voetgangersoversteekplaatsen in New York City en deur-sluitknoppen in liften, waarvan de functionaliteit is vervangen door sensoren. In sommige gevallen kan de knop functioneel zijn geweest, maar mogelijk defect geraakt of uitgeschakeld tijdens installatie of onderhoud. Soms zijn de knoppen opzettelijk ontworpen om niets te doen, behalve het creëren van een illusie van controle in het hoofd van de gebruiker.

Nu vraagt men zich af over die grote rode knop in het Witte Huis... zou die ook een placebo kunnen zijn? Nou ja, beter niet proberen of die nu net werkt.

Gerelateerd: De knoppen, Schakeldiertjes – kun je ze laten schakelen?, De aan/uit-knop, Magische interactie, Oude natuur simuleren op next nature, De nieuwe media van je achter-achter-grootouders, Een samenleving van simulaties. Dank aan Selby.